Resolutie 1979 Veiligheidsraad Verenigde Naties

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Vlag van Verenigde Naties
Resolutie 1979
Van de VN-Veiligheidsraad
Datum 27 april 2011
Nr. vergadering 6523
Code S/RES/1979
Stemming
voor
15
onth.
0
tegen
0
Onderwerp Conflict in de Westelijke Sahara
Beslissing Verlengde de MINURSO-missie met 1 jaar.
Samenstelling VN-Veiligheidsraad in 2011
Permanente leden
Vlag van China China · Vlag van Frankrijk Frankrijk · Vlag van Rusland Rusland · Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk · Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Niet-permanente leden
Vlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en Herzegovina · Vlag van Brazilië Brazilië · Vlag van Colombia Colombia · Vlag van Gabon Gabon · Vlag van Duitsland Duitsland · Vlag van India India · Vlag van Libanon Libanon · Vlag van Nigeria Nigeria · Vlag van Portugal Portugal · Vlag van Zuid-Afrika Zuid-Afrika
De schade van Marokkaanse luchtaanvallen in 1991 is nog steeds te zien in Tifariti.
De schade van Marokkaanse luchtaanvallen in 1991 is nog steeds te zien in Tifariti.

Resolutie 1979 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties werd op 27 april 2011 unaniem aangenomen door de VN-Veiligheidsraad die middels deze resolutie het mandaat van de MINURSO-missie in de Westelijke Sahara opnieuw met een jaar verlengde.[1]

Achtergrond[bewerken]

Begin jaren 1970 ontstond een conflict tussen Spanje, Marokko, Mauritanië en de Westelijke Sahara zelf over de Westelijke Sahara dat tot dan in Spaanse handen was. Marokko legitimeerde zijn aanspraak op basis van historische banden met het gebied. Nadat Spanje het gebied opgaf bezette Marokko er twee derde van. Het land is nog steeds in conflict met Polisario dat met steun van Algerije de onafhankelijkheid blijft nastreven. Begin jaren 1990 kwam een plan op tafel om de bevolking van de Westelijke Sahara via een volksraadpleging zelf te laten beslissen over de toekomst van het land. Het was de taak van de VN-missie MINURSO om dat referendum op poten te zetten. Het plan strandde later echter door aanhoudende onenigheid tussen de beide partijen waardoor ook de missie nog steeds ter plaatse is.

Inhoud[bewerken]

Waarnemingen[bewerken]

De Veiligheidsraad wilde dat de inwoners van de Westelijke Sahara zelf over hun toekomst zouden kunnen beslissen. De partijen in het conflict werden dan ook opgeroepen om samen te werken met de VN teneinde de impasse te doorbreken. Er rees bezorgdheid over het stijgend aantal schendingen van de bestaande overeenkomsten. Ook moesten de mensenrechtensituatie in de Westelijke Sahara alsook de vluchtelingenkampen in Tindouf worden verbeterd. Volgend op een akkoord uit 2008 zouden familiebezoeken via land mogelijk gaan worden, terwijl ook het bestaande programma via de lucht zou worden voortgezet.

Handelingen[bewerken]

De vroegere militaire akkoorden inzake het staakt-het-vuren moesten door de partijen gerespecteerd worden. Die partijen hadden toegezegd kleinschalige informele gesprekken te voeren om de vijfde onderhandelingsronde voor te bereiden. Bij deze gesprekken moesten realisme en bereidheid tot compromissen aan de dag gelegd worden. Ten slotte werd het mandaat van de VN-Missie voor Referendum in Westelijke Sahara (MINURSO) verlengd tot 30 april 2012.

Verwante resoluties[bewerken]