Wereldkampioenschap voetbal 1954 (kwalificatie)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Kwalificatie Wereldkampioenschap voetbal 1954
Toernooi-informatie
Datum 9 mei 1953 – 3 april 1954
Teams 39 (van 3 confederaties)
Toernooistatistieken
Wedstrijden 57
Doelpunten 208  (3,65 per wedstrijd)
Topscorer(s) Max Morlock (West-Duitsland)
(6 goals)
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Zwitserland (gastland) en Uruguay (titelverdediger) hoefden zich niet te kwalificeren voor het wereldkampioenschap voetbal 1954. De deelnemende landen werden verdeeld over 13 groepen, de winnaars kwalificeren zich. Schotland werd tweede in de groep, maar kwalificeerde zich daarmee ook voor het hoofdtoernooi. De kwalificatie duurde van 9 mei 1953 tot en met 3 april 1954.

Groepen en wedstrijden[bewerken]

Twaalf Europese landen plaatsten zich voor het WK, vorig WK zes. Joegoslavië, Italië, Engeland en Zwitserland waren er opnieuw bij, Zweden en Spanje werden uitgeschakeld door respectievelijk België en Turkije. Verder plaatsen zich Hongarije, Oostenrijk, Frankrijk, West-Duitsland, Tsjecho-Slowakije en Schotland. Twee tickets waren er voor ploegen uit Zuid-Amerika, vorig WK vijf. Uruguay en Brazilië waren er weer bij, de afvallers waren Chili, Paraguay en Bolivia. Een vertegenwoordiger uit Noord-Amerika deed mee, vorig WK twee: Mexico was er weer bij, de Verenigde Staten vielen af. Zuid Korea was de vertegenwoordiger uit Azië.

Legenda

 Geplaatst voor het hoofdtoernooi.

 Extra play-off in de groep.

Groep 1[bewerken]

Voor de eerste keer sinds de Tweede Wereldoorlog mochten de West-Duitsers weer meedoen en kwalificeerden zich probleemloos. Enige smet was een gelijkspel tegen Noorwegen. Saarland, een betwist gebied tussen Duitsland en Frankrijk, deed voor de eerste en laatste keer zelfstandig mee.

Pos Land Wed Win Gel Ver DV DT +/− Pnt
1. Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland West-Duitsland 4 3 1 0 12 3 +9 7
2. Vlag van Saar Saarland 4 1 1 2 4 8 –4 3
3. Vlag van Noorwegen Noorwegen 4 0 2 2 4 9 –5 2
24 juni 1953
Noorwegen Vlag van Noorwegen 2 – 3 Vlag van Saar Saarland Bislettstadion
Oslo, Noorwegen
Scheidsrechter: J. Bronkhorst (NED)
Thoresen Goal 3'
Dahlen Goal 15'
Goal 16' Binkert
Goal 30' Otto
Goal 55' Siedl

19 augustus 1953
Noorwegen Vlag van Noorwegen 1 – 1 Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland West-Duitsland Ullevaalstadion
Oslo, Noorwegen
Scheidsrechter: W. B. Aussum (NED)
Hennum Goal 41' Goal 44' F. Walter

11 oktober 1953
West-Duitsland Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland 3 – 0 Vlag van Saar Saarland Neckarstadion
Stuttgart, West-Duitsland
Scheidsrechter: Karel van der Meer (NED)
Morlock Goal 13'Goal 50'
Schade Goal 70'

8 november 1953
Saarland Vlag van Saar 0 – 0 Vlag van Noorwegen Noorwegen Ludwigsparkstadion
Saarbrücken, Protectoraat Saarland
Scheidsrechter: Leo Horn (NED)

22 november 1953
West-Duitsland Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland 5 – 1 Vlag van Noorwegen Noorwegen Volksparkstadion
Hamburg, West-Duitsland
Scheidsrechter: Archer Luty (ENG)
Morlock Goal 27'Goal 63'
O. Walter Goal 69'
F. Walter Goal 80'
Rahn Goal 88'
Goal 26' Nordahl

28 maart 1954
Saarland Vlag van Saar 1 – 3 Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland West-Duitsland Ludwigsparkstadion
Saarbrücken, Protectoraat Saarland
Scheidsrechter: J. Bronkhorst (NED)
Martin Goal 68' (pen.) Goal 36'Goal 48' Morlock
Goal 84' Schäfer

Groep 2[bewerken]

Halvefinalist in 1950, Zweden, verloor veel kwaliteit omdat de spelers spelend in Italië niet mochten of wilden meedoen. België plaatste zich makkelijk en speelde alleen thuis tegen Finland gelijk.

