Vega (raket)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Tekening van de Vega.

Vega is een draagraket van Arianespace voor kleine kunstmanen die sinds 1998 door de Europese Ruimtevaartorganisatie ontwikkeld werd. De eerste lancering vond plaats op 13 februari 2012 vanaf de Europese lanceerinrichting Centre Spatial Guyanais bij Kourou (Frans-Guyana)[1]. Anno april 2017 stond de teller op 9 lanceringen.

Goedkoop[bewerken]

Hoewel satellieten steeds groter en zwaarder worden, bleek er ook behoefte aan een goedkope draagraket om kleine tot middelgrote satellieten (300 tot 2000 kg) in een lage baan rond de aarde te brengen. Om de ontwikkelingskosten tot een minimum te beperken, wordt bij de bouw van de Vega gebruikgemaakt van faciliteiten die eerder werden toegepast bij de bouw van de Ariane-draagraket. De doelstelling was om het lanceren van satellieten minstens 15% goedkoper te maken dan voorheen wat neerkomt op maximaal €20 miljoen per 1000 kg.

Deelnemende landen[bewerken]

Voor de ontwikkeling van de Vega is €335 miljoen uitgetrokken. Zo'n 65% hiervan wordt betaald door Italië, de rest wordt bijeengebracht door België, Nederland, Zweden en Zwitserland. Ook het Italiaanse FiatAvio SpA zal een deel van de kosten dekken. Mogelijk zal de Spaanse ruimtevaartorganisatie in een later stadium bij de ontwikkeling worden betrokken. Na eerder steun te hebben toegezegd, heeft Frankrijk zich later teruggetrokken nadat er twijfels ontstonden over de financiële haalbaarheid van het project.

Kenmerken[bewerken]

De eerste trap (P80) maakt, net als de tweede en derde, gebruik van een vastebrandstofmotor en is grotendeels gebaseerd op technieken die ook in de Ariane 4 en Ariane 5 werden toegepast. Nieuw aan de P80 motor is dat deze bestaat uit een composiet gewonden behuizing. In deze 10,5 m lange trap is ruimte voor 88 ton brandstof. Voor de tweede trap wordt een Zefiro 23-motor gebruikt en deze 24 ton zware trap heeft een lengte van 4,6 m en diameter van bijna 2 m. De derde, eveneens 4,6 m lange trap weegt 10 ton en heeft ook een Zefiromotor (Zefiro 9). De Zefiro-trappen worden gebouwd door het Italiaanse Avio SpA. De drie onderste trappen maken gebruik van ontstekers die op dezelfde techniek berusten en voorzien zijn van een composiete casing waarin de stuwstof huist. Dit in tegenstelling tot een metalen casing met thermische protectie. Boven op de derde trap wordt de op vloeibare brandstof aangedreven AVUM gemonteerd die de lading uiteindelijk in een baan rond de aarde brengt. De lading zelf bevindt zich in de ruimte helemaal bovenin.

Vega C[bewerken]

Een krachtiger uitvoering genaamd Vega C zou vanaf 2019 beschikbaar moeten zijn[2]. De P80 eerste trap is daarbij vervangen door een P120. Deze raket zou technieken delen met de in dezelfde periode te ontwikkelen Ariane 6. Dit zou een kostenbesparing moeten opleveren.

Ariane, Vega en Sojoez[bewerken]

Sinds voltooiing van de Vega beschikt Europa zelf over twee verschillende draagraketten. Vanaf Kourou worden voor het eerst buiten Russisch grondgebied ook Sojoez-draagraketten gelanceerd. Hiermee beschikt ESA over een drie verschillende raketten waarmee een breed scala aan ruimtevaartuigen kan worden gelanceerd; de Ariane voor het zware werk, de Vega voor de lichtere en commercieel aantrekkelijke vluchten en de Sojoez voor alles dat daar tussenin valt.

Lanceringen[bewerken]

De Vega wordt gelanceerd vanaf het ELV-platform (Ensemble de Lancement Vega) op Kourou.

Nummer Datum Nuttige lading Commentaar
1 13 februari 2012, 10.00 UTC LARES (Laser Relativity Satellite, ca. 300 kg) + AlmaSat-1 (gebouwd door studenten van de universiteit van Bologna, 12,5 kg)

plus zeven Cubesats:

succes
2 7 mei 2013, 02:06 UTC succes
3 30 april 2014, 01:35 UTC succes
4 11 februari 2015, 13:40 UTC succes
5 23 juni 2015, 01:51 UTC succes
6 3 december 2015, 04:04 UTC succes [3]
7 16 september 2016, 01:43:35 UTC succes [4]
8 5 december 2016, 13:51:44 UTC succes [5][6]
9 7 maart 2017, 01:49:24 UTC * Sentinel 2B, observatiesatelliet

Externe link[bewerken]