Spertijd

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Bekendmaking van de avondklok in Wit-Rusland in 1941. Burgers die zich tijdens spertijd zonder dwingende reden op straat begeven, worden direct standrechtelijk doodgeschoten, zo valt te lezen.

Spertijd is de tijd waarin iets verboden is.

Avondklok[bewerken]

Velen kennen het begrip als synoniem voor avondklok, de uren waarin de bevolking niet op straat mag zijn. Tijdens de bezetting in Nederland (1940-1945) werd er een spertijd ingesteld die liep van 24 uur 's nachts tot 4 uur in de ochtend. Deze spertijd lag niet vast. Op elk willekeurig moment konden de spertijden worden aangepast. Gedurende de oorlogsjaren werd vanaf 1 februari 1942 – als extra strafmaatregel – de spertijd in Amsterdam aangepast: nu moesten de inwoners van Amsterdam binnen blijven vanaf 20 uur tot aan de volgende ochtend. Degenen die moesten werken gedurende de spertijd (zoals mensen van de Luchtbeschermingsdienst) hadden een extra vergunning van de Duitsers nodig. Zo'n vergunning werd een Sonderausweis of kortweg Ausweis genoemd, die ook bij het persoonsbewijs werd bewaard.

Een avondklok kan ook worden ingesteld als de situatie op straat dit noodzakelijk maakt, zoals bij ernstige onrust of een volksopstand.

Scheepvaart[bewerken]

In de scheepvaart is de spertijd de periode waarin bruggen en sluizen niet bediend worden[1] (van 'gesperd', 'gesloten').

Bronnen, noten en/of referenties