Oost-Frankische Rijk
| Francia Orientalis | |||||
|
|||||
| Kaart | |||||
 |
|||||
| Oost-Francië in 843 | |||||
| Algemene gegevens | |||||
| Hoofdstad | Geen | ||||
| Talen | Oudhoogduits, Frankisch, Oudsaksisch, Slavische talen, Latijn | ||||
| Religie(s) | Christendom | ||||
| Regering | |||||
| Regeringsvorm | Koninkrijk | ||||
| Dynastie | Karolingen (843 - 911) Konradijnen (911 - 918) Ottonen (918 - 962) |
||||
| Staatshoofd | Koning | ||||
Het Oost-Frankische Rijk (Latijn: regnum francorum orientalium), of Oost-Francië (Latijn: francia orientalis), was een vroeg-middeleeuws koninkrijk in Centraal-Europa.
Het Oost-Frankische Rijk ontstond in 843, toen het Frankische Rijk volgens het verdrag van Verdun werd opgedeeld door de drie overlevende zonen van keizer Lodewijk de Vrome. Het Oostelijke deel van het Frankische Rijk kwam hierbij aan de tweede zoon, Lodewijk de Duitser.
Oost-Francië omvatte bij benadering het huidige Duitsland (het gedeelte ten oosten van de Rijn en ten westen van de Elbe), Zwitserland en Oostenrijk. Het was verdeeld in vier stamhertogdommen, volgens de grote Germaanse stammen:
- Sueven of Alemannen in Zwaben of Alemannië
- Franken in Franken(land)
- Saksen (volk) in Saksen
- Bajuwaren of Beieren in Beieren.
Het oude hertogdom (ooit een koninkrijk) Thüringen van de Thuringers was tijdens het bestaan van Oost-Francië opgedeeld tussen Franken en Saksen.
Het rijk oefende ook gezag uit over oostelijker gelegen gebieden, zoals Bohemen, Slovenië en Kroatië.
De naam Oost-Francië werd eigenlijk nauwelijks gebruikt: men ging al snel in het algemeen van Duitsland of regnum Teutonicorum ('rijk der Duitsers') spreken.
Grote stukken van Midden-Francië, met name Lotharingen, werden later herenigd met Oost-Francië. Op termijn ontstond hieruit het Heilige Roomse Rijk; men laat dit beginnen in het jaar 962, in welk jaar Otto I de Grote tot de eerste Duitse keizer werd gekroond; de naam 'Heilige Roomse Rijk' is echter pas van eeuwen later.