Pos Land Wed Win Gel Ver DV DT +/− Pnt
1. Vlag van België België 4 3 1 0 11 6 +5 7
2. Vlag van Zweden Zweden 4 1 1 2 9 8 +1 3
3. Vlag van Finland Finland 4 0 2 2 7 13 –6 2
25 mei 1953
Finland Vlag van Finland 2 – 4 Vlag van België België Olympisch Stadion
Locatie: Helsinki, Finland
Scheidsrechter: Helge (DEN)
Lehtovirta Goal 49'Goal 75' Goal 4'Goal 26'Goal 83' Coppens
Goal 9' Anoul

28 mei 1953
Zweden Vlag van Zweden 2 – 3 Vlag van België België Råsundastadion
Locatie: Stockholm, Zweden
Scheidsrechter: Mowat (SCO)
Berndtsson Goal 20'
Selmosson Goal 26'
Goal 28' Anoul
Goal 37' Straetmans
Goal 40' Lemberechts

5 augustus 1953
Finland Vlag van Finland 3 – 3 Vlag van Zweden Zweden Olympisch Stadion
Locatie: Helsinki, Finland
Scheidsrechter: Baalstad (NOR)
Lehtovirta Goal 63'
Lahtinen Goal 67'
Rikberg Goal 70'
Goal 9'Goal 71' Sandell
Goal 23' Persson

16 augustus 1953
Zweden Vlag van Zweden 4 – 0 Vlag van Finland Finland Råsundastadion
Locatie: Stockholm, Zweden
Scheidsrechter: Asmussen (DEN)
Sandberg Goal 22'
Sandell Goal 24'Goal 61'
Sandin Goal 56'

23 september 1953
België Vlag van België 2 – 2 Vlag van Finland Finland Heizelstadion
Locatie: Brussel, België
Scheidsrechter: Baumberger (SUI)
Bollen Goal 25'Goal 75' Goal 83' Lahtinen
Goal 90' Vaihela

8 oktober 1953
België Vlag van België 2 – 0 Vlag van Zweden Zweden Heizelstadion
Locatie: Brussel, België
Scheidsrechter: Schipper (NED)
Coppens Goal 23'
Mees Goal 49'

Groep 3[bewerken]

De FIFA besloot net als in 1950 de kwalificatie gelijk te laten lopen met het Brits Kampioenschap. Engeland had totaal geen problemen en in tegenstelling tot 1950 vond Schotland een tweede plaats genoeg om naar Zwitserland af te reizen.

Pos Land Wed Win Gel Ver DV DT +/− Pnt
1. Vlag van Engeland Engeland 3 3 0 0 11 4 +7 6
2. Vlag van Schotland Schotland 3 1 1 1 8 8 0 3
3. Vlag van Noord-Ierland Noord-Ierland 3 1 0 2 4 7 –3 2
4. Vlag van Wales Wales 3 0 1 2 5 9 –4 1
3 oktober 1953
Noord-Ierland Vlag van Noord-Ierland 1 – 3 Vlag van Schotland Schotland Windsor Park
Locatie: Belfast, Noord-Ierland
Scheidsrechter: Arthur Edward Ellis (ENG)
Lockhart Goal 72' (pen.) Goal 47'Goal 69' Fleming
Goal 89' Henderson

