Chloormethaan
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| Chloormethaan | |||||
| Structuurformule en molecuulmodel | |||||
 |
|||||
| Structuurformule van chloormethaan | |||||
| Algemeen | |||||
| Molecuulformule (uitleg) |
CH3Cl | ||||
| IUPAC-naam | chloormethaan | ||||
| Andere namen | monochloormethaan, methylchloride, Artic, Freon 40, R 40 | ||||
| Molmassa | 50,48752 g/mol | ||||
| SMILES |
CCl
|
||||
| InChI |
1/CH3Cl/c1-2/h1H3
|
||||
| CAS-nummer | 74-87-3 | ||||
| EG-nummer | 200-817-4 | ||||
| PubChem | 6327 | ||||
| Beschrijving | Kleurloos gas met een lichtzoete geur | ||||
| Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen | |||||
|
|||||
| H-zinnen | H220 - H280 - H351 - H373 | ||||
| EUH-zinnen | geen | ||||
| P-zinnen | P210 - P281 - P410+P403 | ||||
| EG-Index-nummer | 602-001-00-7 | ||||
| VN-nummer | 1063 | ||||
| Fysische eigenschappen | |||||
| Aggregatietoestand | gasvormig | ||||
| Kleur | kleurloos | ||||
| Dichtheid | (bij 0°C) 2,22 g/cm³ | ||||
| Smeltpunt | -97,7 °C | ||||
| Kookpunt | -24,2 °C | ||||
| Vlampunt | -46 °C | ||||
| Zelfontbrandings- temperatuur | 625 °C | ||||
| Dampdruk | (bij 20°C) 490.000 Pa | ||||
| Oplosbaarheid in water | 5,325 g/L | ||||
| Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar) | |||||
|
|||||
Chloormethaan (ook bekend onder de namen methylchloride, R-40 en HCC 40) is een organische verbinding die veel wordt gebruikt als koudemiddel (Freon 40). Bij kamertemperatuur is het een kleurloos en brandbaar gas met een licht zoete geur. Vanwege de giftigheid wordt het tegenwoordig niet meer in consumentenproducten toegepast. Chloormethaan is een goed substraat voor SN2-reacties.
Synthese [bewerken]
Chloormethaan werd in 1835 voor het eerst bereid door de Franse chemici Jean-Baptiste Dumas en Eugene Peligot door het koken van een mengsel van methanol, zwavelzuur en natriumchloride. De tegenwoordige bereidingswijze wijkt daar weinig van af.
