Zesdaagse

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Zie het artikel Voor het begrip zesdaagse in de motorsport zie, International Six Days Enduro
Zie het artikel Voor de oorlog in het middenoosten in juni 1967 zie, Zesdaagse oorlog
Sfeerbeeld in de zesdaagse van Dortmund 2007

Een zesdaagse is een wielerwedstrijd die over zes dagen wordt verreden tussen teams bestaande uit twee man. Op een overdekte baan komen teams van twee man tegen elkaar uit. Het team dat aan het einde de meeste ronden heeft gereden en/of de meeste punten heeft verzameld is de winnaar. In de loop van de dagen worden er verschillende deelwedstrijden ingelast, waarmee extra punten en, niet onbelangrijk voor de deelnemers, premiegeld te verdienen is.

Historiek[bewerken]

De eerste officiële zesdaagse werd gehouden op 4 december 1899 in het Madison Square Garden in New York. Dit betrof een wedstrijd voor koppels (team van twee personen). Al een kwart eeuw eerder was een soortgelijke wedstrijd voor individuelen georganiseerd, maar dit was geen succes; het bleek een onmenselijke overlevingstocht die zodanig uit de hand liep dat ze door de overheid werd verboden.

In het begin van de twintigste eeuw werd de zesdaagse geïntroduceerd in Europa, aanvankelijk in Duitsland waar dit een groot succes werd. Niet veel later volgden andere landen zoals België (Brussel en Gent), Frankrijk (Parijs) en Groot-Brittannië (Londen). In de jaren dertig volgden Nederland en Denemarken. In deze laatste landen werd de organisatie, aangevuld met Antwerpen, min of meer overgenomen van de Duitse zesdaagsen, omdat deze in nazi-Duitsland werden verboden als zijnde verderfelijk amusement. Na de Tweede Wereldoorlog kwam Duitsland echter weer volop in beeld als zesdaagsenland en glorieerde de zesdaagse daar als nooit tevoren.

Niemand had verwacht dat het fenomeen 'zesdaagse' honderd jaar later nog steeds zou bestaan. De steden waar in de loop van deze periode meer dan 40 zesdaagsen werden gereden zijn: Berlijn, New York, Dortmund, Gent, Antwerpen, Brussel, Kopenhagen, Keulen, Chicago, Zürich, Parijs en Bremen.

Vaak werd het einde van deze traditie voorspeld en in de jaren tachtig van de twintigste eeuw leek dat ook bewaarheid te worden. Rond de eeuwwisseling is er echter een revival ingezet.

In vele steden, waar vroeger een zesdaagse werd verreden maar die door gebrek aan animo was beëindigd, denkt men nu weer aan het herstarten van de traditie. Zo is Amsterdam alweer enkele jaren het toneel van een zesdaagse en ook in Groningen denkt men aan een herstart.

In de Duitse stad Bremen wordt al vele jaren lang een zeer succesvolle, en commercieel lucratieve, zesdaagse georganiseerd. De oudste zesdaagse in Europa is die van Berlijn (1909).

16 jaar na de vorige editie wordt de zesdaagse van Rotterdam vanaf 6 januari 2005 weer verreden. Plaats van handeling is het roemruchte sportpaleis Ahoy'.

Ook de zesdaagse van Maastricht was in 2006 na 19 jaar terug op de kalender. Deze zesdaagse werd jaarlijks verreden in het MECC (Maastrichts Expositie en Congres Centrum).

De nieuwste telg in het Belgische zesdaagsencircuit is de Belgisch Limburgse stad Hasselt, deze wordt gehouden in de multifunctionele Ethias Arena onder leiding van de vroegere zesdaagsenkoning Patrick Sercu.

In het Nederlandse circuit zijn recentelijk de Zesdaagsen van Zuidlaren en Apeldoorn aan de lijst toegevoegd, terwijl Maastricht is afgevallen. Maar Zuidlaren ging in 2009 niet van start en ook de editie van 2010 is afgelast. De plannen om ook in Maastricht in 2010 weer van start te gaan zijn ook niet tot uitvoering gekomen.

In Duitsland zijn in respectievelijk 2008 en 2009 de zesdaagsen van Stuttgart en Dortmund afgevallen om redenen van Economische crisis en de recente dopingschandalen rond diverse Duitse renners, waardoor belangrijke sponsors zich terugtrokken.

