Tuinstraat (Amsterdam)
| Tuinstraat | ||
|---|---|---|
| ||
Kruising van Tuinstraat en Tweede Egelantiersdwarsstraat
| ||
| Geografische informatie | ||
| Wijk | Jordaan | |
| Begin | Lijnbaansgracht | |
| Eind | Prinsengracht | |
| Lengte | 500 | |
De Tuinstraat is een straat in de Amsterdamse wijk de Jordaan, tussen de Lijnbaansgracht en de Prinsengracht. De Tuinstraat is ± 500 meter lang en kruist onder meer de eerste en tweede Tuindwarsstraat. De Nieuwe Tuinstraat ligt in het verlengde van de Tuinstraat voorbij de Lijnbaansgracht en loopt door tot de Singelgracht.
Geschiedenis
[bewerken | brontekst bewerken]De Tuinstraat, maar ook de Tuindwarsstraten en de Nieuwe Tuinstraat danken hun naam aan de gemeentewerf, de stadstimmertuin genoemd, die hier van 1612 tot 1660 was gevestigd. In dat jaar werd de werf verplaatst naar een andere plaats om ruimte te maken voor stadsuitbreiding.[1]
De Jordaan is een wijk die ontstond in de eerste helft van de 17e eeuw. Een typische volksbuurt, waar veel loonwerkers woonden. De wijk veranderde toen veel (arme) arbeiders naar de grote stad kwamen tijdens de industriële revolutie. Ze woonden met hele gezinnen in kleine kamertjes, alkoofwoningen genoemd. De leef- en woonsituatie in de Jordaan was toen zeer slecht. Dit had tot gevolg dat de woningen in de jaren twintig en dertig, mede door slecht onderhoud totaal uitgewoond waren. Tevens was het de tijd dat de voorloper van de dienst herhuisvesting juist bezig was betere woningen voor de arbeiders te realiseren. In de Tuinstraat zijn de huizen 137 t/m 143 en 166 t/m 172 rond 1898 nieuw gebouwd. Deze woningen vielen onder de sociale woningbouw en waren bedoeld om hardwerkende arbeiders die in de Jordaan nog vaak in alkoofwoningen woonden een betere woonsituatie te bieden.
De verdergaande verkrotting van de Jordaan was in de jaren 60 zo ernstig dat de wijk op de nominatie stond om volledig gesloopt te worden. Dankzij wethouder Publieke Werken Han Lammers werd een begin gemaakt aan behoud en herstel van de Jordaan. Desondanks zijn vele authentieke huizen in de Tuinstraat verloren gegaan omdat zij te ver verkrot waren. Zo bleef het Claes Claesz. Hofje rond 1970 bewaard, hetgeen gevoerd werd met Gevelsteen Claes Claesz. Hofje van Hans 't Mannetje.
Rijksmonumenten
[bewerken | brontekst bewerken]
Er zijn 22 rijksmonumenten in de Tuinstraat. Een opvallend rijksmonument in de Tuinstraat is het Hofje De Zeven Keurvorsten. Dit is een klassiek hofje, ommuurd en alleen toegankelijk via een ingang aan de Tuinstraat, die vroeger 's avonds werd afgesloten.
Winkels
[bewerken | brontekst bewerken]Er zijn geen winkels gevestigd in de Tuinstraat. Wel zijn er op de kruising met de Eerste en Tweede Tuindwarsstraat enkele winkels, restaurants en galeries.
School
[bewerken | brontekst bewerken]
Aan de Tuinstraat zit het plein van de Theo Thijssenschool. De hoofdingang bevindt zich aan de Anjeliersstraat. De school is vernoemd naar Theo Thijssen. Hij was onderwijzer, schrijver en politicus en is opgegroeid in de Jordaan.
Vermeldingen
[bewerken | brontekst bewerken]- In het boek Kees de jongen van Theo Thijssen naar wie de bovengenoemde school vernoemd is, komt de Tuinstraat ook voor. Kees moet er naar kleermaker Kraak om een jasje te laten maken van een oude mantel van zijn opoe.
Kunst
[bewerken | brontekst bewerken]De straat is te nauw voor driedimensionale kunst in de openbare ruimte vinden: Ik speel in de stad van Piet Parra bij genoemde school en Muurschildering Kees de jongen van Dick Matena bij huisnummer 61.
Zie ook
[bewerken | brontekst bewerken]- ↑ Wiersma, J.A. (1978) De naam van onze straat. Amsterdam : Stadsdrukkerij van Amsterdam. ISBN 90-6274-006-5
· 
· 
