Wereldkampioenschap voetbal 1954 (kwalificatie)

WK voetbal kwalificatie 1954
	Italië – Egypte
Toernooi-informatie
Datum	9 mei 1953 – 3 april 1954
Teams	39 (van 3 confederaties)
Toernooistatistieken
Wedstrijden	57
Doelpunten	208 (3,65 per wedstrijd)
Topscorer(s)	Max Morlock; (6 doelpunten)
Navigatie
Portaal	Voetbal

De kwalificatie voor het wereldkampioenschap voetbal 1954 duurde van 9 mei 1953 tot en met 3 april 1954 en zou bepalen welke landen mochten deelnemen aan het wereldkampioenschap voetbal in 1954.

Zwitserland (gastland) en Uruguay (titelverdediger) hoefden zich niet te kwalificeren voor het wereldkampioenschap voetbal 1954. De deelnemende landen werden verdeeld over 13 groepen, de winnaars kwalificeerden zich. Schotland werd tweede in de groep, maar kwalificeerde zich daarmee ook voor het hoofdtoernooi.

Groepen en wedstrijden

Twaalf Europese landen plaatsten zich voor het WK, vorig WK zes. Joegoslavië, Italië, Engeland en Zwitserland waren er opnieuw bij, Zweden en Spanje werden uitgeschakeld door respectievelijk België en Turkije. Verder plaatsen zich Hongarije, Oostenrijk, Frankrijk, West-Duitsland, Tsjecho-Slowakije en Schotland. Twee tickets waren er voor ploegen uit Zuid-Amerika, vorig WK vijf. Uruguay en Brazilië waren er weer bij, de afvallers waren Chili, Paraguay en Bolivia. Een vertegenwoordiger uit Noord-Amerika deed mee, vorig WK twee: Mexico was er weer bij, de Verenigde Staten vielen af. Zuid Korea was de vertegenwoordiger uit Azië.

Legenda

■ Geplaatst voor het hoofdtoernooi.

■ Extra play-off in de groep.

Groep 1

Saarland, een betwist gebied tussen Duitsland en Frankrijk, deed voor de eerste en laatste keer zelfstandig mee en werd gecoached door de latere bondscoach van West Duitsland Helmut Schön.^[1]Het nam brutaal de leiding in de groep dankzij een overwinning in Noorwegen.Voor de eerste keer sinds de Tweede Wereldoorlog mochten de West-Duitsers weer meedoen en begon de kwalificatie teleurstellend met een gelijkspel tegen Noorwegen. Na simpele overwinningen in de thuiswedstrijden tegen Saarland en Noorwegen zou West-Duitsland in de uitwedstrijd Saarland genoeg hebben aan een gelijkspel om een beslissingswedstrijd te voorkomen. Duitsland won met 1-3 en plaatste zich voor het WK.^[2] Saarland werd in 1956 onderdeel van West-Duitsland en het nationale team bestond niet meer.

Pos	Land	Wed	Win	Gel	Ver	DV	DT	+/−	Pnt
1.	West-Duitsland	4	3	1	0	12	3	+9	7
2.	Saarland	4	1	1	2	4	8	–4	3
3.	Noorwegen	4	0	2	2	4	9	–5	2


24 juni 1953 «onderlinge duels» 19:00 uur (UTC+1)	Noorwegen	2 – 3	Saarland	Bislettstadion, Oslo Scheidsrechter: Jan Bronkhorst (NED)
	Thoresen 3' Dahlen 15'		16' Binkert 30' Otto 55' Siedl


19 augustus 1953 «onderlinge duels» 18:30 uur (UTC+1)	Noorwegen	1 – 1	West-Duitsland	Ullevaalstadion, Oslo Scheidsrechter: Bertus Ausum (NED)
	Hennum 41'		44' F. Walter


11 oktober 1953 «onderlinge duels» 15:00 uur (UTC+1)	West-Duitsland	3 – 0	Saarland	Neckarstadion, Stuttgart Scheidsrechter: Karel van der Meer (NED)
	Morlock 13', 50' Schade 70'


8 november 1953 «onderlinge duels» 14:30 uur (UTC+1)	Saarland	0 – 0	Noorwegen	Ludwigsparkstadion, Saarbrücken Scheidsrechter: Leo Horn (NED)


22 november 1953 «onderlinge duels» 14:00 uur (UTC+1)	West-Duitsland	5 – 1	Noorwegen	Volksparkstadion, Hamburg Scheidsrechter: Arthur Luty (ENG)
	Morlock 27', 63' O. Walter 69' F. Walter 80' Rahn 88'		26' Nordahl


28 maart 1954 «onderlinge duels» 15:00 uur (UTC+1)	Saarland	1 – 3	West-Duitsland	Ludwigsparkstadion, Saarbrücken Scheidsrechter: Jan Bronkhorst (NED)
	Martin 68' (pen.)		36', 48' Morlock 84' Schäfer

Groep 2

Na het succesvolle WK van 1950, waarin Zweden derde werd raakte Zweden weer de beste spelers kwijt, omdat Zweden zich vasthield aan het amateurisme.^[3] Dit vergrootte de kansen voor België, het land begon de kwalificatie met een Scandinavische trip. Na een 2-4 overwinning op Finland, waarbij hun belangrijkste aanvaller Rik Coppens^[4] drie maal scoorde, volgde een zege op Zweden, waarbij een 2-0 achterstand nog in de eerste helft werd goed gemaakt en met 2-3 werd gewonnen. De overwinning was ook verrassend, omdat verschillende Belgische spelers ziek werden op de bootreis van Finland naar Zweden.