10 oktober 1953
Wales Vlag van Wales (1953-1959) 1 – 4 Vlag van Engeland Engeland Ninian Park
Locatie: Cardiff, Wales
Scheidsrechter: Charles Faultless (SCO)
Allchurch Goal 22' Goal 45'Goal 49' Wilshaw
Goal 52'Goal 53' Lofthouse

4 november 1953
Schotland Vlag van Schotland 3 – 3 Vlag van Wales (1953-1959) Wales Hampden Park
Locatie: Glasgow, Schotland
Scheidsrechter: Thomas Mitchell (NIR)
Brown Goal 19'
Johnstone Goal 42'
Reilly Goal 58'
Goal 49'Goal 88' Charles
Goal 73' Allchurch

11 november 1953
Engeland Vlag van Engeland 3 – 1 Vlag van Noord-Ierland Noord-Ierland Goodison Park
Locatie: Liverpool, Engeland
Scheidsrechter: Robert Smith (WAL)
Hassall Goal 10'Goal 60'
Lofthouse Goal 75'
Goal 54' McMorran

31 maart 1954
Wales Vlag van Wales (1953-1959) 1 – 2 Vlag van Noord-Ierland Noord-Ierland Racecourse Ground
Locatie: Wrexham, Wales
Scheidsrechter: Charles Faultless (SCO)
Charles Goal 80' Goal 1'Goal 52' McParland

3 april 1954
Schotland Vlag van Schotland 2 – 4 Vlag van Engeland Engeland Hampden Park
Locatie: Glasgow, Schotland
Scheidsrechter: Thomas Mitchell (NIR)
Brown Goal 7'
Ormond Goal 89'
Goal 13' Broadis
Goal 50' Nicholls
Goal 68' Allen
Goal 83' Mullen

Groep 4[bewerken]

Frankrijk behoorde niet tot de favorieten, maar had geen problemen zich te kwalificeren. In die periode debuteerde Raymond Kopa, later een grote speler bij Stade de Reims, Real Madrid en Frankrijk.

Pos Land Wed Win Gel Ver DV DT +/− Pnt
1. Vlag van Frankrijk Frankrijk 4 4 0 0 20 4 +16 8
2. Vlag van Ierland Ierland 4 2 0 2 8 6 –2 4
3. Vlag van Luxemburg Luxemburg 4 0 0 4 1 19 –18 0
20 september 1953
Luxemburg Vlag van Luxemburg 1 – 6 Vlag van Frankrijk Frankrijk Stade Municipal
Locatie: Luxemburg, Luxemburg
Scheidsrechter: Dörflinger (SUI)
Kohn Goal 6' Goal 5' Piantoni
Goal 10' Kopa
Goal 41' Cicci
Goal 44' Glovacki
Goal 73' Kargu
Goal 88' Flamion

4 oktober 1953
Ierland Vlag van Ierland 3 – 5 Vlag van Frankrijk Frankrijk Dalymount Park
Locatie: Dublin, Ierland
Scheidsrechter: Franken (BEL)
Ryan Goal 58' (pen.)
Walsh Goal 83'
O'Farrell Goal 88'
Goal 23' Glovacki
Goal 40' Penverne
Goal 50'Goal 69' Ujlaki
Goal 72' Flamion

28 oktober 1953
Ierland Vlag van Ierland 4 – 0 Vlag van Luxemburg Luxemburg Dalymount Park
Locatie: Dublin, Ierland
Scheidsrechter: Alf Bond (ENG)
Fitzsimons Goal 14'Goal 83'
Ryan Goal 48' (pen.)
Eglington Goal 59'

25 november 1953
Frankrijk Vlag van Frankrijk 1 – 0 Vlag van Ierland Ierland Parc des Princes
Locatie: Parijs, Frankrijk
Scheidsrechter: Van Nuffel (BEL)
Piantoni Goal 73'

17 december 1953
Frankrijk Vlag van Frankrijk 8 – 0 Vlag van Luxemburg Luxemburg Parc des Princes
Locatie: Parijs, Frankrijk
Scheidsrechter: Roeykens (BEL)
Desgranges Goal 2'Goal 88'
Vincent Goal 6'Goal 10'
Fontaine Goal 21'Goal 75'Goal 80'
Foix Goal 57'

7 maart 1954
Luxemburg Vlag van Luxemburg 0 – 1 Vlag van Ierland Ierland Stade Municipal
Locatie: Luxemburg, Luxemburg
Scheidsrechter: Ausum (NED)
Goal 67' Cummins

Groep 5[bewerken]

Oostenrijk won makkelijk van een matig spelend Portugal, 9-1.

