Semi-vegetarisme

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Plantaardige voeding vormt de basis in vrijwel alle vormen van vegetarisme.

Semi-vegetarisme is een term voor allerlei voedingswijzen die gebaseerd zijn op het vegetarisme, maar die ervan afwijken, meestal door bepaalde soorten vlees of afgeleide producten (soms) wel te consumeren. Vaak wordt de term gebruikt voor mensen die in de regel vegetarisch eten, maar daar nu en dan van afwijken. In die betekenis lijkt de term op flexitarisme.

De reden om de consumptie van vlees en vis te beperken is in grote lijnen hetzelfde als bij "echt" vegetarisme: gezondheidsredenen, respect voor levende dieren, en wereldvoedselpolitiek. Redenen om bepaalde voedingswaren niet te schrappen, omvatten praktische bezwaren, alsook de vrees een tekort te krijgen aan essentiële aminozuren, vitaminen (B12) en mineralen.

Varianten[bewerken]

Tabel van wat men wel en niet eet
Vlees Gevogelte Vis Ei Zuivel
Lacto-vegetarisme
nee
nee
nee
nee
ja
Ovo-vegetarisme
nee
nee
nee
ja
nee
Lacto-ovo-vegetarisme
nee
nee
nee
ja
ja
Pescotarisme
nee
nee
ja
ja
ja
Pollotarisme
nee
ja
nee
ja
ja
Pesco-pollotarisme
nee
ja
ja
ja
ja
Veganisme
nee
nee
nee
nee
nee
Het 'V'-logo, in 1985 ontworpen door de Italiaan Bruno Nascimben, wordt wereldwijd gebruikt om vegetarisme of vegetarische producten aan te duiden

Verreweg de meeste vegetariërs vallen in een van de onderstaande categorieën.

  • Demitarisme: halvering van inname dierlijke producten.
  • Flexitarisme: vegetarisme met incidenteel vlees en/of vis. Volgens de definitie van milieu-organisatie Natuur & Milieu is een flexitariër iemand die één of meer dagen in de week geen vlees eet. Het kan een overgangsfase zijn naar volledig vegetarisme.
  • Lacto-vegetarisme: geen vlees of eieren, maar wel zuivel. De meest voorkomende variant, bijvoorbeeld ook onder hindoeïsten.
  • Ovo-vegetarisme: geen vlees of zuivel, maar wel eieren.
  • Lacto-ovo-vegetarisme: geen vlees, vis, en gevogelte maar wel melk, kaas met vegetarisch stremsel, yoghurt, andere zuivelproducten en eieren, veelal van biologische teelt.
  • Pescotarisme: geen zoogdier- of vogelvlees, maar wel vis en andere waterdieren.
  • Pollotarisme : geen zoogdiervlees of vis, maar wel (gedomesticeerd) gevogelte. Dat is vaak een milieubewuste keuze, omdat de productie van vlees van zoogdieren meer schade toebrengt aan het milieu.
  • Pesco-pollotarisme: geen rood vlees afkomstig van zoogdieren en dus wel gevogelte, vis en andere waterdieren.
  • Raw-foodisme: enkel onverhitte en dus rauwe voedsel. Sommige raw-foodisten zijn ook vegetariër of veganist, terwijl ook sommige soorten vlees, vis en zuivel rauw te eten zijn.
  • Veganisme: volledig plantaardig.
  • Fruitarisme: enkel van planten afkomstige vruchten.
  • Yogadieet / Sattvisch dieet: geen vlees, vis of eieren, maar wel zuivel. Onderscheid zich naast deze keuzes nog verder van andere vormen door bepaalde strikte voedingswijzen.
  • Macrobiotiek: veganistisch, biologisch en enkel streekproducten. Dieet waarin het Yin en yang principe een grote rol speelt.

Zie ook[bewerken]