Ondanks het succes vertrok de Engelse bondscoach Bill Gormlie, hij werd opgevolgd door de Schot Doug Livingstone. Kwalificatie kwam heel dichtbij, nadat Zweden tegen Finland niet verder kwam dan een 3-3 gelijkspel, bij een zege thuis tegen Finland was de ploeg zeker van kwalificatie. In de laatste minuut verspeelde België een 2-1 voorsprong en zou België genoeg hebben aan een gelijkspel tegen Zweden om de eindronde te halen. België boekte opnieuw een zege op Zweden en dankzij doelpunten van Rik Coppens en Victor Mees werd de eindronde gehaald.^[5]

Pos	Land	Wed	Win	Gel	Ver	DV	DT	+/−	Pnt
1.	België	4	3	1	0	11	6	+5	7
2.	Zweden	4	1	1	2	9	8	+1	3
3.	Finland	4	0	2	2	7	13	–6	2


25 mei 1953 «onderlinge duels» 19:00 uur (UTC+2)	Finland	2 – 4	België	Olympisch Stadion, Helsinki Scheidsrechter: Leo Helge (DEN)
	Lehtovirta 49', 75'		4', 26', 83' Coppens 9' Anoul


28 mei 1953 «onderlinge duels» 19:00 uur (UTC+1)	Zweden	2 – 3	België	Råsundastadion, Stockholm Scheidsrechter: Jack Mowat (SCO)
	Berndtsson 20' Selmosson 26'		28' Anoul 37' Straetmans 40' Lemberechts


5 augustus 1953 «onderlinge duels» 18:30 uur (UTC+2)	Finland	3 – 3	Zweden	Olympisch Stadion, Helsinki Scheidsrechter: Folke Bålstad (NOR)
	Lehtovirta 63' Lahtinen 67' Rikberg 70'		9', 71' Sandell 23' Persson


16 augustus 1953 «onderlinge duels» 15:00 uur (UTC+1)	Zweden	4 – 0	Finland	Råsundastadion, Stockholm Scheidsrechter: Aksel Asmussen (DEN)
	Sandberg 22' Sandell 24', 61' Sandin 56'


23 september 1953 «onderlinge duels» 17:00 uur (UTC+1)	België	2 – 2	Finland	Heizelstadion, Brussel Scheidsrechter: René Baumberger (SUI)
	Bollen 25', 75'		83' Lahtinen 90' Vaihela


8 oktober 1953 «onderlinge duels» 16:00 uur (UTC+1)	België	2 – 0	Zweden	Heizelstadion, Brussel Scheidsrechter: Klaas Schipper (NED)
	Coppens 23' Mees 49'

Groep 3

De FIFA besloot net als in 1950 de kwalificatie gelijk te laten lopen met het Britse Kampioenschap. In tegenstelling tot de vorige WK-cyclus besloot Schotland wel naar het WK te gaan als het tweede zou worden. Engeland was na twee wedstrijden zeker van kwalificatie na zeges op Wales (1-4) en Noord Ierland (3-1). Schotland zat nog in de wachtkamer, nadat het in eigen huis een 1-3 voorsprong weggaf tegen Wales. Een nog jonge John Charles, die later een gevreesde doelpuntenmachine zou worden scoorde tweemaal.^[6] Omdat Wales verloor van Noord-Ierland was Schotland zeker van kwalificatie, de laatste wedstrijd werd met 2-4 van Engeland verloren voor 134.500 toeschouwers.^[7]

Pos	Land	Wed	Win	Gel	Ver	DV	DT	+/−	Pnt
1.	Engeland	3	3	0	0	11	4	+7	6
2.	Schotland	3	1	1	1	8	8	0	3
3.	Noord-Ierland	3	1	0	2	4	7	–3	2
4.	Wales	3	0	1	2	5	9	–4	1


3 oktober 1953 «onderlinge duels» 15:00 uur (UTC+1)	Noord-Ierland	1 – 3	Schotland	Windsor Park, Belfast, Noord-Ierland Scheidsrechter: Arthur Edward Ellis (ENG)
	Lockhart 72' (pen.)		47', 69' Fleming 89' Henderson


10 oktober 1953 «onderlinge duels» 15:00 uur (UTC)	Wales	1 – 4	Engeland	Ninian Park, Cardiff, Wales Scheidsrechter: Charles Faultless (SCO)
	Allchurch 22'		45', 49' Wilshaw 52', 53' Lofthouse


4 november 1953 «onderlinge duels» 14:45 uur (UTC)	Schotland	3 – 3	Wales	Hampden Park, Glasgow Scheidsrechter: Thomas Mitchell (NIR)
	Brown 19' Johnstone 42' Reilly 58'		49', 88' Charles 73' Allchurch


11 november 1953 «onderlinge duels» 14:30 uur (UTC)	Engeland	3 – 1	Noord-Ierland	Goodison Park, Liverpool Scheidsrechter: Robert Smith (WAL)
	Hassall 10', 60' Lofthouse 75'		54' McMorran


31 maart 1954 «onderlinge duels» 17:00 uur (UTC)	Wales	1 – 2	Noord-Ierland	Racecourse Ground, Wrexham Scheidsrechter: Charles Faultless (SCO)
	Charles 80'		1', 52' McParland


