Johann Deisenhofer

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nobelprijswinnaar  Johann Deisenhofer
30 september 1943
Afbeelding gewenst
Geboorteland Duitsland
Geboorteplaats Zusamaltheim
Nobelprijs Scheikunde
Jaar 1988
Reden Voor hun bepaling van de driedimensionale structuur van een fotosynthetisch reactiecentrum
Samen met Robert Huber
Hartmut Michel
Voorganger(s) Donald Cram
Jean-Marie Lehn
Charles Pedersen
Opvolger(s) Sidney Altman
Thomas Cech
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Johann Deisenhofer (Zusamaltheim (Beieren), 30 september 1943) is een Duits biochemicus die, samen met Hartmut Michel en Robert Huber, in 1988 de Nobelprijs voor de Scheikunde won voor hun bepaling van de driedimensionale structuur van een fotosynthetisch reactiecentrum.[1]

Biografie[bewerken]

Diesenhofer is de enig zoon van de landbouwers Johann en Thekla Magg Diesenhofer. Hij bezit een doctoraat van de Technische Universiteit München. Hij kreeg deze titel voor zijn onderzoekswerk dat hij deed aan het Max-Planck-Gesellschaft voor Biochemie in Martinsried, 1974. Hij verrichtte deze onderzoeken tot 1988. Daarna voegde hij zich bij de wetenschappelijke staff van het Howard Hughes Medical Institute en de faculteit van het Departement van Biochemie aan de University of Texas Southwestern Medical Center at Dallas.

Samen met Michel en Huber stelde Deisenhofer de driedimensionale structuur vast van een proteïnecomplex dat wordt gevonden in bepaalde fotosynthetische bacteriën (pseudomonas-bacteriën). Dit membraan-proteïnecomples, een fotosynthetisch reactiecentrum genoemd, speelt een cruciale rol bij een simpele vorm van fotosynthese. Tussen 1982 en 1985 stelden de drie wetenschappers met behulp van röntgendiffractie de samenstelling van meer dan 10.000 atomen uit het proteïnecomplex vast.[2]

Deisenhofer is momenteel lid van de raad van adviseurs van de Scientists and Engineers for America.

Externe link[bewerken]