Willemsstraat (Amsterdam)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Goudsbloemgracht)
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Willemsstraat
Arbeiderswoningen van de Woningmaatschappij Oud-Amsterdam NV in de Willemsstraat
Arbeiderswoningen van de Woningmaatschappij Oud-Amsterdam NV in de Willemsstraat
Geografische informatie
Locatie       Amsterdam
Stadsdeel Centrum
Begin Brouwersgracht
Eind Lijnbaansgracht
Postcode 1015
Algemene informatie
Overig demping gracht in 1857
Portaal  Portaalicoon   Amsterdam
Willemsstraat hoek Brouwersgracht.

De Willemsstraat is een straat en voormalige gracht (de Goudsbloemgracht) in de Amsterdamse Jordaan.

De straat is gelegen tussen de Brouwersgracht en de Lijnbaansgracht. Tussen de ophaalbrug over de Lijnbaansgracht (brug nr. 142) en de Marnixstraat ligt de Nieuwe Willemsstraat. Evenwijdig aan de Willemsstraat ligt de Goudsbloemstraat. De Eerste, Tweede en Derde Goudsbloemdwarsstraat zijn zijstraten.

Geschiedenis[bewerken]

Voor de demping in 1857 was de Willemsstraat een gracht die Goudsbloemgracht heette. Deze gracht ontstond toen vanaf 1612 vanuit de Brouwersgracht de grachtengordel in zuidelijke richting werd gegraven. In de Jordaan waren uiteindelijk elf grachten: van noord naar zuid: Palmgracht, Goudsbloemgracht, Lindengracht, Anjeliersgracht, Egelantiersgracht, Bloemgracht, Rozengracht, Lauriergracht, Elandsgracht, Looiersgracht en Passeerdersgracht. De bewoners en omwonenden noemden de Goudsbloemgracht het 'Fransche Pad'; zelfs zo hardnekkig dat die ook in officiële documenten zo werd genoemd.[bron?]

De demping geschiedde op aandringen van de Vereeniging ten behoeve der Arbeidersklasse te Amsterdam;[bron?] de Anjeliersgracht volgde in 1861, de Elandsgracht in 1891 en de Rozengracht in 1889. De Lindengracht en de Palmgracht werden in 1895 gedempt. Redenen voor demping waren de slechte waterkwaliteit en de noodzaak ruimte te scheppen voor het toenemende verkeer. Sindsdien zijn er diverse plannen geweest om grachten te ontdempen, maar die stuitten op veel verzet van winkeliers en markthandelaren.[bron?]

De inwijding van de nieuwe straat vond plaats op 24 augustus 1857; de 24e augustus was tevens de verjaardag van Koning Willem I en zo kreeg de straat haar naam. Op dat moment was zijn kleinzoon Koning Willem III aan de macht.[1] Aanvankelijk heette de straat Willemstraat, maar na 1909 sloop er een extra "s" in, in 1918 werd haar naam officieel Willemsstraat.

Woningbouw[bewerken]

Opvallend is de zogeheten "filantropische woningbouw" aan de Willemstraat 149-165. De door P.J. Hamer ontworpen Constantiawoningen uit 1863 werden gebouwd voor minvermogende werklieden ouder dan 60 jaar, die hier vrij van huur konden wonen. Het statige complex is uitgevoerd in een neoclassicistische stijl met decoraties geïnspireerd op de Hollandse renaissance.[2] Veel andere woningen in het westelijk deel van de straat zijn ontworpen door deze architect, maar zijn soberder in uitvoering. Deze woningen staan bekend als Hamerwoningen.

Markant is ook het nieuwbouwpand op nummer 204-210. Het is in opdracht van woningcorporatie Ymere ontworpen door de bekende illustrator Joost Swarte. Deze luxeappartementen werden in 2010 opgeleverd. Swarte heeft samen met zijn gezin een maand proefgewoond in een van de appartementen.

Meer dan 70% van alle woningen in de straat is eigendom van Ymere, als rechtsopvolger van het Gemeentelijk Woningbedrijf Amsterdam, woningbouwvereniging Zomers Buiten, Woningmaatschappij Oud-Amsterdam NV, de Stichting voor den Ambachtsstand - Constantia Woningen en de Vereeniging ten behoeve der Arbeidersklasse te Amsterdam. De laatste twee vervingen in de 19e eeuw in deze omgeving veel krotten door kleine arbeiderswoningen. Ymere is ook de huidige eigenaar van veel woningen in de nabijgelegen Goudsbloemstraat die zijn gebouwd door N.V. Bouwonderneming 'Jordaan'.

Afbeeldingen[bewerken]