Paul Berg (scheikundige)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nobelprijswinnaar  Paul Berg
30 juni 1926
Paul Berg in 1980
Paul Berg in 1980
Geboorteland Verenigde Staten
Geboorteplaats New York
Nobelprijs Scheikunde
Jaar 1980
Reden "Voor zijn fundamentele studie naar de biochemie van nucleïnezuren, in het bijzonder recombinant DNA."
Gedeeld met Walter Gilbert
Frederick Sanger
Voorganger(s) Herbert Brown
Georg Wittig
Opvolger(s) Kenichi Fukui
Roald Hoffmann
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Paul Timmy Berg (New York, 30 juni 1926) is een Amerikaanse biochemicus en professor emeritus aan de Stanford-universiteit. In 1980 kreeg hij samen met Walter Gilbert en Frederick Sanger de Nobelprijs voor de Scheikunde vanwege hun belangrijke bijdragen aan het onderzoek naar nucleïnezuren.

Biografie[bewerken]

Berg werd geboren in New York als een van de drie zonen van Harry Berg en Sarah Brodsky. Na het voltooien van zijn middelbareschoolopleiding diende hij van 1943 tot 1946 bij de Amerikaanse marine. In 1948 behaalde hij zijn bachelor in de biochemie aan de Pennsylvania State University en in 1952 behaalde hij zijn doctoraal in de biochemie aan de Case Western Reserve University.

Vervolgens werkte hij als postdoc-student samen met de Deense biochemicus Herman Kalckar bij het Instituut van Cytofysiologie in Kopenhagen en met Arthur Kornberg aan de Washington-universiteit in Saint Louis. In 1955 verkreeg hij een aanstelling als docent in Saint Louis, gevolgd door een docentschap biochemie aan de Stanford-universiteit. Een jaar later, in 1960, werd hij benoemd tot hoogleraar biochemie aan Stanford alwaar hij aanbleef tot aan pensionering in 2000.

Werk[bewerken]

In 1956 identificeerde Paul Berg transfer ribonucleïnezuur (tRNA), moleculen aanwezig in cellen die opdrachten gecodeerd in het mRNA uitvoeren. Ze verbinden de amninozuren aan de correcte proteïneketens tijdens de synthese aan de ribosome van een cel. In 1972 ontwikkelde Berg een nieuwe gen-samenvoeg-techniek waarmee hij het eerste recombinant DNA wist te maken.

Maar in 1974, in wat de Berg-brief wordt genoemd, waarschuwde hij expliciet voor de gevaren die inherent zijn in het experimenteren met recombinant DNA. Dit leidde tot het opstellen van richtlijnen voor dit werk door het National Institute of Health (NIH) in 1976. Naast de Nobelprijs in 1980 ontving Berg datzelfde jaar ook de Albert Lasker Award for Basic Medical Research, alsmede in 1983 de National Medal of Science en in 1986 de National Library of Medicine Award.

Beatrix ontvangt 5 Nobelprijswinnaars (1983): Paul Berg, Christian de Duve, Steven Weinberg, Manfred Eigen & Nicolaas Bloembergen