Circuit Park Zandvoort

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Circuit Park Zandvoort
Circuit Zandvoort 1.png
Locatie Vlag van Nederland Zandvoort
Tijdzone GMT +1
Geopend 1939
Architect Hans Hugenholtz
Evenementen DTM (inclusief Formule 3 Euroseries)

Masters of Formula 3
Radical Masters
Paasraces
Pinksterraces
Wijzonol Trophy (Trophy of the Dunes)
DPP Finaleraces

Lengte 4,307 km
Bochten 13
Snelste ronde 1:19.880
(Luca Badoer, Ferrari, 2001)
Portaal  Portaalicoon   Autosport

Circuit Park Zandvoort is een circuit voor voornamelijk autoraces dat zich in de duinen ten noorden van Zandvoort bevindt, vlak bij de zee.

Geschiedenis[bewerken]

Eerste races[bewerken]

De eerste plannen voor een circuit in Zandvoort stammen uit 1930. Het duurde tot 3 juni 1939 toen voor het eerste een autorace werd gereden op een stratencircuit van Zandvoort. Deze race ging onder meer over de Van Lennepweg, die nu nog een van de belangrijkste toevoerwegen is naar het huidige circuit.

Hoewel de Tweede Wereldoorlog uitbrak bracht het grote succes van die races de Zandvoortse burgemeester er toe om plannen te ontwikkelen voor een circuit. Het verhaal gaat dat de burgemeester van Zandvoort in een poging vrijstelling voor dwangarbeid te krijgen voor de bevolking van Zandvoort een overeenkomst sloot met de Duitse bezetter. De Duitsers mochten een brede, rechte weg dwars door Zandvoort aanleggen die na de oorlog als paradeweg kon dienen. Later werd deze weg samen met enkele andere wegen door de Duitse bezetters gebruikt om de kustverdedigingswerken te bereiken. Na de oorlog werden enkele van deze wegen verbreed en samengevoegd. Met advies van Sammy Davis, winnaar van de 24 uur van Le Mans uit 1927, werd een racecircuit ontwikkeld.

Op 7 augustus 1948 vond de eerste autorace, toen nog onder de naam Grand Prix van Zandvoort, plaats op het circuit van Zandvoort. De race werd gewonnen door de Thaise prins Bira in een oude Maserati. Tweede en derde werden de Britse coureurs Tony Rolt en Reg Parnell. In het volgende jaar werd de wedstrijd gereden volgens de regels van de Formule 1. Deze wedstrijd werd gewonnen door Gigi Villoresi in een Alfa Romeo.

Op 28 augustus 1948 werd de eerste motorrace gehouden op het circuit. In het jaar erop won Gigi Villoresi de autorace in een Alfa Romeo.

Vanaf 1950 heette de Grand Prix officieel de Grote Prijs van Nederland (Dutch Grand Prix). Maar het zou nog tot 1952 duren voordat de Grand Prix van Nederland deel zou uitmaken van het officiële Wereldkampioenschap Formule 1. Vrijwel jaarlijks tot halverwege de jaren '80 zou de Grand Prix van Nederland deel uitmaken van de Formule 1.

Wereldkampioenschap Formule 1[bewerken]

Momenteel worden alleen Formule 1 auto's naar het circuit gebracht voor demonstraties

De Grand Prix van Nederland stond bekend als een wedstrijd waarin een beroep werd gedaan op de vaardigheden van de coureurs. Met name de Tarzanbocht aan het einde van het rechte stuk bood een goede mogelijkheid voor inhaalmanoeuvres.

Een bekend beeld uit de Grand Prix van Nederland vormt de ronde die Gilles Villeneuve op drie wielen reed in 1979. Verder stond de Grand Prix van Nederland bekend om de aanhoudende protesten van milieubewegingen.

Veelvuldige winnaars waren Jim Clark (vier maal), Jackie Stewart (driemaal) en Niki Lauda (driemaal). In 1961 behalen alle 15 auto's de eindstreep zonder een pitstop. In 1979 overleefde Derek Daly een crash in de Tarzanbocht waarbij hij met zijn Tyrrell bovenop de vangrail terecht kwam.

De laatste officiële autorace in de F1 op circuit Zandvoort werd op 25 augustus 1985 verreden. De wedstrijd, bestaande uit 297,6 km verdeeld over 70 ronden, werd gewonnen door Niki Lauda.