3 april 1954 «onderlinge duels» 15:00 uur (UTC+1)	Schotland	2 – 4	Engeland	Hampden Park, Glasgow Scheidsrechter: Thomas Mitchell (NIR)
	Brown 7' Ormond 89'		13' Broadis 50' Nicholls 68' Allen 83' Mullen

Groep 4

Frankrijk had het WK van 1950 niet gehaald, maar een talentvolle selectie plaatste zich in een niet bijster sterke groep voor het WK van 1954. Belangrijkste concurrent Ierland werd in eigen huis met 3-5 verslagen. Na een 1-0 zege in de thuiswedstrijd was Frankrijk zeker van kwalificatie, Roger Piantoni scoorde het winnende doelpunt. In deze periode brak Raymond Kopa door, de eerste echte sterspeler van het Franse voetbal.^[8] Frankrijk scoorde lustig op los, het scoorde twintig doelpunten in vier duels. Just Fontaine scoorde drie maal tegen Luxemburg, maar werd niet geselecteerd voor het WK.^[9]

Pos	Land	Wed	Win	Ver	DV	DT	+/−	Pnt
1.	Frankrijk	4	4	0	20	4	+16	8
2.	Ierland	4	2	2	8	6	–2	4
3.	Luxemburg	4	0	4	1	19	–18	0


20 september 1953 «onderlinge duels» 15:00 uur (UTC+1)	Luxemburg	1 – 6	Frankrijk	Stade Municipal, Luxemburg Scheidsrechter: Ernst Dörflinger (SUI)
	Kohn 6'		5' Piantoni 10' Kopa 41' Cicci 44' Glovacki 73' Kargu 88' Flamion


4 oktober 1953 «onderlinge duels» 15:30 uur (UTC)	Ierland	3 – 5	Frankrijk	Dalymount Park, Dublin Scheidsrechter: Laurent Franken (BEL)
	Ryan 58' (pen.) Walsh 83' O'Farrell 88'		23' Glovacki 40' Penverne 50', 69' Ujlaki 72' Flamion


28 oktober 1953 «onderlinge duels» 15:00 uur (UTC)	Ierland	4 – 0	Luxemburg	Dalymount Park, Dublin Scheidsrechter: Alf Bond (ENG)
	Fitzsimons 14', 83' Ryan 48' (pen.) Eglington 59'


25 november 1953 «onderlinge duels» 14:30 uur (UTC+1)	Frankrijk	1 – 0	Ierland	Parc des Princes, Parijs Scheidsrechter: Lucien Van Nuffel (BEL)
	Piantoni 73'


17 december 1953 «onderlinge duels» 14:30 uur (UTC+1)	Frankrijk	8 – 0	Luxemburg	Parc des Princes, Parijs Scheidsrechter: Francis Roeykens (BEL)
	Desgranges 2', 88' Vincent 6', 10' Fontaine 21', 75', 80' Foix 57'


7 maart 1954 «onderlinge duels» 15:00 uur (UTC+1)	Luxemburg	0 – 1	Ierland	Stade Municipal, Luxemburg Scheidsrechter: Bertus Ausum (NED)
			67' Cummins

Groep 5

Twintig jaar na het befaamde "Wunderteam", toen Oostenrijk de wereld verbaasde met modern voetbal, maar niet verder kwam dan een vierde plaats op het WK van 1934 en een zilveren medaille op de Olympische Spelen van 1936 stond een nieuwe generatie spelers op met topscorer Erich Probst en centrale verdediger Ernst Happel, die grote triomfen vierde met Rapid Wien.^[10] Voor de WK-kwalificatie won het van Portugal met grote cijfers: 9-1. Probst scoorde vijf treffers, waaronder een glaszuivere hattrick.^[11] Het tegendoelpunt werd gescoord door José Águas, die grote triomfen ging vieren met Benfica FC, maar nooit zou deelnemen aan een WK.^[12] De monsterzege was nog niet een zekerheid voor kwalificatie, aangezien bij een bescheiden zege van Portugal een beslissingswedstrijd nodig was (net als bij: Spanje-Turkije). Het bleef bij 0-0, het eerste doelpuntloze wedstrijd in de WK-historie, Oostenrijk plaatste zich voor het WK en was een geduchte outsider.

Pos	Land	Wed	Win	Gel	Ver	DV	DT	+/−	Pnt
1.	Oostenrijk	2	1	1	0	9	1	+8	3
2.	Portugal	2	0	1	1	1	9	−8	1
—	Denemarken	Teruggetrokken


27 september 1953 «onderlinge duels» 16:00 uur (UTC+1)	Oostenrijk	9 – 1	Portugal	Praterstadion, Wenen Scheidsrechter: Henri Bauwens (BEL)
	Ocwirk 13' Probst 14', 19', 31', 59', 70' Happel 68' (pen.) Wagner 83' Dienst 87'		60' Águas


29 november 1953 «onderlinge duels» 14:30 uur (UTC)	Portugal	0 – 0	Oostenrijk	Estádio Nacional, Lissabon Scheidsrechter: Louis Fauquemberghe (FRA)

Groep 6

Op 30 november 1953 werd de loting verricht voor het WK, terwijl slechts acht van de zestien landen zeker waren van kwalificatie. Spanje moest nog beginnen aan zijn kwalificatie-wedstrijden, maar werd al ingedeeld bij de acht sterkste landen.^[13] Spanje werd gezien als één van de landen, die een concurrent kon zijn van de grote favoriet Hongarije. Op het WK van 1950 schakelde het Engeland uit en de eerste contouren van het onoverwinnelijke Real Madrid waren al zichtbaar. Spanje zou in een groep zitten met Hongarije, maar hoefde als "geplaatst" land niet te spelen tegen de Magische Magyaren.