Zesdaagsen overzicht (alfabetisch)[bewerken]

Dik gedrukt zijn de zesdaagsen die momenteel nog elk jaar worden gehouden.

Zesdaagse van Aantal edities Voor het eerst verreden in Voor het laatst verreden in Record winnaar(s) met aantal overwinningen
Aarhus 9 1954 1961 Kay Werner Nielsen (4)
Apeldoorn 1 2009 2009 Léon van Bon, Pim Ligthart en Robert Bartko (1)
Amsterdam 22 1932 2014 Danny Stam (4)
Antwerpen 52 1934 1994 Peter Post (11)
Berlijn 103 1909 2014 Klaus Bugdahl (9)
Bremen 51 1910 2014 René Pijnen (7)
Breslau 8 1921 1931 Piet van Kempen, Willy Rieger (3)
Brussel 46 1912 1971 Rik Van Steenbergen (8)
Charleroi 3 1967 1969 Patrick Sercu (2)
Chicago 50 1915 1957 Gustav Kilian (6)
Cremona 1 2009 2009 Walter Pérez en Sebastian Donadio (1)
Dortmund 67 1926 2008 Patrick Sercu, Rolf Aldag (8)
Fiorenzuola d'Arda 17 1998 2014 Franco Marvulli (4)
Frankfurt 37 1911 1983 Dietrich Thurau, Patrick Sercu (5)
Gent 74 1922 2014 Patrick Sercu (11)
Grenoble 44 1971 2014 Franco Marvulli (6)
Groningen 4 1970 1979 Klaus Bugdahl, Dieter Kemper (2)
Hannover 10 1913 1981 Emile Carrara (2)
Hasselt 4 2006 2009 Bruno Risi (3)
Herning 14 1974 1998 Gert Frank (5)
Keulen 46 1928 1998 Albert Fritz (6)
Kopenhagen 52 1933 2014 Danny Clark (8)
Londen 21 1923 1980 Patrick Sercu (8)
Maastricht 13 1976 2006 René Pijnen (6)
Milaan 29 1927 2008 Francesco Moser (6)
Montréal 37 1929 1980 William Peden (7)
München 46 1933 2009 Bruno Risi (9)
Münster 34 1950 1988 Jean Roth (5)
New York 70 1899 1961 Alfred Goullet, Franco Giorgetti (8)
Nouméa 18 1977 2003 Robert Sasson, Jean-Michel Tessier (4)
Parijs 42 1913 1989 v. Kempen, Schulte, Bruneel, Billiet, Aerts, Seres (3)
Rotterdam 32 1936 2014 René Pijnen (10)
Stuttgart 31 1928 2008 Andreas Kappes (6)
Tilburg 2 2009 2011 Tristan Marguet, Franco Marvulli, Nick Stöpler, Yoeri Havik (1)
Turijn 7 2001 2008 Marco Villa (4)
Zuidlaren 2 2007 2008 Bruno Risi, Franco Marvulli, Danny Stam, Robert Slippens (1)
Zürich 58 1954 2014 Bruno Risi (11)

Overzicht renners gerangschikt naar overwinningen[bewerken]

Dik gedrukt zijn renners die nog actief zijn.

