Mohammed Farah

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Mohammed Farah
Tijdens de 10.000 m op de WK van Moskou, 2013
Tijdens de 10.000 m op de WK van Moskou, 2013
Volledige naam Mohammed Farah
Geboortedatum 23 maart 1983
Geboorteplaats Mogadishu
Nationaliteit Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Lengte 1,75 m
Gewicht 65 kg
Sportieve informatie
Discipline middellange + lange afstand, steeplechase
Trainer/coach Alan Storey, Mark Rowland, Alberto Salazar
Eerste titel Europees jeugdkampioen 5000 m 2001
OS 2008, 2012
Extra Europees recordhouder 1500 m, 10.000 m, 5000 m indoor;
Brits recordhouder 5000 m, 10 km, 20 km, halve marathon;
Brits indoorrecordhouder 3000 m, 2 Eng. mijl
Portaal  Portaalicoon   Atletiek

Mohammed (Mo) Farah (Mogadishu, 23 maart 1983) is een Britse baan- en veldloper van Somalische komaf, die zich heeft gespecialiseerd in de lange afstanden. Hij is sinds 2011 Europees recordhouder op de 10.000 m en de 5000 m indoor en heeft de Britse records op de 5000 m outdoor en de 3000 m indoor op zijn naam staan. Hij werd zevenmaal Europees kampioen, eenmaal bij het veldlopen (2006), tweemaal op de 3000 m indoor (2009 en 2011) en tweemaal in 2010 op de baan, toen hij de 10.000 én de 5000 m won, een dubbel die daarvoor slechts vier man op een EK hadden gerealiseerd. De zesde titel behaalde hij op de 5000 m in 2012 en de zevende op de 10.000 m in 2014. Ook is Farah drievoudig wereldkampioen.

Biografie[bewerken]

Jeugd[bewerken]

Farah werd geboren in Mogadishu, maar groeide op in Djibouti. Vanwege de allesverwoestende burgeroorlog die zijn land teisterde, werd hij toen hij acht jaar oud was door zijn vader meegenomen naar Engeland, waarvoor deze een verblijfsvergunning had. Mohammed sprak toen echter nauwelijks Engels.

Farah volgde op het Feltham Community College in Londen zijn lagere schoolopleiding. Zijn atletische aanleg werd nadien op de Isleworth and Syon School ontdekt door zijn gymnastiekleraar Alan Watkinson. Deze nam Farah min of meer onder zijn hoede, toen hij zag hoe de veertienjarige jongen met zijn opleiding worstelde en onder de taalbarrière leed.
Farah's passie was voetbal en hij droomde ervan om ooit in zijn favoriete Arsenal te voetballen. Watkinson had echter oog voor de bovengemiddelde aanleg van Farah voor atletiek en wist hem zover te krijgen, dat hij meedeed aan de veldloopkampioenschappen voor scholieren. Farah, die geen benul had van wat er nu eigenlijk moest gebeuren, liep prompt de verkeerde kant op. Toen hij uiteindelijk de andere jongens achterna ging, werd hij nog tweede ook. Enkele weken later nam hij deel aan de provinciale kampioenschappen en finishte als vierde, ondanks het feit dat hij geen spikes als loopschoenen had.[1]

Europees jeugdkampioen[bewerken]

Als lid van de Newham and Essex Beagles atletiekvereniging en met Londen als thuisbasis behaalde Farah in 2001 zijn eerste internationale successen. Eerst won hij een zilveren medaille op de EK veldlopen voor junioren in Thun. Later dat jaar werd hij in het Italiaanse Grosseto Europees jeugdkampioen op de 5000 m in 14.09,91. Hier versloeg hij de Portugees Bruno Saramago en de Spanjaard Noel Cutillas.
Op de Europese kampioenschappen onder 23 jaar in 2003 en 2005 moest hij genoegen nemen met het zilver.

