Keizer Sigismund

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Sigismund van Luxemburg)
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Sigismund
Portret van keizer Sigismund van Luxemburg door een Boheemse meester, traditioneel toegeschreven aan Pisanello.
Portret van keizer Sigismund van Luxemburg door een Boheemse meester, traditioneel toegeschreven aan Pisanello.
Rooms-Duits koning en keizer
Regeerperiode 1411 - 1437
Verkiezing 21 juli 1411 in Frankfurt
Kroning 8 november 1414 in Aken
Kroning (Italië) 25 november 1431 in Milaan
Keizerskroning 31 mei 1433 in Rome door paus Eugenius IV
Voorganger Jobst van Moravië
Opvolger Albrecht II
Keurvorst van Brandenburg
Regeerperiode 1e 1378 - 1388
2e 1411 - 1415
Voorganger 1e Wenceslaus
2e Jobst
Opvolger 1e Jobst
2e Frederik I
Koning van Hongarije
Regeerperiode 1387 - 1437
Kroning 31 maart 1387 in Székesfehérvár
Voorganger Karel II
Opvolger Albrecht
Koning van Bohemen
Regeerperiode 1419 - 1437
Voorganger Wenceslaus
Opvolger Albrecht II
Huis Luxemburg
Vader Karel IV
Moeder Elisabeth van Pommeren
Geboren 15 februari 1368
Neurenberg
Gestorven 9 december 1437
Znojmo, Moravië
Begraven Dom van Nagyvárad
Partner 1e Maria van Hongarije
2e Barbara van Celje
Religie Rooms-katholiek

Sigismund van Luxemburg (ook Sigismund van Hongarije) (Neurenberg, 15 februari 1368Znojmo (Moravië), 9 december 1437) was de derde zoon van keizer Karel IV en jongere halfbroer van rooms-koning Wenceslaus, heersers uit het Huis Luxemburg.

Keizer Sigismund door Albrecht Dürer, 16e eeuw.

Na de dood van zijn vader 1378 werd hij keurvorst van Brandenburg. Door zijn huwelijk met koningin Maria van Hongarije werd hij, ondanks tegenstand van de plaatselijke adel, in 1387 koning van Hongarije. Hij verpande Brandenburg aan zijn neef Jobst van Moravië.

In 1396 begon hij een kruistocht tegen de Ottomanen, die het land vanuit het zuiden bedreigden. Hij werd echter vernietigend verslagen bij Nicopolis (nu Nikopol in Bulgarije).

In 1400 werd zijn broer Wenceslaus afgezet als Rooms-koning en vervangen door Ruprecht van de Palts uit het Huis Wittelsbach. In 1408 richtte hij de Orde van de Draak op. In 1410 stierf Ruprecht en in 1411 stierf Jobst. In overeenstemming met zijn broer werd hij koning van Duitsland en opnieuw keurvorst van Brandenburg (1411-1415). In 1415 schonk hij het gebied aan Frederik I, burggraaf van Neurenberg, voor zijn bewezen diensten. Dit was het begin van de 400 jaar durende heerschappij van de Hohenzollerns over het gebied.

De memorabelste periode uit zijn leven was het Concilie van Konstanz (1414-1418). Na het Concilie van Pisa (1409) waren er drie pausen. Met dit nieuwe concilie probeerde hij het kluwen van het Westers Schisma te ontwarren, wat hem lukte. Maar naast deze pausenkwestie was er ook het proces tegen de Tsjechische godsdiensthervormer Johannes Hus, die hij een vrijgeleide had gegeven om zijn leerstellingen te komen verdedigen. Hus werd echter gevangengenomen en als ketter tot de brandstapel veroordeeld. Sigismund volgde in 1419 zijn oudere halfbroer Wenceslaus IV op als koning van Bohemen. De Hussitische Bohemers weigerden Sigismund hierom als koning te erkennen en hij riep een kruistocht tegen hen uit. Deze werd echter al gauw tot een guerrillaoorlog, die tot 1434 zou duren. Pas in 1437, een jaar voor zijn dood, werd hij door de belangrijkste Bohemers als koning erkend.

In 1431 werd hij koning van Italië en twee jaar later werd hij tot keizer van het Heilige Roomse Rijk gekroond.

Sigismund had geen kinderen bij Maria. Na haar dood trouwde hij met Barbara van Celje, bij wie hij een dochter kreeg, Elisabeth (1409-1442). Elisabeth trouwde met keizer Albrecht II. Albrecht werd Sigismunds opvolger als keizer van het Heilige Roomse Rijk en koning van Hongarije en Bohemen. Met hem stierf Huis Luxemburg uit.

Voorouders[bewerken]

Voorouders van Keizer Sigismund
Overgrootouders Keizer Hendrik VII
(1275-1313)
∞ 1260
Margaretha van Brabant
(1276-1311)
Wenceslaus II van Bohemen (koning)
(1271-1305)
∞ 1285
Judith van Habsburg
(1271-1297)
Wartislaw IV van Pommern-Wolgast
(1290-1326)

Elisabeth von Lindau-Ruppin
(-)
Casimir III van Polen
(1310-1370)
∞ 1325
Anna van Litouwen
(1309-1339)
Grootouders Jan de Blinde (1296-1346)
∞ 1310
Elisabeth I van Bohemen (1292-1330)
Bogislaw V van Pommeren (-1343)
∞ 1343
Elisabeth van Polen (1326-1361)
Ouders Keizer Karel IV (1316-1378)
∞ 1353
Elisabeth van Pommeren (1347-1393)
Keizer Sigismund (1368-1437)
Karolingen (800–911):Karel de Grote · Lodewijk I de Vrome · Lotharius I · Lodewijk II · Lodewijk III de Duitser · Karel II de Kale · Lotharius II · Karloman van Beieren1 · Lodewijk III de Jonge1 · Karel III de Dikke · Arnulf van Karinthië · Lodewijk IV het Kind
Italiaanse keizers (891–928):Guido van Spoleto · Lambert van Spoleto · Lodewijk de Blinde · Berengarius van Friuli
Ottonen (911–1024):Koenraad I van Franken2 · Hendrik I de Vogelaar · Otto I de Grote · Otto II · Otto III · Hendrik II de Heilige
Saliërs (1024–1125):Koenraad II · Hendrik III · Hendrik IV · Rudolf van Rheinfelden · Herman van Salm · Koenraad (III)1 · Hendrik V
Hohenstaufen (1125–1254):Lotharius III2 · Koenraad III · Hendrik (VI) Berengarius1 · Frederik I Barbarossa · Hendrik VI · Filips van Zwaben · Otto IV2 · Frederik II · Hendrik VII1 · Koenraad IV · Hendrik Raspe
Interregnum (1254–1273):Willem van Holland · Richard van Cornwall · Alfons van Castilië
dynastieën (1273–1437):Rudolf I · Adolf van Nassau · Albrecht I · Hendrik VII · Lodewijk V de Beier · Frederik de Schone1 · Karel IV · Günther van Schwarzburg · Wenceslaus · Ruprecht van de Palts · Jobst van Moravië · Sigismund
Habsburgers (1437–1806):Albrecht II · Frederik III · Maximiliaan I · Karel V · Ferdinand I · Maximiliaan II · Rudolf II · Matthias · Ferdinand II · Ferdinand III · Ferdinand IV1 · Leopold I · Jozef I · Karel VI · Karel VII Albrecht2 · Frans I Stefan · Jozef II · Leopold II · Frans II

vet = keizer · cursief = tegenkoning · 1 = medekoning (in een deelrijk) · 2 = afkomstig uit een andere dynastie