Pos Land Wed Win Gel Ver DV DT +/− Pnt
1. Vlag van Oostenrijk Oostenrijk 2 1 1 0 9 1 +8 3
2. Vlag van Portugal Portugal 2 0 1 1 1 9 −8 1
Vlag van Denemarken Denemarken Teruggetrokken
27 september 1953
Oostenrijk Vlag van Oostenrijk 9 – 1 Vlag van Portugal Portugal Praterstadion
Locatie: Wenen, Oostenrijk
Scheidsrechter: Bauwens (BEL)
Ocwirk Goal 13'
Probst Goal 14'Goal 19'Goal 31'Goal 59'Goal 70'
Happel Goal 68' (pen.)
Wagner Goal 83'
Dienst Goal 87'
Goal 60' Águas

29 november 1953
Portugal Vlag van Portugal 0 – 0 Vlag van Oostenrijk Oostenrijk Estádio Nacional
Locatie: Lissabon, Portugal
Scheidsrechter: Harzic (FRA)

Groep 6[bewerken]

Halvefinalist in 1950, Spanje, leek een goede loting te hebben, Turkije leek geen probleem. Maar na een duidelijke zege in Madrid volgde een nipte nederlaag in Istanboel. Aangezien het doelsaldo nog niet doorslaggevend was, volgde een beslissingswedstrijd in Rome, waar beide ploegen in de wedstrijd voorkwamen, maar uiteindelijk de wedstrijd eindigde in een 2-2 gelijkspel. Een 14-jarig jongetje bezegelde het lot van Spanje met een muntstuk, een zwarte bladzijde voor het Spaanse voetbal, wat een van de weinige landen leek die de Hongaren zou kunnen weerstaan. Turkije mocht voor de eerste keer meedoen aan het WK en werd door deze onverwachte zege zelfs een geplaatst land tijdens de loting voor de eindronde.

Pos Land Wed Win Gel Ver DV DT +/− Pnt
1. Vlag van Spanje (1945-1977) Spanje 2 1 0 1 4 2 +2 2
2. Vlag van Turkije Turkije 2 1 0 1 2 4 −2 2
Vlag van Nederland Nederland Teruggetrokken
6 januari 1954
Spanje Vlag van Spanje (1945-1977) 4 – 1 Vlag van Turkije Turkije Estadio Nuevo Chamartín
Locatie: Madrid, Spanje
Scheidsrechter: Vincentini (FRA)
Venancio Goal 13'
Gaínza Goal 48'
González Goal 49'
Alsua Goal 65'
Goal 31' Recep

14 maart 1954
Turkije Vlag van Turkije 1 – 0 Vlag van Spanje (1945-1977) Spanje Mithat Paşastadion
Locatie: Istanboel, Turkije
Scheidsrechter: Schmetzer (GER)
Burhan Goal 16'

Omdat Spanje en Turkije gelijk eindigden werd er een extra play-off gespeeld op neutraal terrein om te bepalen welk land naar het hoofdtoernooi mocht.