In 2005 zette Farah een belangrijke stap door zich te voegen bij de groep waar ook de Australische loper Craig Mottram zich bij had aangesloten: een groep Keniaanse hardlopers, waaronder de nummer één van de wereld op de 10.000 m, Micah Kogo. "Zij slapen, eten, trainen en rusten, dat is alles wat zij doen, maar als atleet moet je dit allemaal doen. Door met Craig samen te lopen, voelde ik mij positiever," aldus Farah. "Als ik ooit zo goed wil zijn als deze atleten, moet ik harder werken. Ik wil niet alleen de beste van Groot-Brittannië zijn, ik wil bij de besten van de wereld horen."[2]

Europese titels bij de senioren[bewerken]

In 2006 veroverde Mo Farah zijn eerste titel bij de senioren. In het Italiaanse San Giorgio su Legnano werd hij Europees veldloopkampioen. Vervolgens liet hij in juli van dat jaar op de 5000 m een tijd klokken van 13.09,40, waarmee hij de op-één-na snelste Brit ooit werd achter David Moorcroft. De maand erop veroverde hij op deze afstand de zilveren medaille bij de Europese kampioenschappen in Göteborg.
Op de Olympische Spelen van 2008 in Peking kwam hij tot zijn teleurstelling echter niet verder dan zijn serie 5000 m, waarin hij zesde werd.

In 2009 won Farah opnieuw in Italië. Tijdens de Europese indoorkampioenschappen in Turijn veroverde hij de titel op de 3000 m, een titel die hij in 2011, op de Europese indoorkampioenschappen in Parijs, zou prolongeren. Vervolgens werd hij in 2007 op wereldkampioenschappen in Osaka zesde op de 5000 m. Later die maand werd hij op de wereldatletiekfinale in Stuttgart met 13.41,61 zevende en won hij een bronzen medaille op de 3000 m.

Mo Farah viert zijn overwinning op de 10.000 m in Barcelona, 2010.

Intussen liet Mo Farah zien, dat hij binnen Europa ook op de buitenbaan de te kloppen atleet was. Op 27 juli 2010 werd hij bij de Europese kampioenschappen in Barcelona kampioen op de 10.000 m. In een tactisch slot van de race liep hij op kop met de Spanjaard Ayad Landassem, drong deze de kop op, maar liep in de laatste ronde met een grote versnelling bij hem weg. Uiteindelijk finishten de Brit Chris Thompson en de Italiaan Daniele Meucci nog voor Landassem op de tweede en derde plaats. Farah werd met deze prestatie de eerste Brit die op Europese kampioenschappen een gouden medaille veroverde op de 10.000 m. Vervolgens won hij ook nog eens goud op de 5000 m, waarmee hij dus tevens de eerste Brit werd die op een EK de dubbel scoorde.

Eerste Brit binnen de dertien minuten[bewerken]

Ter afronding van het succesvolle jaar 2010 liep Mo Farah enkele weken later tijdens de Diamond League Meeting in Zürich Moorcrofts record op de 5000 m uit de boeken: in een tijd van 12.57,94 werd hij de eerste Britse atleet die erin slaagde om de 5000 m binnen de dertien minuten af te leggen.

In december 2010 werd Farah door de Britse Olympische Bond uitgeroepen tot atleet van het jaar.

Europees record 10.000 m[bewerken]

In 2011 gaat Mo Farah opvallend van start door in februari aan te kondigen, dat hij naar het Amerikaanse Portland zal verhuizen, teneinde daar te gaan samenwerken met zijn nieuwe coach Alberto Salazar, onder meer bekend van diens drie achtereenvolgende overwinningen in de New York City Marathon, begin jaren tachtig. Het inspireert hem om op 19 februari in Birmingham het Europese indoorrecord op 5000 m te verbeteren tot 13.10,60. Vervolgens prolongeert hij, zoals eerder gemeld, in Parijs zijn Europese indoortitel op de 3000 m, waarna hij enkele weken later in New York de halve marathon wint in 1:00.23.
Begin juni 2011 is Farah present op de Diamond League meeting in Eugene, de Prefontaine Classic, waar hij op de 10.000 m een tijd van 26.46,57 realiseert, niet alleen bijna zes volle seconden sneller dan de Belg Mohammed Mourhit, die sinds 1999 het Europese record met 26.52,30 op zijn naam had staan, maar ook ruim een minuut sneller dan zijn tot dan toe snelste tijd. Tevens is Farah nu na Mourhit de tweede Europeaan, die de 27 minutengrens doorbreekt. Tijdens de WK van Daegu dat jaar leek Farah de titel te pakken. 500 meter voor het einde plaatste de atleet een versnelling en sloeg een gat op de concurrentie. De Ethiopiër Ibrahim Jeilan wist dit gat echter te dichten, waardoor Farah als tweede eindigde.[3] Later dat toernooi pakte hij wel de titel op de 5000 meter.

