Glyptodon

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Glyptodon
Glyptodon old drawing.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Mammalia (Zoogdieren)
Orde: Cingulata (Gordeldierachtigen)
Familie: Glyptodontidae (Glyptodonten)
Geslacht
Glyptodon
Owen, 1839
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Zoogdieren

Glyptodon is één van de bekendste vertegenwoordigers van de familie Glyptodontidae, een groep van uitgestorven verwanten van de gordeldieren. Dit geslacht leefde tijdens het Plioceen en Pleistoceen.

Glyptodonten kwamen voor in verschillende afmetingen, met soorten van enkele 40 tot 50 kilogram tot werkelijke reuzen van 1600 tot 2000 kilogram, die anderhalve tot 2 meter hoog konden worden. Kenmerkend was het uitermate harde pantser van hoornplaatjes die de bovenkant van de kop, de rug en de staart bedekte. Hun zware en weinig mobiele lichaamsbouw maakte de glyptodont weliswaar traag, maar bijna onkwetsbaar. De dieren hadden een grote stekelige staartknots die tot 70 kg zwaar kon worden. Doeltreffende klappen konden ermee uitgedeeld worden, daar het inslaggebied op een bepaalde stekel werd geconcentreerd.

Fossielen van Glyptodon zijn gevonden in Costa Rica, Panama en grote delen van Zuid-Amerika. De precolumbiaanse volkeren die er leefden maakten handig gebruik van het skelet van dode glyptodonten. De rugpantsers, die vrijwel uit een stuk bestonden, werden gebruikt als woonhutten. Rugpantsers van de grotere soorten konden als woning gebruikt worden voor zes mensen. Zo wordt geloofd dat er uiteindelijk kleine nederzettingen voorkwamen, waarvan de woningen uit glyptodontpantsers bestonden.