Heilige Land

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Heilig Land)
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

De term heilig land of Het Heilige Land wordt gebruikt door religieuze groeperingen om er een, in de context van hun godsdienst, heilig gebied mee aan te duiden. Vaak is het zo dat een dergelijk gebied deze titel heeft gekregen omdat daar de oorsprong van een bepaalde religie ligt of dat er belangrijke religieuze gebeurtenissen hebben plaatsgevonden.

Palestina (geel) in de 16e eeuw

Christendom, jodendom, islam[bewerken]

In de westerse christelijke wereld wordt met Het Heilige Land Palestina bedoeld. Men wil hiermee tot uitdrukking brengen dat men dit gebied als heilig beschouwt op grond van in de Bijbel beschreven plaatsen en gebeurtenissen die hier hebben plaatsgevonden. Allereerst die met persoon en leven van Jezus Christus verband houden. Door christenen en moslims wordt deze term sinds de kruistochten gebruikt en duikt op als men leest over pelgrimstochten en kruistochten naar voor hen heilige plaatsen in de betreffende omgeving. In Nederland werd in 1911 een devotiepark de Heilig Land Stichting gesticht, dat nu een dorp (Heilig Landstichting) is in de gemeente Berg en Dal bij Nijmegen. Zo konden veel meer mensen zich eens een keer in het heilige land wanen. Anno 2015 wordt het park geëxploiteerd als Museumpark Orientalis Heilig Land Stichting.

In het jodendom gingen rabbijnen, op grond van de Hebreeuwse Bijbel,Eretz Yisrael, ofwel Land van Israël, (woongebied van hun aartsvader Jakob) "het heilige land" noemen. De term komt niet voor in de Joodse Tenach (Bijbel) (noch in de christelijke). Het land ontleent zijn heiligheid aan het heilige karakter van het joodse volk. Land en volk hebben een mystieke en unieke band. Zo zegt de joodse dichter en filosoof Juda Halevi (ca.1075-1141) in zijn werk "Ha-Kuzari"[1].

In de Koran wordt dit gebied wel "het heilige land" genoemd, waar Musa Gods volk moet binnenleiden [2]. In Al-Quds (van het semitische woord qadas/qadosh heilig), naam die de moslims aan Jeruzalem gaven, is "het verste heiligdom". Daarnaast beschouwen veel moslims juist Arabië als een heilig land met de voor hen heilige plaats Mekka . In de beginjaren van de islam was de gebedsrichting Jeruzalem, al gauw werd dit richting Mekka (met de rug naar de gouden rotskoepel).

Jeruzalem / al-Quds als begrip en als heilige stad neemt in het Heilige Land een bijzondere plaats in. Verschillende godsdiensten hebben er een heiligdom.

Gebedsrichting[bewerken]

In Europa werden er traditioneel veel christelijke kerken gebouwd waarvan de lengteas richting west-oost is. Ze zijn georiënteerd. De priester en de andere gelovigen vierden er de heilige mis met het gezicht richting het oosten. Daar immers komt de zon op, die voor hen de wederkomende Christus symboliseert. Deze traditie is veelal losgelaten. Moslims bidden dus richting Mekka, de Kaaba), joden richting Jeruzalem, naar de plaats waar de tempel gestaan heeft (op de Tempelberg, de Haram Asharief).

Bahá'í[bewerken]

Voor het Bahá'í-geloof is het gebied waar de huidige staat Israël ligt heilig.[bron?] Het is de vierde religie waarvoor dit gebied bekendstaat als het heilige land. Zowel het spirituele als het bestuurlijke wereldcentrum van het geloof is in Israël gevestigd. Dit vindt zijn oorsprong in de verbanning van de stichter Bahá'u'lláh door de Ottomaanse en Perzische regering in 1868 naar Acre, toen een uithoek in het Ottomaanse rijk. Ieder jaar bezoeken duizenden bahá'í-pelgrims uit de hele wereld de bahá'í- en anderen heilige plaatsen in Israël.

Aboriginals in Australië[bewerken]

Voor Australische Aboriginals zijn er stukken heilig land, zoals Uluṟu. Voor veel Aboriginalvolken zijn er ook nog andere stukken land heilig. Heilig Land ligt gewoonlijk buiten het oorspronkelijke woongebied van zo'n volk. Sinds de verovering en de emigratie van Europeanen naar Australië zijn vele stukken Heilig Land in het gedrang gekomen. Veel Aboriginalvolken zijn daarom bezig om voor deze heilige stukken land een speciale status te krijgen. Tot 2006 is dit gedeeltelijk succesvol geweest.

Rastafaribeweging[bewerken]

Voor de Rastafaribeweging is Ethiopië Het Heilige Land.

Zie ook[bewerken]

  • Het Beloofde Land, Sylvain de Bleeckere, Dennis Baert en David Dessin, Altiora Averbode, 2014, blz.24-27
  • Soera 5, vers 20 en 21