Mo Farah tijdens de EK in Helsinki, 2012.

Olympische Spelen 2012[bewerken]

Het indoorseizoen verliep teleurstellend voor Farah. Hij werd tijdens een indoorwedstrijd in Birmingham verslagen op de 3000 meter, nadat hij naar eigen zeggen de laatste vier à vijf rondes met zware benen liep. Hij zette hierna zelfs vraagtekens bij zijn deelname aan de WK indoor van Istanboel.[4] Uiteindelijk werd besloten om toch mee te doen. Hij presteerde daar onder zijn eigen verwachtingen: hij eindigde als vierde. Even leek het erop dat Farah alsnog op het podium zou eindigen omdat de nummer drie, Edwin Soi, werd gediskwalificeerd vanwege hinder. Uiteindelijk werd dit besluit ingetrokken en miste Farah definitief de top drie.

Outdoor liep het olympische seizoen beter. Hij won de 5000 meter tijdens de EK van Helsinki. Ook won Farah driemaal zijn race bij de Diamond League, waaronder de 5000 meter tijdens de London Grand Prix. Ook bij de Olympische Spelen was Farah succesvol in Londen. Hij won op zowel de 5000 als de 10.000 m olympisch goud. Hij was de eerste Europeaan die de 5000 en de 10.000 m tijdens één Olympische Spelen won sinds de Fin Lasse Virén dat in 1976 presteerde.

Successen op diverse afstanden[bewerken]

Farah besloot om niet zijn titel te verdedigen bij de EK indoor. In plaats daarvan focuste hij het winterseizoen meer op de langere afstanden. Zo deed hij eind februari mee aan de halve marathon van New Orleans. Hij verbeterde hier het Britse record tot 1.00,59, wat eveneens genoeg was voor de overwinning. Tijdens het baanseizoen verbeterde Farah wederom een record, ditmaal op de 1500 meter. Bij de Herculis in Monaco liep hij in het kielzog van Asbel Kiprop 3.28,81: een verbetering van het Europees record dat sinds 1997 op naam stond van de Spanjaard Fermin Cacho.

Door deze prestaties was Farah gedoodverfde favoriet voor de 5000 en 10.000 m bij de wereldkampioenschappen van Moskou. Die rol maakte hij waar, want hij won beide afstanden.

Privé[bewerken]

In april 2010 trouwde Farah met zijn partner Tania Nell. Bij de trouwpartij in Richmond upon Thames waren onder andere de atleten Paula Radcliffe, Steve Cram, Hayley Yelling, Jo Pavey en de Zweedse steeplechaser Mustafa Mohamed aanwezig. Mo Farah en zijn vrouw hebben samen twee dochters, een tweeling. Hij heeft daarnaast een stiefdochter.

Titels[bewerken]

  • Olympisch kampioen 5000 m - 2012
  • Olympisch kampioen 10.000 m - 2012
  • Wereldkampioen 5000 m - 2011, 2013
  • Wereldkampioen 10.000 m - 2013
  • Europees kampioen 5000 m - 2010, 2012, 2014
  • Europees kampioen 10.000 m - 2010, 2014
  • Europees kampioen veldlopen - 2006
  • Europees indoorkampioen 3000 m - 2009, 2011
  • Brits kampioen 5000 m - 2007, 2010
  • Brits indoorkampioen 3000 m - 2003, 2005, 2007
  • Europees jeugdkampioen 5000 m - 2001

Persoonlijke records[bewerken]

