Verdrag van Vereeniging

Het Verdrag van Vereeniging is een vredesverdrag dat op 31 mei 1902 werd overeengekomen door leiders van de Boeren en Britten te Vereeniging bij de Vaalrivier in Transvaal. Dezelfde avond werd het te Pretoria getekend door Kitchener en Milner aan de Britse kant en interim-president Schalk Burger voor Transvaal en Christiaan de Wet voor Oranje Vrijstaat. Het verdrag eindigde de Tweede Boerenoorlog en leidde uiteindelijk tot het toekennen van het statuut van zelf-regerende kolonies aan Oranje Vrijstaat en Transvaal. Het verdrag werd getekend in het Melrose-Huis in de Zuid-Afrikaanse hoofdstad Pretoria.

Inhoud

Het Melrose-Huis waar het verdrag werd getekend.

1. Het "zo snel mogelijk" verlenen van zelfbestuur aan de twee voormalige Boerenrepublieken Oranje Vrijstaat en Transvaal (bekrachtigd in 1906 en 1907).
2. Het betalen van £3,000,000 aan de Afrikaners als hulp bij de wederopbouw.
3. Uitsluitend rebellenleiders uit de Kaapkolonie worden gevangengenomen.
4. Het toestaan van het Nederlands als officiële taal. Ook van kracht als onderwijstaal en de taal in de rechtszaal (later Afrikaans).
5. De kwestie van stemrecht voor gekleurde burgers wordt uitgesteld tot na ("until after") zelfbestuur is verleend (bedoeling: dus nooit!). In de Kaapkolonie was er beperkt stemrecht voor niet-blanken, in Transvaal en Oranje Vrijstaat niet. Als concessie aan de Boeren stonden de Britten bij de Vrede van Vereeniging toe, dat alleen blanken stemrecht zouden krijgen (zie apartheid).