Koningscobra

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Koningscobra
IUCN-status: Kwetsbaar[1] (2009)
Koningscobra.
Koningscobra.
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Reptilia (Reptielen)
Orde: Squamata (Schubreptielen)
Onderorde: Serpentes (Slangen)
Familie: Elapidae (Koraalslangachtigen)
Onderfamilie: Elapinae
Geslacht: Ophiophagus
Soort
Ophiophagus hannah
(Cantor, 1836)
Afbeeldingen Koningscobra op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Koningscobra op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Reptielen
Verspreidingsgebied

De koningscobra (Ophiophagus hannah) is de langste giftige slang ter wereld en behoort tot de familie koraalslangachtigen (Elapidae). Het is de enige soort uit het geslacht Ophiophagus.

Inhoud

Kenmerken [bewerken]

De koningscobra wordt maximaal 5,8 meter, veel exemplaren in het veld zijn tussen 3,5 en 4,5 meter lang. Net zoals veel cobra's heeft ook deze soort de karakteristieke wangflappen naast de kop. De kleur is bruinig tot zwart met meestal een lichte dorsale bandering vanaf de nek, en strepen langs het lichaam. De buik is wit met zwarte vlekjes, met name aan de zijkanten van de wangflappen.

Algemeen [bewerken]

Het voedsel bestaat voornamelijk uit andere slangen, ook giftige soorten, waardoor de koningscobra in India een soort Halfgod-status heeft als nuttig dier en zelfs aanbeden wordt. De wetenschappelijke geslachtsnaam "Ophiophagus" is opgebouwd uit de Griekse woorden "ophis" (=slang) en "phagein" (=eten). Ook varanen en kleine zoogdieren worden wel gegeten. De vrouwtjes bouwen een nest om de eieren in af te zetten, wat bijzonder is voor slangen. In dit nest worden 20 tot 40 eieren gelegd, waaruit na 60 tot 80 dagen de juvenielen uitkomen die al tussen de 45 en 50 cm lang zijn.

Giftigheid [bewerken]

Het gif van de taipan (Oxyuranus microlepidotus) is sterker. Echter, de Koningscobra produceert een dusdanig grote hoeveelheid gif dat een mens er onbehandeld meestal aan overlijdt. Vaak is de hoeveelheid zelfs fataal voor wel twintig mensen. Deze slang is niet schuw van mensen, en omgekeerd hoeft men geen angst te hebben. De mens is geen gevaar voor deze grote slang. Bovendien komt deze cobra nog redelijk algemeen voor. Bij aanraking gaat het dier meteen in de verdediging, en zal zelden vluchten. Als de slang weggaat zal hij zich niet haasten. Vuistregel bij een kwade cobra in de buurt is onbeweeglijk blijven staan, waardoor de slang na een tijdje weer rustig wordt; dat is het moment om rustig het dier alleen te laten[bron?].

Het ontwijken of afweren van een beet door de kop van de slang tijdens een aanval snel weg te slaan zoals in films wel eens is te zien kan men wel vergeten. Hoewel veel slangen als traag worden beschouwd, kunnen ze razendsnel naar voren schieten en bijten, waarna ze weer evensnel terugschieten en afwachten tot de aanvaller verlamd is. De verlamming treedt op doordat het gif een neurotoxine is, die een cholinesterase-remmer bevat, een stof die de prikkelingen tussen zenuwen onderling en met spieren blokkeert.

Jacht [bewerken]

Deze cobra heeft geen bijzondere jachttechniek, en kent geen vijanden. Door te jagen op andere slangen bijt ze deze zeer lang. De jager is immuun voor ander gif, en hoeft dus niet te vrezen. Als de cobra gevangen wordt gehouden, wordt deze ook gevoerd met slangen. De cobra heeft verschillende soorten slangen op het menu staan, zoals andere cobra's en zelfs slangen uit de boa-familie. Deze grote slang wordt vaak gehouden als huisdier, of gekweekt.

Voorkomen en habitat [bewerken]

De koningscobra komt voor in delen van Zuid-Oost-Azië; India, Vietnam, zuidelijk China, Maleisië, Indonesië en de Filipijnen, niet in Sri Lanka. De habitat bestaat uit zowel zeer droge als vochtige streken, maar niet in halfwoestijnen zoals de Egyptische cobra (Naja haje), maar in bossen, heidevelden en bosranden met veel vegetatie. In tegenstelling tot de meeste slangen klimt deze soort nooit - ook niet voor de nachtrust.

Externe link [bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  • (en) Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database - Ophiophagus hannah - Website Geconsulteerd 25 oktober 2009