Nederland trok zich terug, het land stelde alleen amateurs op en achtte zich niet kansrijk gezien de matige resultaten. Spanje had nu alleen het niet bijster hoog aangeslagen Turkije als tegenstander en in een volgepakt Bernabéu stadion (110.000 toeschouwers) werd Turkije ruim verslagen: 4-1 na een 1-1-ruststand.^[14]. De return verloor Spanje echter met 1-0 door een doelpunt van Burhan en omdat het doelsaldo niet beslissend was voor kwalificatie moest er een beslissingswedstrijd gespeeld worden in Rome, slechts drie dagen later.

Ook in deze wedstrijd kon het favoriete Spanje niet het verschil maken zoals in hun thuiswedstrijd, beide teams kwamen voor, maar na negentig minuten was de stand 2-2. Omdat in de verlengingen beide ploegen niet wisten te scoren, moest er geloot worden. Luigi Franco Gemma, een 14-jarige jongen wiens vader in het stadion werkte moest de loting verrichten en geblinddoekt trok hij Turkije in plaats van Spanje.^[15] Deze loting wordt beschouwd als één van de dieptepunten van het Spaanse voetbal,^[16] Turkije plaatste zich voor de eerste keer voor het WK-voetbal.^[17] Omdat het de plaats innam van Spanje was het meteen een van de "geplaatste" landen, als beloning nam het Luigi Franco mee naar het WK als mascotte.

Pos	Land	Wed	Win	Gel	Ver	DV	DT	+/−	Pnt
1.	Spanje	2	1	0	1	4	2	+2	2
1.	Turkije	2	1	0	1	2	4	−2	2


6 januari 1954 «onderlinge duels» 15:30 uur (UTC+1)	Spanje	4 – 1	Turkije	Estadio Nuevo Chamartín, Madrid Scheidsrechter: Raymond Vincenti (FRA)
	Venancio 13' Gaínza 48' González 49' Alsua 65'		31' Recep


14 maart 1954 «onderlinge duels» 15:00 uur (UTC+2)	Turkije	1 – 0	Spanje	Mithat Paşastadion, Istanbul Scheidsrechter: Emil Schmetzer (GER)
	Burhan 16'

Omdat Spanje en Turkije gelijk eindigden werd er een extra play-off gespeeld op neutraal terrein om te bepalen welk land naar het hoofdtoernooi mocht.


17 maart 1954 «onderlinge duels» 15:30 uur (UTC+1)	Turkije	2 – 2 (n.v., loting)	Spanje	Olympisch Stadion, Rome Scheidsrechter: Giorgio Bernardi (ITA)
	Burhan 25' Suat 64'		11' Artetxe 78' Escudero

Groep 7

Na de tweede wereldoorlog kwam Hongarije onder invoed te staan van de Sovjet-Unie en vestigde zich een stalinisisch Regieme onder leiding van Mátyás Rákosi, waarbij tegenstanders op massale wijze werden gevangen genomen, gefolterd en vermoord.^[18] In deze naargeestige sfeer ontstond er iets moois, een generatie begaafde voetballers brak door en onder leiding van de vernieuwende coach Gusztáv Sebes begon de opmars van de Magische Magyaren, die begon in september 1950 toen Albanië met 12-0 werd verslagen.^[19] Sterspeler was Ferenc Puskás van Honved Boedapest,^[20] bijgenaamd "De Galopperende Majoor, die in 85 interlands 84 keer scoorde. Andere sterspelers waren Sándor Kocsis, de "man met het gouden hoofd" van Ferencváros, die 75 keer scoorde in 68 interlands en Nándor Hidegkuti, de (ook al) veel scorende strateeg op het middenveld. Het eerste tastbare succes was op de Olympische Spelen van 1952 in Helsinki, waar de ploeg Olympisch goud won na een 2-0 overwinning op Joegoslavië.^[21]

In 1953 werd Hongarije gekoppeld aan Polen, maar dat land trok zich terug. In plaats daarvan speelde het team een wedstrijd tegen Engeland, dat in eigen huis nog nooit van een niet-Brits team had verloren. De Hongaren maakten gehakt van de Engelsen en wonnen met 3-6, de eindstand was al na 57 minuten bereikt, Hidegkuti scoorde drie maal. Het team maakte diepe indruk op de Engelse pers en de wedstrijd werd omgedoopt tot "The Match of the Century".^[22] Vlak voor het WK speelden Hongarije en Engeland opnieuw tegen elkaar in Boedapest, de uitslag was nog meer vernederend voor de Engeland: 7-1 met twee goals van zowel Puskas als Kocsis. Er bestond geen twijfel, dat Hongarije de grote favoriet voor de WK-winst was. Inmiddels was het regieme milder geworden, na de dood van Sovjet-leider Joseph Stalin werd Rákosi onder druk van het nieuwe regieme in Rusland afgezet als premier en de hervormingsgezinde Imre Nagy werd benoemd tot de nieuwe premier.^[23] Nagy was ook groot fan van Honved Boedapest en Ferenc Puskas in het bijzonder en de toekomst zag er vlak voor het WK veel beter uit voor Hongarije.

