Glyptodon is de naamgever en één van de bekendste vertegenwoordigers van de familie Glyptodontidae, een groep van uitgestorven verwanten van de gordeldieren. Dit geslacht leefde tijdens het Plioceen en Pleistoceen.
Glyptodonten bestonden er in verschillende soorten,waaronder zeer grote dieren,de afmetingen die de vormen bedroegen die bekend zijn,liepen uiteen tot soorten van enkele 40 tot 50 kilo zwaar tot werkelijke reuzen van meer da 1,5- 2 meter hoog en ongeveer 1600 - 2000 kilo zwaar. Kenmerkend was het pantser van hoornplaatjes die de bovenkant van de kop, de rug en de staart bedekte. Fossielen van Glyptodon zijn gevonden in Costa Rica, Panama en grote delen van Zuid-Amerika. De pre-indianen die er leefden gebruikten de botoverblijfselen van dode dieren handig ,zo werden de grotere soorten zo groot dat hun rugpantser dat vrijwel uit een stuk bestond,als woonhut ingericht,de grote soorten boden plaats aan minstens zes mensen tegelijk ... Er bestonden dus uiteindelijk kleine nederzettingen van Glyptodontpantsers . Recent geleden is blootgelegd dat de grotere soorten een zeer unieke morfologie hadden en hun zware en minder mobiele bouwplan hun weliswaar traag maakten maar vrijwel onkwetsbaar . Door het ontwikkelen van een uitermate hard pantser en een grote lichaamseigen uitgebalanceerde Staartknots die wel 70 kilo zwaar kon worden met het zwaartepunt, werd het inslaggebied op een bepaalde stekel geconcentreerd en leverde een zeer doeltreffende klap uit .
