The Monster Ball Tour

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
The Monster Ball Tour
Lady Gaga zingt LoveGame tijdens The Monster Ball Tour terwijl ze in een wagon van de ondergrondse staat.
Lady Gaga zingt LoveGame tijdens The Monster Ball Tour terwijl ze in een wagon van de ondergrondse staat.
Wereldtournee van Lady Gaga
Ter promotie van The Fame Monster
Begindatum 27 november 2009
Einddatum 6 mei 2011
Concertreeksen 2 (theatertournee en arenatournee)
Aantal concerten 119 in Noord-Amerika
63 in Europa
15 in Oceanië
4 in Azië
201 totaal
Vorige tournee The Fame Ball Tour
Volgende tournee The Born This Way Ball Tour
Portaal  Portaalicoon   Muziek

De Monster Ball Tour was de tweede tournee van de Amerikaanse zangeres Lady Gaga ter promotie van haar album The Fame Monster. Lady Gaga beschreef de Monster Ball Tour als de allereerste 'electro-pop opera'.

Scenario – In een soort musicalsetting gaat Gaga met haar vrienden naar het Monster Ball, maar ze raken al snel verdwaald. Terwijl ze richting feest gaan, komen diverse hits voorbij, zoals Just Dance, LoveGame, Telephone en Alejandro. Uiteindelijk, nadat ze door The City, The Subway en The Forest zijn gekomen, gaan ze los bij het Monster Ball.

Van deze tournee zijn drie concerten in Nederland gegeven (15 mei, 29 en 30 november 2010) en vier in België (17 en 18 mei, 22 en 23 november 2010 in Antwerpen).

Theaterversie[bewerken]

De Monster Ball Tour begon oorspronkelijk als theatertournee. Anders dan bij de arenaversie werd veel minder gebruik gemaakt van attributen en kledij. Ook was de setlist verschillend – het thema van de tournee tijdens de theaterversie van de Monster Ball Tour was "evolutie".

Arenaversie[bewerken]

De arenaversie van de Monster Ball Tour ontstond nadat Gaga bankroet raakte door de kosten van de theatertournee. Live Nation geloofde dat Gaga uitverkochte arena's kon bespelen en geleidelijk begon het partnerschap met Live Nation. Live Nation betaalde onder andere het podium, dat tijdens de arenaversie ongeveer viermaal zo groot was als voorheen. Ook werden setlist en kledij aangepast. Tijdens de arenatournee ging het niet om evolutie – de verhaallijn gaat over een meisje (Gaga) dat de weg is kwijtgeraakt in New York City. Samen met haar vrienden is ze op zoek naar de Monster Ball.

Het concert begint met een introfilm, begeleid door een remix van Dance in the Dark. Uiteindelijk verschijnt er een aftelklok van 10 naar 0 op het scherm en begint het concert. Lady Gaga's schaduw en het gele neonnummer 176 (huisnummer van haar oude appartement in Stanton Street, New York City) zijn te zijn tegen een paarse achtergrond. Gaga zingt Dance in the Dark en maakt groteske poses die een interessant schaduwspel opleveren. Vlak voor de brug gaat het gordijn gedeeltelijk open (linkerhelft) en ziet het publiek hoe Posh, Shampain en andere dansers/back-up zangers zich klaarmaken voor de Monster Ball. Deze scène was een op voorhand opgenomen gesprek. Nadat die personages in een groene, gepantserde Rolls Royce met nummerplaat 'Gaga' zijn gekropen, opent de rechterhelft van het gordijn en ziet het publiek Lady Gaga op het balkon/brandtrap van haar appartement. Drie dansers, gekleed in een beige pak met rok, stellen Marylin, Judy en Silvia voor. Zij verlaten tijdens de brug van het nummer één voor één het balkon via de trap. Lady Gaga zingt de rest van het nummer bovenaan de trap.

Ondertussen is de hele scène zichtbaar: twee grote torens links en rechts op het podium stellen New York City voor. De torens zijn rijkelijk versierd met neon borden met opschriften zoals: 'Gold Teeth Mr. Bling Bling', 'Sexy Ugly', 'Good Food', 'Thank You', 'Hot Ass' enz. De torens doen tevens dienst als podium voor de bandleden en back-up zangeressen. In het midden staat de Rolls Royce te roken.

Tijdens een tweede, opgenomen dialoog is te zien hoe Posh de wagen probeert te herstellen. De anderen zijn erg ongerust en zeggen dat ze nooit op de Monster Ball zullen aankomen. Lady Gaga, die de hele tijd gehurkt achter de balustrade van de rechter toren zat zegt echter: "Yes you will. I'll take you there." (Toch wel, ik neem jullie met me mee). Onmiddellijk hierna staat Gaga recht en begint ze het nummer Glitter en Grease te zingen. Tijdens het nummer komt ze trap af (de stijlen van de leuning zijn grote, met 'bloed' gevulde injectiespuiten). De dansers dansen op en rond de auto. Bij het einde van het nummer staat Gaga centraal op het podium, bij de auto.

