Oreopithecus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Oreopithecus
Fossiel voorkomen: Laat-Mioceen
Resten van Oreopithecus bambolii
Resten van Oreopithecus bambolii
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Mammalia (Zoogdieren)
Onderklasse: Theria
Infraklasse: Eutheria (Placentadieren)
Orde: Primates
Onderorde: Anthropoidea
Infraorde: Catarrhini
Familie: Hominidae
Geslacht
Oreopithecus
Gervais, 1872
Typesoort
OreopithecusGervais 1872
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Zoogdieren

Oreopithecus is een uitgestorven monotypisch geslacht van zoogdieren, dat voorkwam in het Laat-Mioceen.

Beschrijving[bewerken]

Dit 120 cm hoge dier met bijna menselijke kenmerken had een platte kop en lange ledematen, echter de armen waren langer dan de benen. De kaak was bezet met kegelvormige hoektanden en kiezen met een knobbelpatroon, dat veel gelijkenis vertoonde met dat van mensachtigen. Het dier kon zich, dankzij de bouw van ruggengraat en heupen, ook rechtop lopend voortbewegen.

Leefwijze[bewerken]

Dit herbivore dier vertoefde langs moerassige rivieroevers met bebossing. Zijn voedsel bestond voornamelijk uit bladgroen en vruchten. Aan de hand van de ledematen kon men opmaken, dat het dier veel tijd doorbracht in bomen.

Vondsten[bewerken]

Van dit dier werden resten gevonden in Toscane, Italië in oude bruinkoollagen. Om deze reden werd het dier ook wel 'verschrikkelijke kolenman' genoemd.

Bronnen, noten en/of referenties
  • D. Palmer, B. Cox, B. Gardiner, C. Harrison & J.R.G. Savage (2000) - De geïllustreerde encyclopedie van dinosauriërs en prehistorische dieren, Köneman, Keulen. ISBN 3 8290 6747 X
  • Oreopithecus in de Paleobiology Database