17 maart 1954
Turkije Vlag van Turkije 2 – 2 (n.v.) Vlag van Spanje (1945-1977) Spanje Olympisch Stadion
Locatie: Rome, Italië
Scheidsrechter: Bernardi (ITA)
Burhan Goal 25'
Suat Goal 64'
Goal 11' Artetxe
Goal 78' Escudero

Omdat het ook na de play-off gelijk stond werd een loting verricht om te bepalen welk land naar het hoofdtoernooi mocht. Turkije werd geloot en kwalificeerde zich daarmee voor het hoofdtoernooi. De loting werd verricht door Luigi Franco Gemma, een Italiaanse jongen wiens vader in het stadion werkt.[1]

Groep 7[bewerken]

Pos Land Wed Win Gel Ver DV DT +/− Pnt
1. Vlag van Hongarije (1949-1956) Hongarije Gekwalificeerd
Vlag van Polen Polen Teruggetrokken

Polen trok zich terug waardoor Hongarije zich automatisch kwalificeerde. Hongarije was de favoriet voor de titel met de ster "majoor" Ferenc Puskas, strateeg Nándor Hidegkuti en de 'man met het gouden hoofd', Sandor Kocsis. De Hongaren dankten hun reputatie aan het winnen van de olympische titel in 1952 en twee vriendschappelijke wedstrijden tegen Engeland, 3-6 in Londen, 7-1 in Boedapest. Het was het tijdperk van de Magische Magyaren.

Groep 8[bewerken]

Drie Oostbloklanden streden om een plaats. De Tsjechen wonnen maar waren niet meer zo sterk als in de jaren dertig.

Pos Land Wed Win Gel Ver DV DT +/− Pnt
1. Vlag van Tsjecho-Slowakije Tsjecho-Slowakije 4 3 1 0 5 1 +4 7
2. Vlag van Roemenië (1952-1965) Roemenië 4 2 0 2 5 5 0 4
3. Vlag van Bulgarije (1948-1967) Bulgarije 4 0 1 3 3 7 –4 1
14 juni 1953
Tsjecho-Slowakije Vlag van Tsjecho-Slowakije 2 – 0 Vlag van Roemenië (1952-1965) Roemenië Praag, Tsjecho-Slowakije
Scheidsrechter: Pósa (HUN)
Pažický Goal 54'
Vlk Goal 63'

28 juni 1953
Roemenië Vlag van Roemenië (1952-1965) 3 – 1 Vlag van Bulgarije (1946-1947) Bulgarije 23 Augustusstadion
Locatie: Boekarest, Roemenië
Toeschouwers: 60.000
Scheidsrechter: Schulz (DDR)
Pecsovszky Goal 20'Goal 30'
Ene Goal 82'
Tashkov Goal 53'

6 september 1953
Bulgarije Vlag van Bulgarije (1946-1947) 1 – 2 Vlag van Tsjecho-Slowakije Tsjecho-Slowakije Vasil Levski Nationaal Stadion
Locatie: Sofia, Bulgarije
Toeschouwers: 40.000
Scheidsrechter: Aleksandrowicz (POL)
Bozhkov Goal 55' (pen.) Vlk Goal 5'Goal 40'

11 oktober 1953
Bulgarije Vlag van Bulgarije (1946-1947) 1 – 2 Vlag van Roemenië (1952-1965) Roemenië Vasil Levski Nationaal Stadion
Locatie: Sofia, Bulgarije
Toeschouwers: 40.000
Scheidsrechter: Dorogi (HUN)
Kolev Goal 28' Serfözö Goal 27'
Călinoiu Goal 52'

25 oktober 1953
Roemenië Vlag van Roemenië (1952-1965) 0 – 1 Vlag van Tsjecho-Slowakije Tsjecho-Slowakije Boekarest, Roemenië
Scheidsrechter: Schulz (DDR)
Šafránek Goal 38' (pen.)

8 november 1953
Tsjecho-Slowakije Vlag van Tsjecho-Slowakije 0 – 0 Vlag van Bulgarije (1946-1947) Bulgarije Tehelne Pole
Locatie: Bratislava, Tsjecho-Slowakije
Toeschouwers: 30.000
Scheidsrechter: Chkhatarashvili (URS)

Groep 9[bewerken]

Egypte maakte het de tweevoudig wereldkampioen best lastig, maar Italië had een langere adem in beide wedstrijden. Italië leek een sterke selectie te hebben om het 'slechte' WK in 1950 te wreken.