Pos	Land	Wed	Win	Gel	Ver	DV	DT	+/−	Pnt
1.	Hongarije	Gekwalificeerd
—	Polen	Teruggetrokken

Groep 8

Groep met drie landen uit het Oostblok: Roemenië, Tsjechoslowakije en Bulgarije. Bulgarije was duidelijk de minste van het drietal en verloor zijn eerste drie wedstrijden. Tsjecho-Slowakije won zijn eerste wedstrijd met 2-0 van Roemenië, beslissend werd de return. Voor 90.000 toeschouwers in Boekarest won Tsjecho-Slowakije opnieuw door een benutte strafschop van František Šafránek en was zeker van kwalificatie. De Tsjechen waren een dominant team in de jaren 1930, met een WK-finale in 1934 als hoogtepunt, maar recente resultaten waren niet zo sterk als toen.

Pos	Land	Wed	Win	Gel	Ver	DV	DT	+/−	Pnt
1.	Tsjecho-Slowakije	4	3	1	0	5	1	+4	7
2.	Roemenië	4	2	0	2	5	5	0	4
3.	Bulgarije	4	0	1	3	3	7	–4	1


14 juni 1953 «onderlinge duels» 17:00 uur (UTC+1)	Tsjecho-Slowakije	2 – 0	Roemenië	Stadion Československé Armády, Praag Scheidsrechter: János Pósa (HUN)
	Pažický 54' Vlk 63'


28 juni 1953 «onderlinge duels» 17:30 uur (UTC+2)	Roemenië	3 – 1	Bulgarije	23 Augustusstadion, Boekarest Toeschouwers: 60.000 Scheidsrechter: Gerhard Schulz (DDR)
	Pecsovszky 20', 30' Ene 82'		Tashkov 53'


6 september 1953 «onderlinge duels» 17:00 uur (UTC+2)	Bulgarije	1 – 2	Tsjecho-Slowakije	Vasil Levski Nationaal Stadion, Sofia Toeschouwers: 40.000 Scheidsrechter: Grzegorz Aleksandrowicz (POL)
	Bozjkov 55' (pen.)		Vlk 5', 40'


11 oktober 1953 «onderlinge duels» 16:00 uur (UTC+2)	Bulgarije	1 – 2	Roemenië	Vasil Levski Nationaal Stadion, Sofia Toeschouwers: 40.000 Scheidsrechter: Andor Dorogi (HUN)
	Kolev 28'		Serfözö 27' Călinoiu 52'


25 oktober 1953 «onderlinge duels» 15:00 uur (UTC+2)	Roemenië	0 – 1	Tsjecho-Slowakije	Stadionul 23 August, Boekarest Scheidsrechter: Gerhard Schulz (DDR)
			Šafránek 38' (pen.)


8 november 1953 «onderlinge duels»	Tsjecho-Slowakije	0 – 0	Bulgarije	Tehelné pole, Bratislava Toeschouwers: 30.000 Scheidsrechter: Nestor Chkhatarashvili (URS)

Groep 9

Egypte maakte het de tweevoudig wereldkampioen Italië best lastig , maar ze gaven de wedstrijd steeds in het laatste half uur weg. In Caïro verspeelde het een 1-0 voorsprong (1-2 nederlaag), en in Milaan werd het 5-1 na een 1-1 stand na zestig minuten. Giampiero Boniperti scoorde twee doelpunten, hij werd later een succesvolle voorzitter bij Juventus.^[24] Tweevoudig wereldkampioen Italië behoorde niet tot de favorieten, maar had een getalenteerde selectie om het teleurstellende WK van 1950 weg te poetsen.

Pos	Land	Wed	Win	Gel	Ver	DV	DT	+/−	Pnt
1.	Italië	2	2	0	0	7	2	+5	4
2.	Egypte	2	0	0	2	2	7	−5	0


13 november 1953 «onderlinge duels» 15:00 uur (UTC+2)	Egypte	1 – 2	Italië	Al Ahlystadion, Caïro Toeschouwers: 22.000 Scheidsrechter: Erich Steiner (AUT)
	Ad-Diba 33'		62' Frignani 79' Muccinelli


24 januari 1954 «onderlinge duels» 14:30 uur (UTC+1)	Italië	5 – 1	Egypte	San Siro, Milaan Toeschouwers: 40.000 Scheidsrechter: Leo Horn (NED)
	Pandolfini 1' Frignani 62' Boniperti 65', 86' Ricagni 84'		32' El-Hamouly

Groep 10

In groep 10 vielen voor die tijd ongewoon weinig doelpunten. Terwijl op het komende WK meer dan vijf doelpunten per wedstrijd werden gescoord, viel alleen bij Israël-Griekenland meer dan één doelpunt: 0-2. Joegoslavië won drie keer achter elkaar met 1-0 en in de laatste wedstrijd tegen het nog kansrijke Griekenland won Joegoslavië met 0-1, Todor Veselinović zorgde voor de beslissing.^[25] Joegoslavië was twee keer tweede op Olympische Spelen, was sterk maar ongelukkig tijdens het WK in 1950 en stond bekend als een outsider voor een mooie klassering.

