Populier

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Populier
Canadapopulier (Populus ×canadensis)
Canadapopulier (Populus ×canadensis)
Taxonomische indeling
Rijk:Plantae (Planten)
Stam:Embryophyta (Landplanten)
Klasse:Spermatopsida (Zaadplanten)
Clade:Bedektzadigen
Clade:'nieuwe' Tweezaadlobbigen
Clade:Fabiden
Orde:Malpighiales
Familie:Salicaceae (Wilgenfamilie)
Geslacht
Populus
L. (1753)
Mannelijke bloeiwijze van de canadapopulier
Mannelijke bloeiwijze van de canadapopulier
Afbeeldingen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Populier op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie

Populier (Populus), ook wel poppel of peppel, is een geslacht van loofbomen uit de wilgenfamilie (Salicaceae).

Beschrijving[bewerken | brontekst bewerken]

De snelgroeiende populieren kunnen tot 40 m hoog worden. De maximale leeftijd van de populier ligt op ongeveer tweehonderd jaar. Voor een goede groei hebben de bomen veel licht nodig.

De bladeren zijn afwisselend geplaatst. Eindknoppen zijn groter dan de zijknoppen. In de herfst kleuren de bladeren goudgeel tot geel of grijzig bruin. Populieren uit de secties Populus en Aegiros hebben bladstengels die zijdelings afgeplat zijn, zodat ze gemakkelijk heen en weer wiegen in de wind. Evenals wilgen, hebben populieren een krachtige, oppervlakkige en verspreide wortelgroei. De wortels kunnen door zachte muren en gaatjes in muren groeien. Ook wegen en leidingen kunnen opgedrukt worden door de wortel van de populier.[1]

Alle populieren behalve P. lasiocarpa zijn tweehuizig (er zijn aparte mannelijke en vrouwelijke planten). De bloem is een hangend katje dat voor het uitlopen van het blad verschijnt. Mannelijke bloemkatten hebben vele (vijf tot veertig) meeldraden bijeen, de kleur is vaak rood. Ze vallen spoedig af als ze hun werk hebben gedaan (stuifmeel afgeven). Dit geschiedt door windbestuiving.

De vrouwelijke katjes blijven na de bestuiving tot in mei en juni hangen. Dan springt de doosvrucht open en komt het 3 × 1 mm grote zaad vrij. Het is omgeven door donzig zaadpluis[2] en voert ver op de wind mee.[3] Lang niet alle pluis bevat een zaadje. Om te ontkiemen heeft het zaad een vochtig bodem nodig zoals rivieroevers. Populieren worden vruchtdragend na circa vijftien jaar.

Hout[bewerken | brontekst bewerken]

Populierenhout is wit tot grijsachtig van kleur. Het wordt voor veel doeleinden gebruikt. In Nederland worden er klompen van gemaakt. In Spanje wordt het hout gebruikt voor het maken van sinaasappelkistjes. Verder wordt populierenhout gebruikt voor kratten, pallets, papier, triplex, kasten en lucifers. Leonardo da Vinci schilderde de Mona Lisa op een paneel van populierenhout. Om het lage gewicht (dichtheid) werd het in de middeleeuwen veel gebruikt om pijlen van te maken.

Ziekten en plagen[bewerken | brontekst bewerken]

Populierenroest. Uredosporen op achterkant blad.

Populieren kunnen aangetast worden door een vrij groot aantal schimmels, bacteriën en insecten. Populieren vormen een belangrijke voedselbron voor rupsen.

De bekendste schimmels zijn populierenroest van het geslacht Melampsora, met name Melampsora larici-populina en schimmels van het geslacht Marssonina. Van Melampsora larici-populina komen vijf fysio's voor, E1, E2, E3, E4 en E5. Een andere bladziekte is bladvlekkenziekte (Marssonina brunnea), waarbij op de bladeren olijfgroene of bruinzwarte vlekken ontstaan.

Bacteriekanker (Xanthomonas populi) vormt bastkankers op de stam en takken, waarbij takken afsterven.

Van belang zijnde insecten zijn de wilgenhoutvlinder, de hoornaarsvlinder, de grote en kleine populierenboktor en de populierenwespvlinder.

