Walter von Reichenau

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Walter von Reichenau
Walter von Reichenau in 1941
Walter von Reichenau in 1941
Geboren 8 oktober 1884
Karlsruhe, Duitse Keizerrijk
Overleden 17 januari 1942
Leipzig, Nazi-Duitsland
Begraven Invalidenfriedhof Berlijn[1]
Land/partij Flag of the German Empire.svg Duitse Keizerrijk
Flag of Germany (3-2 aspect ratio).svg Weimarrepubliek
Flag of German Reich (1935–1945).svg nazi-Duitsland
Onderdeel War Ensign of Germany 1903-1918.svg Deutsches Heer
Flag of Weimar Republic (war).svg Reichswehr
Balkenkreuz.svg Heer (Wehrmacht)
Dienstjaren 1903 - 1942
Rang Collar tabs of Generalfeldmarschall of the Heer.svg Generalfeldmarschall Large.png
Generalfeldmarschal
Eenheid 1. Garde-Feldartillerie-Regiments
47. Reserve-Division (Deutsches Kaiserreich)
7. Kavallerie-Division (Deutsches Kaiserreich)
Leiding over 10. Armee
(6 augustus 1939 -
10 oktober 1939)
6. Armee
(10 oktober 1939 -
29 december 1941)
Heeresgruppe Süd
(1 december 1941 -
12 januari 1942)[2]
Slagen/oorlogen Eerste Wereldoorlog

Tweede Wereldoorlog

Onderscheidingen Zie decoraties

Walter von Reichenau (Karlsruhe, 8 oktober 1884Leipzig, 17 januari 1942) was een Duits generaal-veldmaarschalk en nationaalsocialistische oorlogsmisdadiger.

Von Reichenau diende tijdens de Eerste Wereldoorlog als kapitein aan het westfront. Na de oorlog bleef hij in de Reichswehr van de Weimarrepubliek. In 1932 werd hij lid van de nazipartij.

Toen Hitler in 1933 de macht kreeg, werd Von Reichenau kabinetschef op het Ministerie van Oorlog onder Werner von Blomberg. Hij fungeerde zo als tussenpersoon tussen de nazipartij en de Wehrmacht. In die hoedanigheid overtuigde Von Reichenau het nazileiderschap dat de macht van Ernst Röhm en zijn SA gebroken moest worden. Dit leidde direct tot de Nacht van de Lange Messen.

In 1935 werd Von Reichenau gepromoveerd tot luitenant-generaal. In september 1939 voerde Von Reichenau het bevel over het Tiende Leger tijdens de Poolse campagne en in 1940 leidde hij het Zesde Leger tijdens Fall Gelb en de Slag om Frankrijk. Hierop werd hij in juli 1940 gepromoveerd tot veldmaarschalk.

Tijdens Operatie Barbarossa bleef hij het bevel voeren over het Zesde Leger dat onder andere de steden Kiev en Charkov innam. Hij spoorde zijn manschappen aan tot het vermoorden van de Joden en is direct verantwoordelijk voor het doden van een groep van negentig Joodse kinderen, wier ouders al eerder waren vermoord.

In januari 1942 kreeg von Reichenau een hartaanval en werd er besloten hem over te vliegen naar een hospitaal in Duitsland. Tijdens een tussenlanding in Lemberg raakte hij zwaargewond en na verder transport naar Leipzig bleek de generaal-veldmaarschalk te zijn overleden.

Militaire loopbaan[bewerken]

Flag of the German Empire.svg Deutsches Heer
German Imperial Army Leutnant insignia.png Leutnant 18 augustus 1904
German Imperial Army Oberleutnant insignia.png Oberleutnant 18 augustus 1912
German Imperial Army Hauptmann insignia.png Hauptmann 28 november 1914
Flag of Weimar Republic (war).svg Reichswehr
German Imperial Army Major insignia.png Major 1 juli 1923
German Imperial Army Oberstleutnant insignia.png Oberstleutnant 1 april 1929
German Imperial Army Oberst insignia.png Oberst 1 februari 1932[2]
Collar tabs for the Generals of the Heer.svg Rank insignia of Generalmajor of the Wehrmacht v.svg Generalmajor 1 februari 1934[2]
Flag of German Reich (1935–1945).svg Heer (Wehrmacht)
Collar tabs for the Generals of the Heer.svg Rank insignia of Generalleutnant of the Wehrmacht v.svg Generalleutnant 1 oktober 1935[2]
Collar tabs for the Generals of the Heer.svg Rank insignia of General of the Wehrmacht v.svg General der Artillerie 1 oktober 1936[2]
Collar tabs for the Generals of the Heer.svg Wehrmacht Generaloberst.gif Generaloberst 1 oktober 1939[2]
Collar tabs of Generalfeldmarschall of the Heer.svg Generalfeldmarschall Large.png Generalfeldmarschall 19 juli 1940[2]

Decoraties[bewerken]

  • Hij werd eenmaal genoemd in het Wehrmachtbericht. Dat gebeurde op:
  • 21 september 1941
Bronnen, noten en/of referenties
  • Fellgiebel, Walther-Peer. Die Träger des Ritterkreuzes des Eisernen Kreuzes 1939–1945 – Die Inhaber der höchsten Auszeichnung des Zweiten Weltkrieges aller Wehrmachtsteile. Friedberg, Duitsland: Podzun-Pallas. 2000, ISBN 978-3-7909-0284-6.