Pos	Land	Wed	Win	Ver	DV	DT	+/−	Pnt
1.	Joegoslavië	4	4	0	4	0	+4	8
2.	Griekenland	4	2	2	3	2	+1	4
3.	Israël	4	0	4	0	5	–5	0


9 mei 1953 «onderlinge duels» 15:00 uur (UTC+1)	Joegoslavië	1 – 0	Griekenland	JNA Stadion, Belgrado Toeschouwers: 50.000 Scheidsrechter: Erich Steiner (AUT)
	Frane Matošić 21'


1 november 1953 «onderlinge duels» 15:30 uur (UTC+2)	Griekenland	1 – 0	Israël	Leoforos Alexandrasstadion, Athene Toeschouwers: 22.000 Scheidsrechter: Renzo Massai (ITA)
	Thanasis Bebis 53'


8 november 1953 «onderlinge duels» 14:15 uur (UTC+1)	Joegoslavië	1 – 0	Israël	Gradskistadion, Skopje Toeschouwers: 25.000 Scheidsrechter: Albert Alsteen (BEL)
	Miloš Milutinović 2'


8 maart 1954 «onderlinge duels» 15:45 uur (UTC+2)	Israël	0 – 2	Griekenland	Ramat Ganstadion, Ramat Gan Toeschouwers: 35.000 Scheidsrechter: Riccardo Pieri (ITA)
			61' Dimitris Kokkinakis 83' Georgios Kamaras


21 maart 1954 «onderlinge duels» 16:00 uur (UTC+2)	Israël	0 – 1	Joegoslavië	Ramat Ganstadion, Ramat Gan Toeschouwers: 50.000 Scheidsrechter: Reg Leafe (ENG)
			80' Branko Zebec


28 maart 1954 «onderlinge duels» 16:15 uur (UTC+2)	Griekenland	0 – 1	Joegoslavië	Leoforos Alexandrasstadion, Athene Toeschouwers: 25.000 Scheidsrechter: Willi Rufli (SUI)
			51' Todor Veselinović

Groep 11

Na het rampzalige einde van het eigen WK in 1950 was dit Brazilië een overgangsteam met wat (schaarse) restanten van 1950 en nieuwe spelers die in 1958 tot bloei moesten komen: spelverdeler Didi, Nilton Santos en Djalma Santos. Van het team van 1950 waren alleen middenvelder Bauer en aanvaller Baltazar over. Sterspeler Zizinho stopte na het debacle tegen Uruguay voor drie jaar. Hij keerde terug in 1953, maar na veel kritiek op zijn spel tijdens de Copa America van 1953 en na zijn verweer in de pers werd hij niet meer opgeroepen door bondscoach Zezé Moreira, hetgeen tot een nationale discussie leidde in Brazilië^[26] Belangrijke nieuwe naam van het team was de geniale dribbelaar Julinho.^[27]

Voor de eerste keer was er een kwalificatie nodig voor de Zuid-Amerikanen. Er waren maar twee plaatsen beschikbaar en aangezien titelhouder Uruguay automatisch geplaats was was er maar ruimte voor één team. Argentinië zat nog steeds in zijn isolement, deed al niet mee aan de laatste twee Copa America's en was voor de derde achtereenvolgende keer bewust niet aanwezig op een WK. Alleen Chili en Paraguay waren de concurrenten van Brazilië. Chili verloor alle wedstrijden, Paraguay was een geduchte tegenstander, want een paar maanden voor de kwalificatie won Paraguay de finale van de Copa America na een zege op Brazilië.^[28] Brazilië boekte op 7 maart een nuttige zege in Asuncion door een doelpunt van Baltazar. Twee weken later maakte Brazilië het af met een 4-1 zege op de Zuidamerikaanse kampioen voor 170.000 toeschouwers.^[29] Andere consequentie voor het missen van de WK-titel was dat de Brazilianen het witte T-shirt afstootte en ging spelen in het kanariegeel.^[30]

Pos	Land	Wed	Win	Ver	DV	DT	+/−	Pnt
1.	Brazilië	4	4	0	8	1	+7	8
2.	Paraguay	4	2	2	8	6	+2	4
3.	Chili	4	0	4	1	10	–9	0


14 februari 1954 «onderlinge duels»	Paraguay	4 – 0	Chili	Asuncion, Paraguay Scheidsrechter: Erich Steiner (AUT)
	Lugo 30' J. Parodi 52' Hermosilla 70' S. Parodi 79'


21 februari 1954 «onderlinge duels»	Chili	1 – 3	Paraguay	Santiago, Chili Scheidsrechter: Raymond Vincenti (FRA)
	Robledo 16'		17', 63' Lugo 84' J. Parodi


28 februari 1954 «onderlinge duels»	Chili	0 – 2	Brazilië	Estadio Nacional, Santiago, Chili Scheidsrechter: Raymond Vincenti (FRA)
			38', 63' Baltazar


7 maart 1954 «onderlinge duels»	Paraguay	0 – 1	Brazilië	Estadio del Club Libertad, Asuncion Scheidsrechter: Erich Steiner (AUT)
			52' Baltazar


14 maart 1954 «onderlinge duels»	Brazilië	1 – 0	Chili	Estádio do Maracanã, Rio de Janeiro Scheidsrechter: Erich Steiner (AUT)
	Baltazar 35'


21 maart 1954 «onderlinge duels»	Brazilië	4 – 1	Paraguay	Estádio do Maracanã, Rio de Janeiro Scheidsrechter: Raymond Vincenti (FRA)
	Botelho 60', 85' Baltazar 62' Maurinho 90'		75' Martínez

Groep 12

In tegenstelling tot het vorige WK was er nu één plaats beschikbaar. Mexico was al de favoriet in de Noord-Amerikaanse groep en sepeelde maar één uitwedstrijd, die met 0-4 van Haïti won. Opvallendste speler bij de Haïtianen was Joe Gaetjens, die drie jaar eerder het winnende doelpunt scoorde tegen Engeland als speler van de Verenigde Staten. Na een mislukt avontuur om als prof aan de slag te gaan bij Franse clubs keerde hij terug naar zijn echte land Haïti, waar hij na die ene interland tegen Mexico het zakenleven inging.^[31] Mexico speelde twee keer in Mexico Stad tegen de Verenigde Staten en won beide wedstrijden met groot gemak.

