Regering-Renkin

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

De regering-Renkin was in België aan het bewind van 15 juni 1931 tot 18 oktober 1932 en telde 7 katholieke en 5 liberale ministers.

De regering werd geconfronteerd met de gevolgen van de Grote Depressie: hoge werkloosheid, ontsporende overheidsfinanciën en stakingen. Ten laatste in mei 1933 moesten er parlementsverkiezingen plaatsvinden. Onder druk van koning Albert I nam premier Renkin ontslag op 18 oktober 1932 zodat de meer ervaren Charles de Broqueville de leiding kon overnemen. De regering-De Broqueville II schreef meteen verkiezingen uit voor 27 november 1932.

Samenstelling[bewerken]

Minister Naam Partij
Premier, Binnenlandse Zaken en Volksgezondheid Jules Renkin Katholieke Partij
Buitenlandse Zaken Paul Hymans Liberale Partij
Kunsten en Wetenschappen Robert Petitjean Liberale Partij
Justitie Fernand Cocq Liberale Partij
Financiën Maurice Houtart Katholieke Partij
Landbouw Emile baron van Dievoet Katholieke Partij
Openbare Werken Jules Van Caenegem Katholieke Partij
Nijverheid, Arbeid en Sociale Voorzorg Hendrik Heyman Katholieke Partij
Vervoer Philip Van Isacker Katholieke Partij
PTT François Bovesse Liberale Partij
Landsverdediging Léon Dens Liberale Partij
Koloniën Paul Crokaert Katholieke Partij

Herschikkingen[bewerken]

  • 27 februari 1932
  • 23 mei 1932
    • Jules Van Caenegem (Katholieke Partij) neemt ontslag als minister van Openbare Werken en wordt vervangen door Gustave Sap
    • Philip Van Isacker (Katholieke Partij) neemt ontslag als minister van Vervoer en wordt vervangen door Pierre Forthomme (Liberale Partij)
    • Paul Crokaert (Katholieke Partij) neemt ontslag als minister van Koloniën en wordt minister van Landsverdediging, in de plaats van de ontslagnemende Léon Dens (Liberale Partij)
    • Paul Tschoffen (Katholieke Partij) wordt minister van Koloniën, in de plaats van de ontslagnemende Paul Crokaert (Katholieke Partij).