Quakers

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Genootschap der Vrienden)
Ga naar: navigatie, zoeken
Protestantisme

Titelpagina Statenvertaling

in Nederland

..Stromingen

Lutheranisme
Lutheranisme
Vrijzinnig-Protestantisme
Vrijzinnig-protestantisme
Midden-orthodoxie
Protestantse Kerk in Nederland
Modern-Gereformeerd
Voortgezette Gereformeerde Kerken in Nederland
Orthodox Protestantisme
Calvinisme
Gereformeerd Protestantisme
Orthodox-protestantisme
Orthodox Gereformeerd
Orthodox-gereformeerden
Bevindelijk Gereformeerden
Bevindelijk gereformeerden
Evangelisch
Evangelisch Christendom

Het Religieus Genootschap der Vrienden, beter bekend als quakers, verouderd Nederlands kwakers, vormt een groep ondogmatische gelovigen, die zijn wortels vindt in de christelijke traditie. Het leven en de overgeleverde uitspraken van Jezus vormen een belangrijke inspiratiebron.

Geschiedenis[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie ook Protestantisme in Nederland

De Quakers werden in 1649 door George Fox gesticht.

Quakers geloven dat er iets van God in ieder mens is, wat door ieder mens ervaren kan worden. Zij noemen dat ook wel het "innerlijk licht" of "inwaartse licht". Zij herkennen zich in de gedachte dat allen door dezelfde bron geïnspireerd kunnen worden. In de quakergemeenschap in Nederland, evenals elders in de wereld, bestaan verschillende affiniteiten waaronder een evangelische, vrijzinnig-christelijke en universalistische. Deze sluiten elkaar wederzijds niet uit. Deze verscheidenheid ervaren quakers als waardevol. Quakers proberen, vaak met anderen samen, mensen tot elkaar te brengen om verzoening, gerechtigheid en vrede te bevorderen. In de V.S. speelden zij een belangrijke rol bij de afschaffing van de slavernij.[1]

Een (sinds eind negentiende eeuw klein) deel van de quakers verwerpt het werelds genot en streeft een ascetisch leven na. Deze groep is vooral bekend uit de Verenigde Staten, waar de groep vergeleken wordt met andere christelijke minderheidsgroepen als de Amish en de Mormonen. Daartegenover kunnen veel quakers in bijvoorbeeld het oosten van de VS, in Engeland en in Nederland juist tot de radicale vrijzinnigheid worden gerekend. Een bekende Nederlandse quaker was de schrijver Jan de Hartog.

De naam van het genootschap[bewerken]

George Fox

De benaming quakers (d.i. bevers) ontstond in 1650, toen George Fox voor de rechter moest verschijnen voor een aanklacht wegens godslastering. Volgens Fox' Journal noemde de rechter hen quakers naar aanleiding van zijn oproep te beven voor het woord van God, een verwijzing naar de Bijbel (Jesaja 66:2, Ezra 9:4). De oorspronkelijk als spotnaam bedoelde benaming werd later als geuzennaam gehandhaafd. De benaming Society of Friends, die veel aanhangers prefereren, ontstond pas later.[2]

Externe link[bewerken]

Literatuur[bewerken]

Rufus Jones & Daniël Mok: QuakersTriomf en tragiek van het geweten; beeld van een humanitaire religie. Tevens is opgenomen een essay van Rudolf Otto over De zwijgende eredienst.

Noot