Johannes Nepomucenus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Johannes Nepomucenus of Johannes van Nepomuk (Tsjechisch: Jan Nepomucký) (Nepomuk (okres Plzeň-jih), West-Bohemen, rond 1350 - Praag 20 maart 1393) was een priester en martelaar en is een rooms-katholieke heilige.

[bewerk] Leven

In een kerkelijk gecompliceerde tijd (ten tijde van het Westers schisma) was hij hoofdvicaris van de kerk. Hij kwam in botsing met koning Wenceslaus IV, toen hij in Kladruby een andere abt benoemde dan de koning gewenst had. Johannes werd gevangen genomen, gefolterd en vervolgens in de Moldau verdronken.

Volgens de legende wilde hij het biechtgeheim niet schenden en aan koning Wenceslaus niet prijsgeven, wat diens vrouw hem gebiecht had. Daarom werd hij van de Karelsbrug in de Moldau geworpen om een martelaarsdood te sterven.

[bewerk] Verering

Johannes werd in 1729 heiligverklaard door paus Benedictus XIII. Zijn hoog-barokke praalgraf bevindt zich in de dom van Praag. Hij is de patroon van Bohemen, van biechtvaders, priesters, schippers, molenaars, van het biechtgeheim, van het zwijgen, van waterbedreigingen en van bruggen. Zijn feestdag is 16 mei.

[bewerk] Iconografie

Dikwijls vindt men een beeld van de heilige Johannes van Nepomuk op of naast een brug (In Nederland alleen in het Limburgse dorp Swalmen over het riviertje de Swalm; in België onder andere in Brugge, Aalst en Malmedy). Vaak heeft hij één hand op de mond (biechtgeheim), in de andere een kruis (marteldood). De krans rond zijn hoofd draagt vijf sterren die wel als tacui (Latijn voor ik heb gezwegen) worden uitgelegd.