Bashar al-Assad

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Bashar al-Assad
Bashar al-Assad (cropped).jpg
President van Vlag van Syrië Syrië
Ambtstermijn 17 juli 2000
Voorganger Hafiz al-Assad
Geboren 11 september 1965
Geboorteplaats Damascus
Politieke partij Ba'ath-partij
Portaal  Portaalicoon   Politiek

Bashar Hafiz al-Assad (Arabisch: ‏بشار حافظ الأسد) (Damascus, 11 september 1965) is sinds 17 juli 2000 de president van Syrië.

Hij volgde zijn vader Hafiz al-Assad op, die Syrië 29 jaar regeerde tot zijn dood op 10 juni 2000. Hij is ook de secretaris-generaal van de Ba'ath-partij. Bashar al-Assad is gekozen tot president in 2000 en herkozen in 2007, elke keer zonder tegenkandidaten.

Politiek[bewerken]

Bashar volgt een iets milder aandoende politiek ten opzichte van de buurstaten, waaronder Israël en Jordanië. Uit Libanon trok hij onder plaatselijke druk daadwerkelijk de Syrische bezettingstroepen terug, die sinds 1990 het Libanon van na de Libanese Burgeroorlog controleerden.

Bashar al-Assad heeft in januari 2004 de vredesbesprekingen met Israël, die in 2000 mislukten, willen voortzetten, en werd door zijn (formele) Israëlische ambtgenoot Moshe Katsav in Jeruzalem uitgenodigd om deze vredesbesprekingen effectief voort te zetten. Zowel de Syrische president als de Israëlische premier Ariel Sharon voelden weinig voor het voorstel.

Assad stelde zich begin 2003 neutraal op tijdens de Amerikaanse inval in Irak, ondanks aantijgingen dat hij pro-Iraaks was.

Begin 2005 trok hij zijn troepen terug uit Libanon (als gevolg van de internationale druk na de moord op de Libanese oud-premier Rafik Hariri). Hiermee kwam een einde aan decennialange Syrische bezetting.

Sinds de Arabische Lente, de onrust in het Midden-Oosten in 2011, oversloeg naar Syrië heeft de autocratische president zijn beleid verscherpt en de rol van het Syrische leger vergroot. Hij deed in 2011 en 2012 pogingen om de opstand in Syrië de kop in te drukken. Het Syrische Arabische leger van president Assad bevocht met grof geweld de opstandelingen en - volgens critici - ook burgerdoelen in alle delen van het land, onder meer in de plaatsen Daraa en Hama. Syrië en haar bondgenoten Rusland, Volksrepubliek China en Iran schrijven de opstand en het geweld toe aan een jihad door intolerante islamisten en salafistische terroristen, streng-wahabitische monarchieën zoals Qatar en Saoedi-Arabië, Frankrijk, en wapenleveranties vanuit de Verenigde Staten, de NAVO, Israël en Turkije. Assad verklaarde in november 2012 tegenover RT, dat er in Syrië geen sprake is van een Syrische burgeroorlog, maar van pogingen tot buitenlandse inmenging door regionale en internationale grootmachten, salafistisch extremisme en van terrorisme tegen de staat. Hij verklaarde nooit onder buitenlandse druk afstand te zullen doen van het presidentschap tenzij via algemene vrije verkiezingen door de Syrische bevolking in 2014. President Assad verklaarde tegenover de Armeens-Russische journaliste in Syrië te willen blijven, leven en ook sterven.[1] Tevens verklaarde hij de weg van onderhandelingen met geweldloze oppositiepartijen en geleidelijke democratische transitie te willen volgen om zo niet de weg vrij te laten voor islamistische extremisten en „imperialistische” plannen met het Midden-Oosten en de belangrijke en olierijke Arabische wereld.

Persoonlijk[bewerken]

Bashar al-Assad werd geboren in een alawitische familie in Damascus en studeerde voor oogheelkundige maar heeft de specialisatie vanwege de voorbereiding voor de opvolging van zijn vader niet voltooid. In december 2000 huwde hij de investeerster en bankier Asma al-Assad, een soennitische moslima en dochter van een Brits-Syrische cardioloog, die werd geboren in een invloedrijke soennitische familie uit de stad Homs. Assad en Asma hebben drie kinderen: Hafiz (geboren op 3 december 2001), Zein (5 november 2003) en Karim (16 december 2004).

Bronnen, noten en/of referenties
Voorganger:
Hafiz al-Assad
President van Syrië
2000-heden
Opvolger:
-
Voorganger:
Hafiz al-Assad
Secretaris-Generaal van de Ba'ath-partij
2000-heden
Opvolger:
-