Pos Land Wed Win Gel Ver DV DT +/− Pnt
1. Vlag van Italië Italië 2 2 0 0 7 2 +5 4
2. Vlag van Egypte (1953-1958) Egypte 2 0 0 2 2 7 −5 0
13 november 1953
Egypte Vlag van Egypte (1953-1958) 1 – 2 Vlag van Italië Italië Al Ahlystadion
Locatie: Caïro, Egypte
Toeschouwers: 22.000
Scheidsrechter: Steiner (AUT)
Ad-Diba Goal 33' Goal 62' Frignani
Goal 79' Muccinelli

24 januari 1954
Italië Vlag van Italië 5 – 1 Vlag van Egypte (1953-1958) Egypte San Siro
Locatie: Milaan, Italië
Toeschouwers: 40.000
Scheidsrechter: Horn (NED)
Pandolfini Goal 1'
Frignani Goal 62'
Boniperti Goal 65'Goal 86'
Ricagni Goal 84'
Goal 32' El-Hamouly

Groep 10[bewerken]

In groep 10 vielen voor die tijd ongewoon weinig doelpunten. Met vier keer een 1-0 mochten de Joegoslaven het ongelukkige WK in 1950 en de tweede plaats op de Olympische Spelen een vervolg geven.

Pos Land Wed Win Gel Ver DV DT +/− Pnt
1. Vlag van Joegoslavië Joegoslavië 4 4 0 0 4 0 +4 8
2. Vlag van Griekenland (1822-1978) Griekenland 4 2 0 2 3 2 +1 4
3. Vlag van Israël Israël 4 0 0 4 0 5 –5 0
9 mei 1953
Joegoslavië Vlag van Joegoslavië 1 – 0 Vlag van Griekenland (1822-1978) Griekenland Belgrado, Joegoslavië
Scheidsrechter: Steiner (AUT)
Matošić Goal 71'

1 november 1953
Griekenland Vlag van Griekenland (1822-1978) 1 – 0 Vlag van Israël Israël Athene, Griekenland
Scheidsrechter: Massai (ITA)
Bembis Goal 52'

8 november 1953
Joegoslavië Vlag van Joegoslavië 1 – 0 Vlag van Israël Israël Skopje, Joegoslavië
Scheidsrechter: Alsteen (BEL)
Milutinović Goal 3'

8 maart 1954
Israël Vlag van Israël 0 – 2 Vlag van Griekenland (1822-1978) Griekenland Tel Aviv, Israël
Scheidsrechter: Buchmüller (SUI)
Goal 61' Kokkinakis
Goal 83' Kamaras

21 maart 1954
Israël Vlag van Israël 0 – 1 Vlag van Joegoslavië Joegoslavië Tel Aviv, Israël
Scheidsrechter: Reg Leafe (ENG)
Goal 80' Zebec

28 maart 1954
Griekenland Vlag van Griekenland (1822-1978) 0 – 1 Vlag van Joegoslavië Joegoslavië Athene, Griekenland
Scheidsrechter: Rufli (SUI)
Goal 50' Veselinović

Groep 11[bewerken]

Na het rampzalige einde van het eigen WK in 1950 was dit Brazilië een overgangsteam met wat (schaarse) restanten van 1950 en nieuwe spelers die in 1958 tot bloei moeten komen: spelverdeler Didi, Nilton Santos en Djalma Santos. De grote man van dat team was de 'geniale' dribbelaar Julinho. Voor de eerste keer was er een kwalificatie nodig voor de Zuid-Amerikanen. Argentinië had nog steeds geen zin en Chili en Paraguay waren geen partij voor de in het eerst in het kanariegele spelende Brazilianen.

