Resolutie 1397 Veiligheidsraad Verenigde Naties

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Vlag van de Verenigde Naties
Resolutie 1397
Van de VN-Veiligheidsraad
Datum 12 maart 2002
Nr. vergadering 4489
Code S/RES/1397 (Document)
Stemming Voor: 14 Onth.: 1 Tegen: 0
Onderwerp Arabisch-Israëlisch conflict
Beslissing Riep op het geweld te stoppen.
Samenstelling VN-Veiligheidsraad in 2002
Permanente leden
Vlag van China CHN Vlag van Frankrijk FRA Vlag van Verenigd Koninkrijk GBR Vlag van Rusland RUS Vlag van Verenigde Staten USA
Niet-permanente leden
Vlag van Bulgarije BUL Vlag van Kameroen CMR Vlag van Colombia COL Vlag van Guinee GUI Vlag van Ierland IRL
Vlag van Mexico MEX Vlag van Mauritius MRI Vlag van Noorwegen NOR Vlag van Singapore SIN Vlag van Syrië SYR
Een stukgeschoten gebouw in de Westelijke Jordaanoever (foto: aug 2004).
Een stukgeschoten gebouw in de Westelijke Jordaanoever (foto: aug 2004).

Resolutie 1397 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties werd op 12 maart 2002 aangenomen door de VN-Veiligheidsraad met 14 stemmen voor en 0 stemmen tegen, bij onthouding van Syrië. Het is de historische resolutie waarin de Veiligheidsraad zich voor het eerst uitsprak voor de vorming van een staat Palestina naast Israël.

De resolutie werd ingediend door de Verenigde Staten. Voordat ze in stemming kwam had VN-secretaris-generaal Kofi Annan in zijn tot dan toe hardste uitspraak tegen Israël een beroep op dat land gedaan zijn "illegale bezetting" van Palestijns gebied te beëindigen.[1]

Achtergrond[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Intifada voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Tussen 1987 en 1993 had een spiraal van geweld tot gevolg dat honderden Palestijnen en Israëli's omkwamen. Toen dat laatste jaar de Oslo-akkoorden werden getekend, was er weer hoop op een verbetering van de toestand. Er gebeurde echter nauwelijks iets. De bezetting door Israël bleef voortduren en de economische situatie verslechterde nog. Een bezoek van Ariel Sharon aan de Tempelberg op 28 september 2000 werd gezien als een provocatie en leidde tot zware rellen. Wat volgde was de Tweede Intifada, waarbij opnieuw vele duizenden omkwamen.

Inhoud[bewerken]

De Veiligheidsraad:

  • Herinnert aan zijn vorige relevante resoluties, in het bijzonder de resoluties 242 (1967) en 338 (1973).
  • Bevestigt een zienswijze van een regio waar twee landen, Israël en Palestina, naast elkaar leven binnen veilige en erkende grenzen.
  • Spreekt zijn ernstige bezorgdheid uit over het voortduren van de tragische en gewelddadige gebeurtenissen die sedert september 2000 plaatsvinden.
  • Benadrukt dat alle betrokkenen de veiligheid van burgers moeten verzekeren.
  • Benadrukt ook dat het internationaal humanitair recht moet worden nageleefd.
  • Verwelkomt de diplomatieke inspanningen van de Verenigde Staten, Rusland, de Europese Unie en de VN-Speciale Coördinator om een alomvattende, rechtvaardige en duurzame vrede tot stand te brengen in het Midden-Oosten.
  • Verwelkomt ook de bijdrage van kroonprins Abdoellah van Saoedi-Arabië.
  1. Eist de onmiddellijke beëindiging van alle gewelddaden, waaronder terreur, provocaties, opruiing en vernieling.
  2. Roept de Israëlische en Palestijnse leiders op te werken aan de hervatting van de onderhandelingen.
  3. Steunt de inspanningen van de secretaris-generaal en anderen om de partijen te helpen het geweld te stoppen en het vredesproces te hervatten.
  4. Besluit op de hoogte te blijven.

Verwante resoluties[bewerken]

Logo Wikisource
Bronnen die bij dit onderwerp horen, kan men vinden op de pagina United Nations Security Council Resolution 1397 op de Engelstalige Wikisource.
Bronnen, noten en/of referenties
  1. "Historische resolutie aangenomen, V-raad stemt voor Palestijnse staat", NRC Handelsblad, 13 maart 2002, pag. 1