Cortison

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Jump to search
Esculaap Neem het voorbehoud bij medische informatie in acht.
Raadpleeg bij gezondheidsklachten een arts.
Cortison
Structuurformule en molecuulmodel
Structuurformule van cortison
Structuurformule van cortison
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
C21H28O5
IUPAC-naam (8S,9S,10R,13S,14S,17R)-17-hydroxy- 17-(2-hydroxyacetyl)-10,13-dimethyl-1,2,6,7, 8,9,12,14,15,16-decahydrocyclopenta[a] fenantreen-3,11-dion
Andere namen cortisone ; 17,21-dihydroxypregn-4-een-3,11,20-trion
Molmassa 360,46 g/mol
SMILES
C[C@]12CCC(=O)C=C1CC [C@@H]3[C@@H]2C(=O)C[C@]4 ([C@H]3CC[C@@]4(C(=O)CO)O)C
CAS-nummer 53-06-5
EG-nummer 200-162-4
PubChem 222786
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen
Fysische eigenschappen
Smeltpunt 220-224 °C
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde


Cortison is een natuurlijk steroïdhormoon dat in de lever snel wordt omgezet in het natuurlijke bijnierschorshormoon hydrocortison (cortisol). Cortison kan ook synthetisch gemaakt worden. Aan het eind van de jaren veertig van de twintigste eeuw ontdekte men dat cortison zeer werkzaam is tegen bepaalde gevallen van artritis.

De werking bleek echter slechts van tijdelijke aard. Bovendien heeft cortison een aantal ongewenste bijwerkingen.

Vandaag de dag bestaan er voor de behandeling van reumatoïde artritis en astma betere geneesmiddelen, bijvoorbeeld de steroïden prednison en prednisolon. Cortison wordt daarom vrijwel niet meer gebruikt.