Pos Land Wed Win Gel Ver DV DT +/− Pnt
1. Vlag van Brazilië (1889-1960) Brazilië 4 4 0 0 8 1 +7 8
2. Vlag van Paraguay (1842-1954) Paraguay 4 2 0 2 8 6 +2 4
3. Vlag van Chili Chili 4 0 0 4 1 10 –9 0
14 februari 1954
Paraguay Vlag van Paraguay 4 – 0 Vlag van Chili Chili Asuncion, Paraguay
Scheidsrechter: Steiner (AUT)
Lugo Goal 30'
J. Parodi Goal 52'
Hermosilla Goal 70'
S. Parodi Goal 79'

21 februari 1954
Chili Vlag van Chili 1 – 3 Vlag van Paraguay Paraguay Santiago, Chili
Scheidsrechter: Vincentini (FRA)
Robledo Goal 16' Goal 17'Goal 63' Lugo
Goal 84' J. Parodi

28 februari 1954
Chili Vlag van Chili 0 – 2 Vlag van Brazilië Brazilië Santiago, Chili
Scheidsrechter: Vincentini (FRA)
Goal 38'Goal 63' Baltazar

7 maart 1954
Paraguay Vlag van Paraguay 0 – 1 Vlag van Brazilië Brazilië Asuncion, Paraguay
Scheidsrechter: Steiner (AUT)
Goal 52' Baltazar

14 maart 1954
Brazilië Vlag van Brazilië 1 – 0 Vlag van Chili Chili Rio de Janeiro, Brazilië
Scheidsrechter: Steiner (AUT)
Baltazar Goal 35'

21 maart 1954
Brazilië Vlag van Brazilië 4 – 1 Vlag van Paraguay Paraguay Rio de Janeiro, Brazilië
Scheidsrechter: Vincentini (FRA)
Botelho Goal 60'Goal 85'
Baltazar Goal 62'
Maurinho Goal 90'
Goal 75' Martínez

Groep 12[bewerken]

Mexico was zoals het hele decennium een klasse apart in de CONCACAF-groep. Het won al zijn wedstrijden.

Pos Land Wed Win Gel Ver DV DT +/− Pnt
1. Vlag van Mexico (1934-1968) Mexico 4 4 0 0 19 1 +18 8
2. Vlag van Verenigde Staten (1912-1959) Verenigde Staten 4 2 0 2 7 9 –2 4
3. Vlag van Haïti Haïti 4 0 0 4 2 18 –16 0


19 juli 1953
Mexico Vlag van Mexico (1934-1968) 8 – 0 Vlag van Haïti Haïti Mexico-Stad, Mexico
Scheidsrechter: Crawford (ENG)
Balcázar Goal 23'Goal 26'Goal 76'
Gómez Goal 27'
Tellez Goal 34'
Arnauda Goal 38'Goal 69'Goal 85'

27 december 1953
Haïti Vlag van Haïti 0 – 4 Vlag van Mexico (1934-1968) Mexico Port-au-Prince, Haïti
Scheidsrechter: Van Rosberg (AHO)
Goal 6' Ávalos
Goal 15'Goal 59' Lamadrid
Goal 65' Balcázar

10 januari 1954
Mexico Vlag van Mexico (1934-1968) 4 – 0 Vlag van Verenigde Staten (1912-1959) Verenigde Staten Mexico-Stad, Mexico
Scheidsrechter: Sunderland (ENG)
Balcázar Goal 5'
Scheppel Goal 16' (e.d.)
Lamadrid Goal 47'
Naranjo Goal 63'

14 januari 1954
Mexico Vlag van Mexico (1934-1968) 3 – 1 Vlag van Verenigde Staten (1912-1959) Verenigde Staten Mexico-Stad, Mexico
Scheidsrechter: Best (USA)
A. Torres Goal 60'Goal 89'
Lamadrid Goal 82'
Goal 6' Looby

3 maart 1954
Haïti Vlag van Haïti 2 – 3 Vlag van Verenigde Staten (1912-1959) Verenigde Staten Port-au-Prince, Haïti
Scheidsrechter: Van Rosberg (AHO)
Ellie Goal 60' (pen.)Goal 89' Goal 20' Casey
Goal 42' Chacurian
Goal 83' Looby

4 maart 1954
Haïti Vlag van Haïti 0 – 3 Vlag van Verenigde Staten (1912-1959) Verenigde Staten Port-au-Prince, Haïti
Scheidsrechter: Van Rosberg (AHO)
Goal 22'Goal 65' Looby
Goal 31' Mendoza

Groep 13[bewerken]

De eerste keer dat een Aziatisch land zich kon plaatsen voor het WK. Zuid-Korea versloeg de aartsvijand Japan en is na Nederlands-Indië de tweede Aziatische deelnemer.