Pos	Land	Wed	Win	Ver	DV	DT	+/−	Pnt
1.	Mexico	4	4	0	19	1	+18	8
2.	Verenigde Staten	4	2	2	7	9	–2	4
3.	Haïti	4	0	4	2	18	–16	0


19 juli 1953 «onderlinge duels»	Mexico	8 – 0	Haïti	Mexico-Stad, Mexico Scheidsrechter: William Crawford (SCO)
	Balcázar 23', 26', 76' Gómez 27' Tellez 34' Arnauda 38', 69', 85'


27 december 1953 «onderlinge duels»	Haïti	0 – 4	Mexico	Stade Paul-Magloire, Port-au-Prince Toeschouwers: 27.000 Scheidsrechter: Walter van Rosberg (AHO)
			6' Ávalos 15', 59' Lamadrid 65' Balcázar


10 januari 1954 «onderlinge duels»	Mexico	4 – 0	Verenigde Staten	Estadio Olímpico de la Ciudad de los Deportes, Mexico-Stad Toeschouwers: 60.000 Scheidsrechter: Godfrey Sunderland (ENG)
	Balcázar 5' Scheppel 16' (e.d.) Lamadrid 47' Naranjo 63'


14 januari 1954 «onderlinge duels»	Mexico	3 – 1	Verenigde Staten	Estadio Olímpico de la Ciudad de los Deportes, Mexico-Stad Toeschouwers: 40.000 Scheidsrechter: John Best (USA)
	A. Torres 60', 89' Lamadrid 82'		6' Looby


3 april 1954 «onderlinge duels»	Haïti	2 – 3	Verenigde Staten	Stade Paul-Magloire, Port-au-Prince Scheidsrechter: Walter van Rosberg (AHO)
	Ellie 60' (pen.), 89'		20' Casey 42' Chacurian 83' Looby


4 april 1954 «onderlinge duels»	Haïti	0 – 3	Verenigde Staten	Stade Paul-Magloire, Port-au-Prince Toeschouwers: 6.000 Scheidsrechter: Walter van Rosberg (AHO)
			22', 65' Looby 31' Mendoza

Groep 13

In 1950 brak de Koreaanse Oorlog tussen Noord- en Zuid Korea, op 27 juli 1953 werd er een wapenstilstand overeengekomen.^[32] Zo snel na de oorlog besloot Zuid-Korea een nationaal team te laten meedoen aan het WK, het speelde uitgerekend tegen Japan, het land dat Korea kolonialiseerde tot en met de tweede wereldoorlog. De Zuid-Koreaanse dictator Syngman Rhee was gedurende de bezettingsperiode gemarteld door de Japanners en weigerde het team te laten spelen in Seoul, de twee wedstrijden werden gespeeld in Tokio. Rhee verklaarde, dat als er verloren werd iedereen in de zee werd gegooid.^[33]

In de eerste wedstrijd was het veld onbespeelbaar vanwege de sneeuw, desondanks werd er gevoetbald.^[34] Japan kwam op voorsprong, maar Korea vocht zich terug in de wedstrijd, mede dankzij twee doelpunten van Choi Chung-min, bijgenaamd "Asian Golden legs". De 1-5 was nog niet genoeg voor kwalificatie, maar nadat een week later een 2-2 gelijkspel werd behaald was de eerste kwalificatie van Zuid Korea een feit. Zuid Korea was na Nederlands Indië het tweede deelnemende, Aziatische land.

Pos	Land	Wed	Win	Gel	Ver	DV	DT	+/−	Pnt
1.	Zuid-Korea	2	1	1	0	7	3	+4	3
2.	Japan	2	0	1	1	3	7	−4	1
—	Taiwan	Teruggetrokken


7 maart 1954 «onderlinge duels»	Japan	1 – 5	Zuid-Korea	Meiji Jingu Gaienstadion, Tokio, Japan Scheidsrechter: Haran (HKG)
	Naganuma 16'		22' Chung Nam-sik 34' Choi Kwang-suk 65' Sung Nak-woon 82', 85' Choi Chung-min


14 maart 1954 «onderlinge duels»	Zuid-Korea	2 – 2	Japan	Meiji Jingu Gaienstadion, Tokio, Japan Scheidsrechter: Haran (HKG)
	Chung Nam-sik 20' Choi Kwang-suk 43'		17', 61' Iwatani