Soorten, kruisingen en rassen[bewerken | brontekst bewerken]

Het geslacht Populus omvat zo een 100 verschillende soorten. Traditioneel worden deze onderverdeeld in zes secties op basis van blad- en bloemkenmerken.[4] Deze indeling werd in 2004 nog eens bevestigd, evenals het vermoeden van netwerkevolutie en introgressie tussen de secties. Soorten gevormd door hybridisatie kunnen in verschillende secties geplaatst worden.[5] Bastaardvorming is nog steeds veelvoorkomend in het geslacht, ook tussen de verschillende secties.[6]

In de Benelux komen van nature alleen de ratelpopulier (P. tremula) en de zwarte populier (P. nigra) voor. De laatste echter zeer weinig. Wel zijn op grote schaal populieren aangeplant in allerlei gekweekte vormen, zie het artikel populierenteelt.

Sectie Abelen en tril- of ratelpopulieren (Populus of Leuce)[bewerken | brontekst bewerken]

Ratelpopulier

Soorten uit deze sectie komen voor in circumpolaire, subarctische en koele gebieden. Zuidelijker komen zij slechts voor in (koele) bergstreken.

Sectie Zwarte populieren (Aigeiros)[bewerken | brontekst bewerken]

Amerikaanse populier

Soorten uit deze sectie komen voor in gematigde gebieden in Europa, Noord-Amerika en Azië.

Sectie Balsempopulieren (Tacamahaca)[bewerken | brontekst bewerken]

Ontariopopulier

Soorten uit deze sectie komen voor in koele en gematigde gebieden van Noord-Amerika en Azië.

Sectie grootbladige populieren (Leucoides)[bewerken | brontekst bewerken]

Soorten ui deze sectie komen voor in warme en gematigde gebieden van oostelijk Noord-Amerika en Oost-Azië.

Sectie Turanga[bewerken | brontekst bewerken]

P. euphratica

Soorten uit deze sectie komen voor in subtropische tot tropische gebieden in Zuidwest-Azië en Oost-Afrika.

Sectie Abaso[bewerken | brontekst bewerken]

Soorten uit deze sectie komen voor in tropisch en subtropisch Mexico.

Overige soorten [7][bewerken | brontekst bewerken]

Niet voor alle, o.a. ook recent ontdekte soorten in China, is duidelijk tot welke sectie zij gerekend dienen te worden. De volgende soorten zijn nog niet ingedeeld:

  • P. alaschanica Kom.
  • P. ambigua G. Beck.
  • P. amurensis Kom.
  • P. baileyana Henry
  • P. beijingensis W.Y. Hsu
  • P. brandegeei Schneider
  • P. caspica (Bornm.) Bornm
  • P. cataracti Komarov
  • P. charbinensis C. Wang & Skvortsov
  • P. ciliata Wall. ex Royle
  • P. fredroviensis Wroblewski
  • P. gamblei Dode
  • P. girinensis Skvortsov
  • P. glauca Haines
  • P. glaucicomans Dode
  • P. gracilis Grossh.
  • P. haoana Cheng & C. Wang
  • P. hopeiensis Hu & Chow
  • P. hsinganica C. Wang & Skvortsov
  • P. hyrcana Grossh.
  • P. intercurrens Goodrich & S.L.Welsh
  • P. intramongolica T.Y. Sun & E.W. Ma
  • P. jacquemontiana Dode
  • P. kangdingensis C. Wang & S.L. Tung
  • P. kashmirica A. Skvorts.
  • P. keerqinensis T.Y. Sun
  • P. krauseana Dode
  • P. lancifolia N. Chao
  • P. mainlingensis C. Wang & S.L. Tung
  • P. manshurica Nakai
  • P. minhoensis S.F.Yang & H.F.Wu
  • P. moscoviensis Schroeder
  • P. nakaii Skvortsov
  • P. pamirica (C.-Y. Yang) Kom.
  • P. petrowskiana Schroed. ex Dippel
  • P. pilosa Rehder
  • P. platyphylla T.Y. Sun
  • P. pruinosa Schrenk
  • P. przewalskii Maxim.
  • P. pseudoglauca C. Wang & P.Y. Fu
  • P. pseudomaximowiczii C. Wang & S.L. Tung
  • P. pseudosimonii Kitag.
  • P. pseudotomentosa C. Wang & Tung
  • P. purdomii Rehder
  • P. qamdoensis C. Wang & S.L. Tung
  • P. rasumowskiana (Regel) Schroed. ex Dippel
  • P. rogalinensis Wroblewski
  • P. rotundifolia Griff.
  • P. schneideri (Rehd.) N. Chao
  • P. shanxiensis C. Wang & S.L. Tung
  • P. simaroa J. Rzedowski
  • P. steiniana Bornm.
  • P. talassica Kom.
  • P. tianschanica V. Tkatschenko.
  • P. trinervis C. Wang & S.L. Tung
  • P. violascens Dode
  • P. wenxianica Z.C. Feng & J.L. Guo ex G.H. Zhu
  • P. wettsteinii Janchen
  • P. wuana C. Wang & S.L. Tung
  • P. xiangchengensis Z. Wang & S.L. Tung
  • P. xiaohei T.S. Hwang & Liang
  • P. yatungensis (C. Wang & P.Y. Fu) C. Wang & S.L. Tung
  • P. yuana Z. Wang & S.L. Tung