Pos Land Wed Win Gel Ver DV DT +/− Pnt
1. Vlag van Zuid-Korea Zuid-Korea 2 1 1 0 7 3 +4 3
2. Vlag van Japan Japan 2 0 1 1 3 7 −4 1
Vlag van Taiwan Taiwan Teruggetrokken
7 maart 1954
Japan Vlag van Japan 1 – 5 Vlag van Zuid-Korea Zuid-Korea Meiji Jingu Gaienstadion
Locatie: Tokio, Japan
Scheidsrechter: Haran (HKG)
Naganuma Goal 16' Goal 22' Chung Nam-sik
Goal 34' Choi Kwang-suk
Goal 65' Sung Nak-woon
Goal 82'Goal 85' Choi Chung-min

14 maart 1954
Zuid-Korea Vlag van Zuid-Korea 2 – 2 Vlag van Japan Japan Meiji Jingu Gaienstadion
Locatie: Tokio, Japan
Scheidsrechter: Haran (HKG)
Chung Nam-sik Goal 20'
Choi Kwang-suk Goal 43'
Goal 17'Goal 61' Iwatani

Gekwalificeerde landen[bewerken]

 Niet deelgenomen aan de kwalificatie

 Trokken zich terug of werden niet geaccepteerd door de FIFA

 Namen deel aan de kwalificatie maar kwalificeerden zich niet

 Gekwalificeerde landen

FIFA-lid Confederatie Kwalificatie Aantal dln.
(inclusief 1954)
Dln.
op rij
Eerste
dln.
Laatste
dln.
Titels
(exclusief 1954)
Beste
prestatie
Vlag van Zwitserland Zwitserland UEFA Gastland 4e 4 1934 1950 0 Kwartfinale
Vlag van Uruguay Uruguay CONMEBOL Titelverdediger 3e 2 1930 1950 2 Kampioen
Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland West-Duitsland UEFA Winnaar groep 1 3e 1 1934 1938 0 Derde
Vlag van België België UEFA Winnaar groep 2 4e 1 1930 1938 0 Eerste ronde
Vlag van Engeland Engeland UEFA Winnaar groep 3 2e 2 1950 1950 0 Kwartfinale
Vlag van Schotland Schotland UEFA Tweede groep 3 1e 1 n.v.t. n.v.t. n.v.t. n.v.t.
Vlag van Frankrijk Frankrijk UEFA Winnaar groep 4 4e 1 1930 1938 0 Kwartfinale
Vlag van Oostenrijk Oostenrijk UEFA Winnaar groep 5 2e 1 1934 1954 0 Vierde
Vlag van Turkije Turkije FIFA Winnaar groep 6 1e 1 n.v.t. n.v.t. n.v.t. n.v.t.
Vlag van Hongarije Hongarije UEFA Winnaar groep 7 3e 1 1934 1938 0 Tweede
Vlag van Tsjecho-Slowakije Tsjecho-Slowakije UEFA Winnaar groep 8 3e 1 1934 1938 0 Tweede
Vlag van Italië Italië UEFA Winnaar groep 9 4e 4 1934 1950 2 Kampioen
Vlag van Joegoslavië Joegoslavië UEFA Winnaar groep 10 3e 2 1930 1950 0 Halve finale
Vlag van Brazilië Brazilië CONMEBOL Winnaar groep 11 5e 5 1930 1950 0 Tweede
Vlag van Mexico Mexico CONCACAF Winnaar groep 12 3e 2 1930 1950 0 Groepsfase
Vlag van Zuid-Korea Zuid-Korea AFC Winnaar groep 13 1e 1 n.v.t. n.v.t. n.v.t. n.v.t.

Externe links[bewerken]