Gekwalificeerde landen

FIFA-lid	Confederatie	Kwalificatie	Aantal dln. (inclusief 1954)	Dln. op rij	Eerste dln.	Laatste dln.	Titels (exclusief 1954)	Beste prestatie
Zwitserland	UEFA	Gastland	4e	4	1934	1950	0	Kwartfinale
Uruguay	CONMEBOL	Titelverdediger	3e	2	1930	1950	2	Kampioen
West-Duitsland	UEFA	Winnaar groep 1	3e	1	1934	1938	0	Derde
België	UEFA	Winnaar groep 2	4e	1	1930	1938	0	Eerste ronde
Engeland	UEFA	Winnaar groep 3	2e	2	1950	1950	0	Kwartfinale
Schotland	UEFA	Tweede groep 3	1e	1	n.v.t.	n.v.t.	n.v.t.	n.v.t.
Frankrijk	UEFA	Winnaar groep 4	4e	1	1930	1938	0	Kwartfinale
Oostenrijk	UEFA	Winnaar groep 5	2e	1	1934	1954	0	Vierde
Turkije	FIFA	Winnaar groep 6	1e	1	n.v.t.	n.v.t.	n.v.t.	n.v.t.
Hongarije	UEFA	Winnaar groep 7	3e	1	1934	1938	0	Tweede
Tsjecho-Slowakije	UEFA	Winnaar groep 8	3e	1	1934	1938	0	Tweede
Italië	UEFA	Winnaar groep 9	4e	4	1934	1950	2	Kampioen
Joegoslavië	UEFA	Winnaar groep 10	3e	2	1930	1950	0	Halve finale
Brazilië	CONMEBOL	Winnaar groep 11	5e	5	1930	1950	0	Tweede
Mexico	CONCACAF	Winnaar groep 12	3e	2	1930	1950	0	Groepsfase
Zuid-Korea	AFC	Winnaar groep 13	1e	1	n.v.t.	n.v.t.	n.v.t.	n.v.t.

Externe links

Bronnen, noten en/of referenties

↑ "Helmut Schön trainer Saarland", saarbruecker-zeitung.
↑ "Saarland West Deutschland 1-3", You Tube.
↑ "what if Sweden world cup 1950", soccerfootballwhatever.blogspot.
↑ "Rik Coppens", Beerschot Nieuws.
↑ "België-Zweden 2-0 kwalificatie WK 1954", You Tube.
↑ "John Charles", itv.com.
↑ "Schotland Engeland 2-4", englandfootballonline.
↑ "Raymond Kopa", voetbal internation.
↑ "Just Fontaine", theguardian.com.
↑ "Ernst Happel en Rapid Wien", skrapid.
↑ "Erich Probst International career for Austria", eu.football.
↑ "Jose Aguas goal machine", Portugal.net.
↑ "World Cup draw 1954", World Football Galeries.
↑ "Spain Turkey 4-1", You Tube.
↑ "draw Spain Turkey", soccerama.
↑ ""Don't mention the draw"", web.archive. Gearchiveerd op 15 november 2020. Geraadpleegd op 7 september 2021.
↑ "Turkey shocked Spain", Fifa.
↑ "Mátyás Rákosi", britannica.com.
↑ "Magic Magyars", Fifa.
↑ "Ferenc Puskas", Realmadrid.com.
↑ "Hungary Olympic champion", Fifa.
↑ "England v Hungary - a football match that started a revolution", bbc.
↑ "Imre Nagy", time.com.
↑ "Giampiero Boniperti", nu.nl.
↑ "Todor Veselinoviç", olympedia.org.
↑ "Zizinho", gosportslife.
↑ ["Julinho", theguardian.
↑ "Paraguay winner Copa America 1953", footballheritage.
↑ "Brazil Paraguay 4-1", athlete.org.
↑ "Het litteken van 1950", nos.
↑ "Joe Gaetjens", doingthe116.
↑ "wapenstilstand Noord-en Zuid Korea", vandaagindgeschiedenis.
↑ "Japanse South Korean rivalry", espn.
↑ "Japan South Korea 1-5", You Tube.

[1] "Helmut Schön trainer Saarland", saarbruecker-zeitung.

[2] "Saarland West Deutschland 1-3", You Tube.

[3] "what if Sweden world cup 1950", soccerfootballwhatever.blogspot.

[4] "Rik Coppens", Beerschot Nieuws.

[5] "België-Zweden 2-0 kwalificatie WK 1954", You Tube.

[6] "John Charles", itv.com.

[7] "Schotland Engeland 2-4", englandfootballonline.

[8] "Raymond Kopa", voetbal internation.

[9] "Just Fontaine", theguardian.com.

[10] "Ernst Happel en Rapid Wien", skrapid.

[11] "Erich Probst International career for Austria", eu.football.

[12] "Jose Aguas goal machine", Portugal.net.

[13] "World Cup draw 1954", World Football Galeries.

[14] "Spain Turkey 4-1", You Tube.

[15] "draw Spain Turkey", soccerama.

[16] ""Don't mention the draw"", web.archive. Gearchiveerd op 15 november 2020. Geraadpleegd op 7 september 2021.

[17] "Turkey shocked Spain", Fifa.

[18] "Mátyás Rákosi", britannica.com.

[19] "Magic Magyars", Fifa.

[20] "Ferenc Puskas", Realmadrid.com.

[21] "Hungary Olympic champion", Fifa.

[22] "England v Hungary - a football match that started a revolution", bbc.

[23] "Imre Nagy", time.com.

[24] "Giampiero Boniperti", nu.nl.

[25] "Todor Veselinoviç", olympedia.org.

[26] "Zizinho", gosportslife.

[27] ["Julinho", theguardian.

[28] "Paraguay winner Copa America 1953", footballheritage.

[29] "Brazil Paraguay 4-1", athlete.org.

[30] "Het litteken van 1950", nos.

[31] "Joe Gaetjens", doingthe116.

[32] "wapenstilstand Noord-en Zuid Korea", vandaagindgeschiedenis.

[33] "Japanse South Korean rivalry", espn.

[34] "Japan South Korea 1-5", You Tube.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]

[11]

[12]

[13]

[14]

[15]

[16]

[17]

[18]

[19]

[20]

[21]

[22]

[23]

[24]

[25]

[26]

[27]

[28]

[29]

[30]

[31]

[32]

[33]

[34]