(update volgt, hulp is altijd welkom)

Voorprogramma[bewerken]

Setlist Theatertournee[bewerken]

Eerste bedrijf – Birth[bewerken]

  • Jumping Film (videointroductie)
  • Dance in the Dark
  • Just Dance
  • Alejandro

Tweede bedrijf – Desert[bewerken]

  • Raven Film (videointermezzo)
  • Monster
  • So Happy I Could Die (behalve van 21 t/m 26 januari 2010)
  • Teeth
  • Speechless
  • Virgin Call Gag (alleen op enkele data in december 2009 en januari 2010)
  • Poker Face (akoestisch; New York Ode-versie alleen tijdens de New York-shows)
  • Make Her Say (met Kid Cudi alleen van 27 november 2009 t/m 11 december 2009)

Derde bedrijf – Egypt[bewerken]

  • Tank Girl Film (videointermezzo)
  • Fashion (alleen van 27 november 2009 t/m 11 december 2009)
  • The Fame
  • Money Honey
  • Beautiful, Dirty, Rich (Dirty Freak Remix alleen van 27 november 2009 t/m 19 december 2009 - albumversie van 21 december 2009 t/m 26 januari 2010)

Vierde bedrijf – City[bewerken]

  • Antler Film (videointermezzo)
  • Boys Boys Boys
  • Paper Gangsta (behalve van 21 t/m 26 januari 2010)
  • Poker Face
  • Monster Film (videointermezzo) (behalve 27 november 2009)
  • Paparazzi

Vijfde bedrijf – Monster Ball[bewerken]

Setlist Arenatournee[bewerken]

Eerste bedrijf – The City[bewerken]

  • Jumping Film (videointroductie)
  • Dance in the Dark
  • Glitter and Grease
  • Just Dance
  • Beautiful, Dirty, Rich
  • Vanity (alleen van 18 februari 2010 t/m 16 september 2010)
  • The Fame
  • Puke Film (videointermezzo)

Tweede bedrijf – The Subway[bewerken]

  • LoveGame
  • Boys Boys Boys
  • Money Honey
  • Virgin Call Gag (alleen Noord-Amerikaanse data)
  • Telephone
  • Brown Eyes (alleen van 18 februari 2010 t/m 28 juni 2010)
  • Stand By Me (alleen op 15, 18 & 28 mei 2010 en 28 juli 2010)
  • Speechless (alleen van 18 februari 2010 t/m 17 december 2010 en op 21-22 februari 2011)
  • Born This Way (Akoestisch, alleen van 3 maart 2011 t/m 6 mei 2011)
  • Americano (Akoestisch, alleen op 3, 5 en 6 mei 2011)
  • Yoü and I (alleen van 28 juni 2010 t/m 6 mei 2011)
  • Living on the Radio (alleen op 30 augustus 2010)
  • Twister Film (videointermezzo)
  • So Happy I Could Die (alleen van 18 februari 2010 t/m 28 februari 2011)
  • Antler Film (videointermezzo)

Derde bedrijf – The Forest[bewerken]

  • Monster
  • Teeth
  • Alejandro
  • Manifesto of Little Monsters(videointermezzo) (alleen van 18 februari 2010 t/m 28 februari 2011)
  • Poker Face
  • Apocalyptic Film (videointermezzo)

Vierde bedrijf – Monster Ball[bewerken]

  • Paparazzi
  • Bad Romance
  • Born This Way (alleen van 19 februari 2011 t/m 6 mei 2011) (
  • Fan Film (outro-video) (alleen van 18 februari 2010 t/m 19 april 2011)
  • Judas (alleen van 19 t/m 27 april 2011[1] & 3, 5 en 6 mei 2011)

Trivia[bewerken]

  • Het Monster Ball-concert van 21 en 22 februari 2011 in Madison Square Garden (New York City) is opgenomen door de Amerikaanse tv-zender HBO. Het twee uur durende spektakel werd in Amerika uitgezonden op 7 mei 2011 en won in september de Emmy Award voor Outstanding Picture Editing for a Special (editors: Mike Polito, Bill DeRonde, Kevin O’Dea and Katie Hetland). Ook BNN heeft het evenement uitgezonden, op 21 mei 2011.
  • De Monster Ball-tournee duurde anderhalf jaar en heeft daarmee meer dan 2,5 miljoen bezoekers getrokken. Gaga heeft meer dan 200 Monster Ball-concerten gedaan.
  • De Monster Ball-concerten zijn door vele beroemdheden bezocht, onder andere Beyoncé, Britney Spears, Madonna, Liza Minnelli, Paul McCartney, Gwen Stefani, Barbara Walters en Gayle King.
  • Op 3 februari 2012 won The Monster Ball de prijs voor 'Tour of the Year' op de Pollstar Awards.
Noten
  1. Van 19 t/m 27 april werd de studioversie van Judas afgespeeld terwijl de single-cover op het scherm werd vertoond.