Kruisingen [8][bewerken | brontekst bewerken]

P. ×canadensis

Betreft kruisingen tussen populierensoorten uit de sectie Aigeiros (zwarte populieren) en de sectie Tacamahaca (balsempopulieren):

Kruising Balsemhybride
P. deltoides × P. trichocarpa P. ×generosa (Henry), Varianten: 'Barn' en 'Donk'.
P. deltoides × P. suaveolens P. ×petrowskiana (R.I. Schröd. ex Regel)
P. trichocarpa × P. deltoides Populus 'Beaupré' en Populus 'Boelare'
P. laurifolia × P. nigra 'Italica' P. ×berolinensis (Siberische balsempopulier)
P. maximowiczii × P. ×berolinensis Populus 'Geneva' en Populus 'Oxford'
P. maximowiczii × P. nigra Populus 'Rochester'
P. maximowiczii × P. trichocarpa Populus 'Androscoggin'
P. angustifolia × P. deltoides P. ×acuminata (Rydb.)
P. angustifolia × P. fremontii P. ×hinckleyana (Correll)
P. angustifolia × P. balsamifera P. ×brayshawii (B. Boivin)
P. balsamifera × P. deltoides P. ×jackii (Sarg.)
P. balsamifera × P. trichocarpa P. ×hastata {Dode}
P. fremontii × P. trichocarpa P. ×parryi (Sarg.)
  • Overige kruisingen:
Kruising Hybride
P. alba × P. tremula P. ×canescens (grauwe abeel)
P. alba × P. tremuloides P. ×heimburgeri (B. Boivin)
P. alba × P. grandidentata P. ×rouleauiana (B. Boivin)
P. alba × P. adenopoda P. ×tomentosa (Carrière)
P. fremontii × P. nigra P. ×inopina (Eckenw.)
P. nigra × P. deltoides P. ×canadensis (canadapopulier)
P. ×canadensis × P. balsamifera P. ×rollandii (Rouleau)
P. grandidentata × P. tremuloides P. ×smithii (B. Boivin)

Kweekvormen[bewerken | brontekst bewerken]

Bijna elke soort of kruising die commercieel wordt gekweekt kent een aantal rassen. In Nederland toegepaste rassen zijn:

Italiaanse populier
  • P. alba 'Raket'
  • P. ×canescens 'De Moffart'
  • P. ×canescens 'Witte van Haemstede'
  • P. ×canescens 'Limbricht'
  • Populus 'Androscoggin'
  • P. ×generosa 'Barn'
  • P. ×generosa 'Donk'
  • P. ×canadensis 'Dorskamp'
  • P. ×canadensis 'Flevo'
  • Populus 'Florence Biondi'
  • Populus 'Fritsii Pauley'
  • P. ×canadensis 'Marilandica'
  • P. nigra 'Italica'
  • P. nigra 'Vereecken'
  • P. nigra 'Woltersen'
  • Populus 'Oxford'
  • P. ×canadensis 'Robusta'
  • Populus 'Robusta Zeeland'
  • Populus 'Rochester'
  • P. ×canadensis 'Spijk'
  • P. simonii 'fastigiata'

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]