Ehud Barak

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Ehud Barak
אהוד ברק
Ehud Barak official.jpg
Geboren 12 februari 1942
Misjmar Hasjaron, Brits Mandaatgebied Palestina
Politieke partij Arbeidspartij
Israëlische minister van Defensie
Huidige functie
Aangetreden 18 juni 2007
Premier Ehud Olmert
Benjamin Netanyahu
Voorganger Amir Peretz
10e Minister-president van Israël
Aangetreden 17 mei 1999
Einde termijn 7 maart 2001
Voorganger Benjamin Netanyahu
Opvolger Ariel Sharon
Ramatkal
Aangetreden 1991
Einde termijn 1995
Voorganger Dan Shomron
Opvolger Amnon Lipkin-Shahak
Portaal  Portaalicoon   Politiek

Ehud Barak[1] (Hebreeuws: אהוד ברק) (Misjmar Hasjaron, 12 februari 1942) is een Israëlisch politicus; hij was de tiende premier van Israël van 1999 tot 2001. Barak is generaal in het Israëlische leger geweest. Vervolgens werd hij minister van Binnenlandse Zaken. In 1999 wees de Arbeidspartij hem aan als lijsttrekker, en na succesvolle verkiezingen formeerde hij een kabinet. Halverwege juni 2007 werd hij de nieuwe partijleider en minister van Defensie.

Het vredesproces, dat onder de regering van Likoed in het slop was geraakt, werd met steun van de Amerikaanse regering-Clinton nieuw leven ingeblazen. Wekenlang onderhandelde Barak in het Amerikaanse Camp David met Yasser Arafat. Barak wilde zelfs Oost-Jeruzalem opgeven maar het recht op terugkeer van de Palestijnse vluchtelingen was voor hem onbespreekbaar want dat zou de Joden tot een minderheid in eigen land maken.

Tijdens zijn bewind bracht Likoedleider Ariel Sharon op 28 september 2000 een bezoek aan de Tempelberg. Dit vormde het begin van de Tweede Intifada van de Palestijnen. De gewelddadigheden waarmee die gepaard ging, zorgde ervoor dat bij de premiersverkiezingen van 2001 Barak van Ariel Sharon verloor, die met 62,4% ruim de verkiezingen won. Op 7 maart 2001 werd Sharon geïnstalleerd als de nieuwe premier.

Na zijn premierschap trok Barak zich uit de politiek terug. Toch stelde hij zich in 2005 kandidaat om de nieuwe leider te worden van de Arbeiderspartij. In de peilingen stond hij er echter erg slecht voor. Hij stapte voortijdig uit de race en gaf zijn steun aan Shimon Peres, die overigens de verkiezingen verloor. Amir Peretz werd de nieuwe leider en Peres stapte vervolgens uit de partij om zich bij de nieuwe partij van Sharon - Kadima - aan te sluiten. Barak bleef lid van de Arbeiderspartij. Hij maakte later bekend geen kandidaat te zijn voor de Israëlische parlementsverkiezingen van 2006.

In januari 2007 maakte Barak bekend dat hij zou gaan strijden voor het leiderschap van de Arbeiderspartij. In een poll van maart 2007 bleek dat Barak een grote voorsprong had op alle andere kandidaten. Op 12 juni 2007 werd hij met 51,3 procent van de stemmen verkozen. Op 18 juni 2007 werd hij geïnstalleerd als minister van Defensie, een post die hij eerder ook al bekleedde en waarmee hij eveneens Amir Peretz opvolgde.

Na de val van de regering-Olmert kwamen nieuwe verkiezingen, die voor de Arbeiderspartij een ramp werden met slechts 13 zetels (een verlies van 6 zetels). Ondanks het grote verlies vormde de partij een coalitie met Likoed, Jisrael Beeténoe en Shas, en Barak bleef hierdoor minister van Defensie, ditmaal onder zijn voormalige rivaal Benjamin Netanyahu in de regering Netanyahu II.

Op 17 januari 2011 stapte de Arbeidspartij vanwege de rechtse koers uit dit kabinet. Barak kon zich hier niet in vinden en samen met vier andere Knessetleden van de Arbeidspartij richtte hij Onafhankelijkheid op. Met deze nieuwe partij bleef hij deel uitmaken van de regering en behield hij zijn ministerspost.

Barak heeft aangekondigd na de verkiezingen van januari 2013 niet terug te keren in de politiek. Hij zal aanblijven als defensieminister totdat er een nieuw kabinet is gevormd, zo maakte hij in november 2012 bekend.

Bronnen, noten en/of referenties
Voorganger:
Dan Shomron
Opperbevelhebber Israëlische leger
1991 - 1995 ('Oedi')
Opvolger:
Amnon Lipkin-Shahak
Voorganger:
David Libai
Minister van Binnenlandse Zaken
1995
Opvolger:
Haim Ramon
Voorganger:
Yossi Beilin
Minister van Buitenlandse Zaken
1995 - 1996
Opvolger:
David Levy
Voorganger:
Benjamin Netanyahu
Minister-president
1999 - 2001
Opvolger:
Shimon Peres
Voorganger:
Shimon Peres
Leider van de Arbeiderspartij
1999 - 2001
Opvolger:
Binyamin Ben-Eliezer
Voorganger:
Moshe Arens
Minister van Defensie
1999 - 2001
Opvolger:
Binyamin Ben-Eliezer
Voorganger:
David Levy
Minister van Buitenlandse Zaken
2000 (wnd.)
Opvolger:
Shlomo Ben-Ami
Voorganger:
Yossi Sarid
Minister van Onderwijs
2000 - 2001
Opvolger:
Limor Livnat
Voorganger:
Amir Peretz
Minister van Defensie
2007 - heden