Ieoh Ming Pei

	Ieoh Ming Pei
	2006
	Naam (taalvarianten)
Traditioneel	貝聿銘
Hanyu pinyin	Bèi Yùmíng
Jyutping (Standaardkantonees)	bui3 wat6 ming4
Yale (Standaardkantonees)	Bui Wāt Mìhng

De glazen piramides op de binnenplaats van het Louvre in Parijs

Ieoh Ming Pei (Kanton, 28 april 1917), beter bekend als I. M. Pei, is een Chinees-Amerikaans architect. Hij wordt gezien als een van de meest toonaangevende architecten van de 20e eeuw.

Biografie [bewerken]

Pei was de zoon van een bankier die als directeur van de Bank of China diende. Het huis waar hij opgroeide is onderdeel van de klassieke tuinen van Suzhou, die sinds 1997 op de Werelderfgoedlijst staan.

Hij studeerde aan St. Paul's College in Hongkong en St. John's University in Shanghai voor hij op 18-jarige leeftijd naar de Verenigde Staten vertrok om architectuur te studeren aan de University of Pennsylvania. Hij behaalde een bachelor in architectuur aan het Massachusetts Institute of Technology in 1940. Verder heeft hij dan ook nog aan de Harvard Graduate School of Design gestudeerd. In 1944 keerde hij terug naar Harvard waar hij studeerde onder Walter Gropius. Hij kreeg een master in architectuur in 1946. In 1948 nam William Zeckendorf Pei aan bij het bedrijf van Webb en Knapp waar hij “director of architecture” werd. Bij dit bedrijf werkte hij aan vele grote projecten in het land en onwierp hij zijn gebouwen in de stijl van Mies van der Rohe. Hij kreeg het Wheelwright traveling fellowship in 1951.

In 1954 werd hij genaturaliseerd tot Amerikaans staatsburger. Een jaar later begon Pei zijn eigen architectenbureau in New York, I.M. Pei & Partners, in 1989 hernoemd tot Pei Cobb Freed & Partners.

Pei won in 1983 de Pritzker Prize, de belangrijkste architectuurprijs ter wereld, en in 1989 kreeg hij de prestigieuze Japanse kunstprijs Praemium Imperiale. In de V.S. kreeg hij in 1988 de National Medal of Arts en in 1993 de Medal of Freedom toegekend. Ook werd hij in 1993 benoemd tot officier in het Franse Légion d'honneur.