Resolutie 2017 Veiligheidsraad Verenigde Naties

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Jump to search
Vlag van Verenigde Naties
Resolutie 2017
Van de VN-Veiligheidsraad
Datum 31 oktober 2011
Nr. vergadering 6644
Code S/RES/2017
Stemming
voor
15
onth.
0
tegen
0
Onderwerp Libië
Beslissing Vroeg maatregelen tegen de verspreiding van wapens in de regio rond Libië.
Samenstelling VN-Veiligheidsraad in 2011
Permanente leden
Vlag van China China · Vlag van Frankrijk Frankrijk · Vlag van Rusland Rusland · Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk · Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Niet-permanente leden
Vlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en Herzegovina · Vlag van Brazilië Brazilië · Vlag van Colombia Colombia · Vlag van Gabon Gabon · Vlag van Duitsland Duitsland · Vlag van India India · Vlag van Libanon Libanon · Vlag van Nigeria Nigeria · Vlag van Portugal Portugal · Vlag van Zuid-Afrika Zuid-Afrika
Draagbare luchtafweersystemen of MANPADS in Luchtvaartmuseum in Belgrado.
Draagbare luchtafweersystemen of MANPADS in Luchtvaartmuseum in Belgrado.

Resolutie 2017 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties werd op 31 oktober 2011 door de VN-Veiligheidsraad aangenomen met unanimiteit van stemmen. De resolutie vroeg Libië en de landen in die buurt ervan maatregelen te nemen tegen de verspreiding van wapens in hun regio.[1]

Achtergrond[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Opstand in Libië voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Op 15 februari 2011 braken in Libië — in navolging van andere Arabische landen — protesten uit tegen het autocratische regime van kolonel Moammar al-Qadhafi. Twee weken later had dit bewind de controle over een groot deel van Libië verloren na gewelddadige confrontaties tussen zijn aanhangers en tegenstanders. Later probeerde hij de bevolking nog te paaien met geld, maar het geweld bleef aanhouden en vele Libiërs vluchten de grenzen met Egypte en Tunesië over. Het merendeel van de internationale gemeenschap koos de zijde van de oppositie in Libië en overwoog sancties tegen het land. Die oppositie slaagde erin — met aanzienlijke luchtondersteuning van de NAVO — zowat het hele land te veroveren en vormden een tijdelijke overgangsraad om het te besturen. Na de dood van Qadhafi in oktober 2011 verklaarden ze Libië bevrijd en begon de overgang naar een nieuw democratisch regime.

Inhoud[bewerken]

Waarnemingen[bewerken]

Middels resolutie 1970 waren de lidstaten al enkele maanden verplicht de levering van wapens aan Libië te verbieden. Er rees bezorgdheid over de verspreiding van wapens in dat land, en draagbare luchtdoelraketten in het bijzonder. Dit probleem dreigde de Sahelregio te destabiliseren daar ze door terreurgroepen aangewend konden worden, en daar moest op nationaal en op internationaal niveau iets aan gedaan worden. Daarnaast moest ook de voorraad chemische wapens van Libië dringend vernietigd worden, waartoe het land een internationale verplichting had.

Handelingen[bewerken]

De Libische autoriteiten werden gevraagd het nodige te doen om de verspreiding van wapens te voorkomen, alsook om aan de internationale wetgeving ter zake te voldoen. Het land werd verder opgeroepen samen te werken met de Organisatie voor het Verbod op Chemische Wapens derhalve hun chemische wapens te vernietigen. Ook de landen rondom Libië werden gevraagd maatregelen te nemen tegen de verdere verspreiding van wapens.

Verwante resoluties[bewerken]