Parasaurolophus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Parasaurolophus
Status: Uitgestorven, als fossiel bekend
Sketch parasaurolophus.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Reptilia (Reptielen)
Superorde: Dinosauria (Dinosauriërs)
Orde: Ornithischia
Onderorde: Cerapoda
Infraorde: Ornithopoda
Familie: Hadrosauridae
Onderfamilie: Lambeosaurinae
Geslacht
Parasaurolophus
Parks, 1922
Typesoort
Parasaurolophus walkeri Parks, 1922
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Dinosauriërs

Parasaurolophus ("verwant aan Saurolophus") is een geslacht van uitgestorven plantenetende ornithischische dinosauriërs uit de groep van de Hadrosauridae die ongeveer 76 tot 73 miljoen jaar geleden, in het Campanien, leefden in het gebied van het huidige Noord-Amerika.

De typesoort Parasaurolophus walkeri werd voor het eerst benoemd en beschreven door William Arthur Parks in 1922 op basis van een bijna volledig skelet dat in 1920 in Alberta (Canada) opgegraven werd. De soortaanduiding eert Byron Edmund Walker, de voorzitter van de raad van bestuur van het Royal Ontario Museum. In 1931 werden de naam en beschrijving van P. tubicen gepubliceerd door Carl Wiman; in 1961 volgde P. cyrtocristatus door John Ostrom. Deze laatste soorten zijn gevonden in New Mexico en Utah. P. cyrtocristatus is mogelijk de juveniele vorm van P. tubicen.

Parasaurolophus walkeri kon acht tot tien meter lang worden en 3500 tot 4000 kilo wegen. Het waren herbivoren, en er wordt verondersteld dat ze in kuddes leefden op vlaktes in de buurt van water.

Kam[bewerken]

Schedel van Parasaurolophus

Een tijd werd verondersteld dat de grote gekromde kam die soorten uit dit geslacht op hunn kop dragen, een soort snorkel was, en dat de dieren ook in het water geleefd zouden hebben. Deze hypothese wordt inmiddels als onwaarschijnlijk beschouwd. De kam had immers geen neusgaten op de top, en analyse van de inhoud van gefossiliseerde magen toonde aan dat deze voornamelijk landplanten bevatten. Nu wordt wel aangenomen dat de holle kam van maximaal 1,80 meter lang, die een verlenging van de luchtwegen bevat, diende om een kenmerkend geluid voort te brengen ten behoeve van de communicatie, waardoor de dieren mogelijk een geluid als een trombone zouden kunnen voortbrengen.[1]

Schedels van Parasaurolophus cyrtocristatus (boven) en Parasaurolophus walkeri (onder)