Ewald von Kleist

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Paul Ludwig Ewald-Heinrich von Kleist
Bundesarchiv Bild 183-1986-0210-503, General Ewald von Kleist.jpg
Geboren 8 augustus 1881
Braunfels aan de Lahn
Overleden circa 13 november 1954
Vladimir
Land/partij Flag of the German Empire.svg Duitse Rijk
Flag of Germany.svg Weimarrepubliek
Flag of German Reich (1935–1945).svg nazi-Duitsland
Onderdeel Balkenkreuz.svg Heer (Wehrmacht)
Rang WMacht arab OF10 vert.jpg Rank insignia of Generalfeldmarschall of the Wehrmacht.svg Generalfeldmarschal
Eenheid Duitse leger
Slagen/oorlogen Eerste Wereldoorlog
Tweede Wereldoorlog
Onderscheidingen Ridderkruis met Eikenloof

Paul Ludwig Ewald-Heinrich von Kleist (Braunfels aan de Lahn, 8 augustus 1881 - Vladimir (Rusland), 13 november 1954) was een leidinggevende Duitse veldmaarschalk tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Geboren uit een aristocratische familie genoot Von Kleist zijn opleiding in een Duitse militaire school. Tijdens de Eerste Wereldoorlog bereikte hij de rang van regionaal commandant. Na de oorlog leidde hij een cavaleriedivisie van 1932 tot 1935. In augustus 1939 werd hij op zijn achtenvijftigste terug in actieve dienst geroepen.

Tijdens de Poolse campagne werd hij commandant van het XXII pantsercorps. Tijdens de invasie van Frankrijk was hij commandant van de Panzergruppe von Kleist dat bestond uit het XLI en het XIX (onder Guderian) pantsercorps. Deze twee corpsen bevonden zich op het meest zuidelijke punt in de Duitse race naar Het Kanaal.

In april 1941 kreeg Von Kleist het commando over de ersten Panzergruppe, dat bestond uit het XVIII en het XL pantsercorps. Deze Panzergruppe vormde de speerpunt tijdens de invasies van Joegoslavië en Griekenland. Bij de daaropvolgende invasie van Rusland, bekend onder de naam operatie Barbarossa maakte de ersten Panzergruppe deel uit van Heeresgruppe Süd.

In 1942 werd hij naar de Kaukasus gezonden om daar de voor de Duitse oorlogsmachine zo belangrijke olievelden te veroveren. Op 22 november van dat jaar kreeg hij het bevel over Heeresgruppe A. In 1943 werd hij bevorderd tot veldmaarschalk.

In maart 1944 werd hij door Hitler persoonlijk van zijn commando ontheven nadat hij het Duitse Achtste Leger bevel had gegeven zich terug te trekken toen deze dreigde vernietigd te worden door het oprukkende Rode Leger. In 1945 werd hij bij het einde van de Tweede Wereldoorlog door het Amerikaanse leger gevangengenomen. In 1946 werd hij veroordeeld tot 10 jaar gevangenschap voor oorlogsmisdaden gepleegd in de Sovjet-Unie. Hij werd opgesloten in de Vladimir-gevangenis waar hij in 1954 overleed. Hij was de officier met de hoogste rang die overleed in Sovjetgevangenschap.

Militaire loopbaan[bewerken]

Decoratie[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  • Berger, Florian. Mit Eichenlaub und Schwertern. Die höchstdekorierten Soldaten des Zweiten Weltkrieges. Wenen, Oostenrijk: Selbstverlag Florian Berger. 1999, ISBN 978-3-9501307-0-6.
  • Fellgiebel, Walther-Peer. Die Träger des Ritterkreuzes des Eisernen Kreuzes 1939–1945 – Die Inhaber der höchsten Auszeichnung des Zweiten Weltkrieges aller Wehrmachtsteile. Friedberg, Duitsland: Podzun-Pallas. 2000, ISBN 978-3-7909-0284-6.
  • Kemp, Anthony. German Commanders of World War II (#124 Men-At-Arms series). Osprey Pub., Londen. 1990 reprint, ISBN 0-85045-433-6.**
  • Mitcham, Samuel. Hitler's Generals. 2003.
  • Schaulen, Fritjof. Eichenlaubträger 1940 – 1945 Zeitgeschichte in Farbe II Ihlefeld - Primozic. Selent, Duitsland: Pour le Mérite. 2004, ISBN 978-3-932381-21-8.
  • Scherzer, Veit. Die Ritterkreuzträger 1939–1945 Die Inhaber des Ritterkreuzes des Eisernen Kreuzes 1939 von Heer, Luftwaffe, Kriegsmarine, Waffen-SS, Volkssturm sowie mit Deutschland verbündeter Streitkräfte nach den Unterlagen des Bundesarchives. Jena, Duitsland: Scherzers Miltaer-Verlag. 2007, ISBN 978-3-938845-17-2.
  • Thomas, Franz. Die Eichenlaubträger 1939–1945 Band 1: A–K. Osnabrück, Duitsland: Biblio-Verlag. 1997, ISBN 978-3-7648-2299-6.