Gloria Wekker

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Gloria Wekker
Wekker (2016)
Wekker (2016)
Algemene informatie
Volledige naam Gloria Daisy Wekker
Geboren Paramaribo, 13 juni 1950
Nationaliteit Vlag van Nederland Nederland
Beroep antropologe
Overig
Politiek Artikel 1 (vanaf 2017)
Portaal  Portaalicoon   Mens & maatschappij

Gloria Daisy Wekker (Paramaribo, 13 juni 1950) is een Surinaams-Nederlandse antropologe, gespecialiseerd in genderstudies, Caribische studies, en de bestudering van seksualiteit, etniciteit en postkolonialisme.[1] Wekker staat bekend om haar werk over racisme in Nederland en intersectioneel denken in het feminisme.[2] Zij is emeritus hoogleraar sociale en culturele antropologie aan de Universiteit Utrecht.

Biografie[bewerken]

Wekker werd geboren in Paramaribo en verhuisde in 1951 met haar familie naar Nederland. Ze begon aanvankelijk in Nijmegen aan een studie rechten, maar ging uiteindelijk culturele antropologie studeren aan de Universiteit van Amsterdam. Ze haalde in Amsterdam in 1981 haar Master, met als specialisaties het Caribisch gebied, vrouwenstudies en klinische psychologie.[3] Haar oudere broer Herman Wekker werd hoogleraar Engels in Groningen.

Universiteit van Californië[bewerken]

In 1992 promoveerde Wekker aan de Universiteit van Californië in Los Angeles met haar dissertatie: I am gold money (I pass through all hands, but I do not lose my value): The construction of selves, gender and sexualities in a female, working-class, Afro-Surinamese setting. De dissertatie werd in 1994 heruitgegeven in het Nederlands onder de titel: Ik ben een gouden munt. Subjectiviteit en seksualiteit van Creoolse volksklasse vrouwen in Paramaribo.[4]

Voor een vervolgpublicatie op haar dissertatie: Politics of Passion: Women’s sexual culture in the Afro-Surinamese diaspora (een studie naar Mati-werk in Suriname) won Wekker in 2007 de Ruth Benedict prijs van de American Anthropological Association.[5][6]

Universiteit Utrecht[bewerken]

Na haar promotie in de Verenigde Staten werkte Wekker in Nederland onder andere voor het Ministerie van Welzijn, Volksgezondheid en Cultuur. In Nederland was ze ook betrokken bij het activisme rondom de tweede feministische golf. In 1984 richtte zij samen met Tania Leon, Tineke Sumter en José Maas de actiegroep Sister Outsider voor zwarte lesbische vrouwen op. Sister Outsider was genoemd naar de gelijknamige essaybundel van de Amerikaanse feministe en schrijfster Audre Lorde.[7]

In 2001 werd Gloria Wekker de eerste zwarte Nederlandse hoogleraar Gender en Etniciteit aan de Faculteit der Letteren van de Universiteit Utrecht. De Aletta-leerstoel Gender en Etniciteit is een initiatief van het voormalige IIAV (Internationaal Informatiecentrum en Archief voor de Vrouwenbeweging), nu het Atria, kennisinstituut voor emancipatie en vrouwengeschiedenis. Wekker werd tevens directeur van het expertisecentrum Gender, Etniciteit en Multiculturaliteit in het hoger onderwijs (GEM).[8]

Wekkers boek White Innocence: Paradoxes of Colonialism and Race (2016) was spraakmakend in de Nederlandse media.[9] In het boek schreef Wekker over de Nederlandse koloniale geschiedenis en geïnstitutionaliseerd racisme in de Nederlandse maatschappij.[10]

Naast haar werk voor de wetenschap en activisme schrijft Wekker gedichten en proza.[3]

Bibliografie[bewerken]

  • Wekker, Gloria (1986). Oog in oog. Over het werk van Audre Lorde. Utrecht: Savannah Bay. Geen ISBN
  • Wekker, Gloria; Wekker, Herman (1990). 'Coming in from the cold': linguistic and socio-cultural aspects of the translation of Black English Vernacular literary texts into Surinamese Dutch. Leiden: Vakgroep Engels.
  • Wekker, Gloria (1992). I am gold money: (I pass through all hands, but I do not lose my value): the construction of selves, gender and sexualities in a female working class, Afro-Surinamese setting (Ph.D.). University of California, Los Angeles.
  • Wekker, Gloria (1994). Ik ben een gouden munt, ik ga door vele handen, maar verlies mijn waarde niet: subjectiviteit en seksualiteit van Creoolse volksklasse vrouwen in Paramaribo. Amsterdam: VITA.
  • Wekker, Gloria (1997). "One finger does not drink okra soup: Afro-Surinamese women and critical agency". Feminist genealogies, colonial legacies, democratic futures. New York, NY: Routledge: 330–352.
  • Wekker, Gloria (1998). "Thamyris". Feminist genealogies, colonial legacies, democratic futures. Leiden, The Netherlands: Brill Publishers. 5 (1): 105–129.
  • Wekker, Gloria (2001). "Mati-ism and black lesbianism: two idealtypical expressions of female homosexuality in black commnunities of the diaspora". In Constantine-Simms, Delroy. The Greatest Taboo: Homosexuality in Black Communities. Los Angeles, California: Alyson Books. pp. 149–162. ISBN 978-1-55583-564-4.
  • Wekker, Gloria (2002). Nesten bouwen op een winderige plek : denken over gender en etniciteit in Nederland. Utrecht: Universiteit Utrecht, Faculteit der Letteren. ISBN 978-907-6-91223-3.
  • Wekker, Gloria (2001). Of mimic men and unruly women: exploring sexuality and gender in Surinamese family systems. Cave Hill, Barbados: University of the West Indies.
  • Wekker, Gloria (2006). The Politics of Passion: Women's Sexual Culture in the Afro-Surinamese Diaspora. New York, New York: Columbia University Press. ISBN 978-0-231-13162-9.
  • Wekker, Gloria (2009). "Afro-Surinamese women's sexual culture and the long shadows of the past". In Barrow, Christine; Bruin, Marjan de; Carr, Robert. Sexuality, Social Exclusion & Human Rights: Vulnerability in the Caribbean Context of HIV. Kingston, Jamaica: Ian Randle Publishers. pp. 192–214. ISBN 978-976-637-395-5.
  • Wekker, Gloria (2016). White Innocence: Paradoxes of Colonialism and Race. Durham, North Carolina: Duke University Press. ISBN 9780822360759.
  • Gloria Wekker: Witte onschuld. Paradoxen van kolonialisme en ras. Amsterdam, Amsterdam University Press, 2017. ISBN 9789462984776

Externe link[bewerken]

Referenties[bewerken]