Baan
Onderdeel Prestatie Datum Plaats
800 m 1.48,69 3 augustus 2003 Eton
1500 m 3.28,81 (AR) 19 juli 2013 Monaco
1 Eng. mijl 3.56,49 6 augustus 2005 Londen
2000 m 5.06,34 9 maart 2006 Melbourne
3000 m 7.36,85 27 juli 2013 Londen
2 Eng. mijl 8.20,47 3 augustus 2007 Londen
5000 m 12.53,11 (nat. rec.) 22 juli 2011 Monaco
10.000 m 26.46,57 (AR) 3 juni 2011 Eugene
2000 m steeplechase 5.55,72 2000
Weg
Onderdeel Prestatie Datum Plaats
10 km 27.44 (nat. rec.) 31 mei 2010 Londen
15 km 43.13 25 oktober 2009 Portsmouth
20 km 57.31 (nat. rec.)1 20 maart 2011 New York City
halve marathon 1:00.59 (nat. rec.)2 24 februari 2013 New Orleans
marathon 2:08.21 13 april 2014 Londen
Indoor
Onderdeel Prestatie Datum Plaats
1500 m 3.39,03 28 januari 2012 Glasgow
1 Eng. mijl 3.57,92 4 februari 2012 Boston
3000 m 7.34,47 (nat. rec.) 21 februari 2009 Birmingham
2 Eng. mijl 8.08,07 (nat. rec.) 18 februari 2012 Birmingham
5000 m 13.10,60 (AR) 19 februari 2011 Birmingham

1Doorkomsttijd op de halve marathon. Niet erkend omdat het parcours te afdalend was.
2Farah liep op 20 maart 2011 al 1:00.23. Deze tijd wordt echter niet erkend als record omdat het parcours te afdalend was.

Palmares[bewerken]

3000 m[bewerken]

  • 2005: 6e Europacup - 7.54,08
  • 2005: Zilver Europacup - 8.17,28
  • 2006: Zilver Europacup - 8.27,91
  • 2006: 12e Wereldatletiekfinale - 8.00,60
  • 2007: 5e EK indoor - 8.03,50
  • 2007: Brons Wereldatletiekfinale - 7.49,89
  • 2009: Goud EK indoor - 7.40,17
  • 2011: Goud EK indoor - 7.53,00
  • 2012: 4e WK indoor - 7.41,79

5000 m[bewerken]

  • 2000: 10e WJK - 14.12,21
  • 2001: Goud EJK - 14.09,91
  • 2003: Zilver EK U23 - 13.58,88
  • 2005: Zilver EK U23 - 14.10,96
  • 2006: 9e Gemenebestspelen - 13.40,53
  • 2006: Zilver EK - 13.44,79
  • 2007: 6e WK - 13.47,54
  • 2007: 7e Wereldatletiekfinale - 13.41,61
  • 2008: 6e in serie OS - 13.50,95
  • 2009: 7e WK - 13.19,69
  • 2010: Goud EK - 13.31,18
  • 2011: Goud WK - 13.23,36
  • 2012: Goud EK - 13.29,91
  • 2012: Goud OS - 13.41,66
  • 2013: Goud WK - 13.26,98
  • 2014: Goud EK - 14.05,82

10.000 m[bewerken]

  • 2010: Goud Europacup - 27.28,86
  • 2010: Goud EK - 28.44,29
  • 2011: Zilver WK - 27.14,07
  • 2012: Goud OS - 27.30,42
  • 2013: Goud WK - 27.21,74
  • 2014: Goud EK - 28.08,01

halve marathon[bewerken]

  • 2014: Zilver halve van New York - 1:01.07

marathon[bewerken]

veldlopen[bewerken]

  • 2001: Zilver EK junioren - 19.38
  • 2001: 59e WK junioren - 28.06
  • 2003: 74e WK korte afstand - 12.13
  • 2005: 37e WK lange afstand - 37.50
  • 2006: 40e WK korte afstand - 11.27
  • 2006: Goud EK - 27.56
  • 2007: 11e WK - 37.31
  • 2010: 20e WK - 34.09

Diamond League-podiumplekken[bewerken]

Onderscheidingen[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties

Externe links