Nr. Naam Nationaliteit Aantal gewonnen Tot. aantal gereden Gemiddeld
1 Patrick Sercu Vlag van België België 88 223 0,3946
2 Danny Clark Vlag van Australië Australië 74 235 0,3149
3 René Pijnen Vlag van Nederland Nederland 72 233 0,3090
4 Peter Post Vlag van Nederland Nederland 65 155 0,4194
5 Bruno Risi Vlag van Zwitserland Zwitserland 61 178 0,3427
6 Rik Van Steenbergen Vlag van België België 40 134 0,2985
7 William Peden Vlag van Canada Canada 38 127 0,2992
Etienne De Wilde Vlag van België België 38 197 0,1929
9 Kurt Betschart Vlag van Zwitserland Zwitserland 37 142 0,2606
Klaus Bugdahl Vlag van Duitsland Duitsland 37 229 0,1616
11 Gustav Kilian Vlag van Duitsland Duitsland 34 90 0,3778
Albert Fritz Vlag van Duitsland Duitsland 34 198 0,1717
13 Fritz Pfenninger Vlag van Zwitserland Zwitserland 33 181 0,1823
14 Heinz Vopel Vlag van Duitsland Duitsland 32 74 0,4324
Piet van Kempen Vlag van Nederland Nederland 32 110 0,2909
16 Franco Marvulli Vlag van Zwitserland Zwitserland 32 112 0,2857
17 Dietrich Thurau Vlag van Duitsland Duitsland 29 97 0,2990
18 Silvio Martinello Vlag van Italië Italië 28 97 0,2887
19 Dieter Kemper Vlag van Duitsland Duitsland 26 165 0,1576
20 Emile Severeyns Vlag van België België 25 151 0,1656
Iljo Keisse Vlag van België België 25 70 0,3571
22 Andreas Kappes Vlag van Duitsland Duitsland 24 116 0,2069
Marco Villa Vlag van Italië Italië 24 141 0,1702
24 Rudi Altig Vlag van Duitsland Duitsland 23 79 0,2911
Ferdinando Terruzzi Vlag van Italië Italië 23 121 0,1901
Tony Doyle Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk 23 139 0,1655
Sigi Renz Vlag van Duitsland Duitsland 23 159 0,1447
28 Alfred Letourneur Vlag van Frankrijk Frankrijk 21 84 0,2500
Palle Lykke Vlag van Denemarken Denemarken 21 122 0,1721
Urs Freuler Vlag van Zwitserland Zwitserland 21 139 0,1511
Robert Bartko Vlag van Duitsland Duitsland 21 76 0,2763
Gert Frank Vlag van Denemarken Denemarken 20 143 0,1399
33 Gerrit Schulte Vlag van Nederland Nederland 19 73 0,2603
Reginald McNamara Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten 19 117 0,1624
35 Eddy Merckx Vlag van België België 17 35 0,4857
Jan Pijnenburg Vlag van Nederland Nederland 17 50 0,3400
Gerard Debaets Vlag van België België 17 90 0,1889
Donald Allan Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk 17 107 0,1589
Matthew Gilmore Vlag van België België 17 107 0,1589
40 Cecil Yates Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten 16 57 0,2807
Sid Patterson Vlag van Australië Australië 16 57 0,2807
Jean Roth Vlag van Zwitserland Zwitserland 16 85 0,1882
Reginald Arnold Vlag van Australië Australië 16 103 0,1553
Danny Stam Vlag van Nederland Nederland 16 111 0,1496
Leo Duyndam Vlag van Nederland Nederland 16 143 0,1119
Wilfried Peffgen Vlag van Duitsland Duitsland 16 188 0,0851
47 Alfred Goullet Vlag van Australië Australië 15 29 0,5172
Francesco Moser Vlag van Italië Italië 15 35 0,4285
Roman Hermann Vlag van Liechtenstein Liechtenstein 15 182 0,0824
Adriano Baffi Vlag van Italië Italië 15 99 0,1515
Scott McGrory Vlag van Australië Australië 15 69 0,2029
52 Armin von Büren Vlag van Zwitserland Zwitserland 13 58 0,2241
Erik Zabel Vlag van Duitsland Duitsland 13 28 0,4643
Jens Veggerby Vlag van Denemarken Denemarken 13 89 0,1461
55 onder andere Rik Van Looy Vlag van België België 12 43 0,2791
Graeme Gilmore Vlag van Australië Australië 12 100 0,1200
57 onder andere Gregor Braun Vlag van Duitsland Duitsland 11 44 0,2500
Robert Slippens Vlag van Nederland Nederland 11 70 0,1571
Günther Haritz Vlag van Duitsland Duitsland 11 83 0,1325
60 onder andere Rolf Aldag Vlag van Duitsland Duitsland 10 29 0,3448
Horst Oldenburg Vlag van Duitsland Duitsland 10 100 0,1000
Lucien Gillen Vlag van Luxemburg Luxemburg 10 116 0,0862
Wolfgang Schulze Vlag van Duitsland Duitsland 10 135 0,0741

Renners met minder dan 10 overwinningen[bewerken]

Tussen haakjes het aantal overwinningen.

Ranglijst koppels naar overwinningen[bewerken]

No. Koppel Aantal overwinningen
1 37
2 29
3 19
7 16
8 15
10 14
11 13
13 11
14 10
16 9
22 8
26 7