Gewone vogelmelk

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Gewone vogelmelk
Bloem
Bloem
Taxonomische indeling
Rijk: Plantae (Planten)
Stam: Embryophyta (Landplanten)
Klasse: Spermatopsida (Zaadplanten)
Clade: Bedektzadigen
Clade: Eenzaadlobbigen
Orde: Asparagales
Familie: Asparagaceae (Aspergefamilie)
Onderfamilie: Scilloideae [ APG III ]
Geslacht: Ornithogalum (Vogelmelk)
Soort
Ornithogalum umbellatum
L. (1753)
Gewone vogelmelk
Portaal  Portaalicoon   Biologie

De gewone vogelmelk (Ornithogalum umbellatum) is een 10-30 cm hoge, giftige plant. In de 23e druk van de Heukels wordt de soort ingedeeld in de aspergefamilie (Asparageaceae), maar volgens het APG II-systeem is het ook toegestaan de soort te plaatsen in de hyacinthenfamilie (Hyacinthaceae).

De plant vormt een bloembol. De bloeiwijze is een schermvormige tros met tien tot twintig bloemen, waarbij de onderste bloemstelen sterk verlengd zijn en zo een scherm vormen. De bloem bestaat uit twee trio's van binnen witte kroonbladen. De bloem heeft een doorsnede van 30-50 mm. De kroonbladen zijn aan de buitenkant groen met een witte rand die tot aan het einde van het kroonblad loopt. De bloem sluit zich bij slecht weer, en ook bij zon in de loop van de middag.

De vrucht is een driehokkige doosvrucht met ovale, zwarte zaden.

De gewone bladeren zijn 2-8 mm breed en hebben aan de binnenzijde in het midden een witte streep.

Verspreiding[bewerken]

De plant vermeerdert zich zowel door zaad als vegetatief door bolletjes.

Gewone vogelmelk komt voor op zonnige tot licht beschaduwde plaatsen op matig vochtige, matig voedselrijke grond. Groeiplaatsen zijn grasland, bermen, rivierdijken, spoorbermen, open loofbossen en parken, binnenduinen en begraafplaatsen.

Het verspreidingsgebied is West- en Midden-Europa, het Middellandse Zeegebied en Voor-Azië. In het oosten van de Verenigde Staten is de plant ingevoerd. De beschermde plant komt in Nederland en België vrij algemeen voor.

Plantengemeenschap[bewerken]

De gewone vogelmelk is een kensoort voor het abelen-iepenbos (Violo odoratae-Ulmetum).

Externe link[bewerken]

Stinsenplant en bijgoed
Kenmerkende stinsenplanten: Adderwortel · Blauwe anemoon · Blauwe druifjes · Bosanemoon · Boerenkrokus · Bonte krokus · Bosgeelster · Daslook · Gele anemoon · Gevlekt longkruid · Gevlekte aronskelk · Gewone vogelmelk · Gewoon sneeuwklokje · Grote bosaardbei · Holwortel · Herfsttijloos · Italiaanse aronskelk · Haarlems klokkenspel · Knikkende vogelmelk · Kievitsbloem · Kraailook · Lelietje-van-dalen · Lenteklokje · Mansoor · Oosterse sterhyacint · Trompetnarcis · Vingerhelmbloem · Vroege sterhyacint · Wilde hyacint · Wilde narcis · Winterakoniet
Bijkomende soorten Alpenbes · Armbloemig look · Beemdooievaarsbek · Bergbeemdgras · Blauwe anemoon · Bloedzuring · Bosvergeet-mij-nietje · Daglelies · Donkere ooievaarsbek · Dikkemanskruid · Elfenbloempje · Fluitenkruid · Gele dovenetel · Gevlekte dovenetel · Grote sneeuwroem · Gebroken hartje · Gulden sleutelbloem · Japans hoefblad · Japanse duizendknoop · Maarts viooltje · Monnikskap · Kaukasisch sneeuwklokje · Keizerskroon · Kleine maagdenpalm · Kleine sneeuwroem · Kruipend zenegroen · Lievevrouwebedstro · Leverbloempje · Oosterse anemoon · Overblijvende ossentong · Prachtframboos · Pastinaak · Robertskruid · Roomse kervel · Salomonszegel · Slanke sleutelbloem · Sneeuwbes · Speenkruid · Stinkend nieskruid · Struisvaren · Stengelloze sleutelbloem · Turkse lelie · Tuinkamperfoelie · Voorjaarszonnebloem · Voorjaarshelmkruid · Wilde akelei · Wit hoefblad · Wrangwortel · Zevenblad · Zomerklokje