A1 Grand Prix[bewerken]

Jeroen Bleekemolen in de A1GP auto van Team Nederland, 2006

In 2006 werd na 21 jaar opnieuw een Grand Prix verreden op het circuit. De A1 Grand Prix klasse deed dit jaar het Nederlandse circuit aan als openingsrace van het seizoen. Ondanks een rel, die ontstond nadat Jos Verstappen vervangen werd door Jeroen Bleekemolen, was de opkomst groot. In 2007 en 2008 keerde de klasse terug op het duincircuit.

Na 2008 zou de A1 Grand Prix Zandvoort verlaten, en in actie komen op het TT-Circuit Assen. Vanwege het faillissement van de klasse werd deze race echter nooit verreden, en blijft de A1 Grand Prix of Nations the Netherlands 2008 de laatste Grand Prix op Nederlandse bodem.

WTCC[bewerken]

In 2007 werd eenmalig een race om het WTCC gehouden. Winnaars werden Alain Menu voor Chevrolet en Gabriele Tarquini voor Seat.

Masters of Formula 3[bewerken]

Op het circuit wordt jaarlijks de Masters of Formula 3 verreden. De race, waarin Formule 3-teams uit verschillende Europese kampioenschappen tegen elkaar uitkomen, wordt gezien als een van de belangrijkste races in de Formule 3-klasse. Naast de Masters of Formula 3 zijn er slechts een beperkt aantal races waarbij er een cross over van kampioenschappen is, dit gebeurt onder andere bij de Formule 3 race in Monaco, de Korea F3 Super Prix en de Macau F3 Grand Prix.

In 2007 en 2008 werd de race verreden op het Belgische Circuit Zolder, aangezien op Zandvoort het maximale aantal geluidsdagen met de komst van de A1 Grand Prix overschreden werd. Vanaf 2009 zijn de Masters weer terug in Zandvoort.

Huidige situatie[bewerken]

Tegenwoordig zijn de belangrijkste races die op het Circuit Park worden verreden een race uit het DTM-kampioenschap en de Masters of Formula 3. Hiernaast wordt het circuit gebruikt voor de nationale autosport, waaronder de Formule Ford, de Renault Clio Cup, de Seat Cupra Cup, de BRL V6 de Endurance races en de diverse classes van de dnrt waaronder bijvoorbeeld de porsche vrije classen caterhams en legends.

Baan officials[bewerken]

De veiligheid om en rond het circuit is in handen van de OCA (officials club automobielsport ). De OCA is in 1962 opgericht en zorgt voor de raceofficials tijdens wedstrijd en trainings- dagen. De officials zijn alle intern geschoolde vrijwilligers . Onder de officials vallen o.a. de vlag marshals ,de rescue marshals ,de start marshals en de pit marshals.

Hoogtepunten[bewerken]

Datum Omschrijving
3 juni 1939 Eerste autorace op het oude parcours
7 augustus 1948 Eerste autorace op het nieuwe parcours
28 augustus 1948 Eerste motorrace op het nieuwe parcours
1952 Eerste Grand Prix die meetelde voor het WK Formule 1
1961 Eerste Grand Prix waarbij alle 15 auto's de finish halen zonder pitstop
25 augustus 1985 Laatste race voor het WK
1 oktober 2006 Eerste GP sinds 1985 van de A1GP

Verschillende circuits[bewerken]

Circuit Park Zandvoort.png

Het circuit is mede ontworpen door Hans Hugenholtz en is in de loop der jaren vele malen veranderd:

Jaartal Lengte Naam
1939 2284 m Stratencircuit van de prijs van Zandvoort
1948-1973 4193 m Circuit van Zandvoort
1973-1980 4226 m Circuit van Zandvoort
1980-1989 4252 m Circuit van Zandvoort
1989-1998 2526 m Circuit van Zandvoort
1999-heden 4300 m Circuit van Zandvoort

Het huidige parcours met een lengte van 4,3 km stamt uit 1999. Het hoogteverschil is 15 meter. Vanaf de start komt men door de volgende bochten:

  • Tarzan bocht (1)
  • Gerlachbocht (2)
  • Hugenholtz bocht (3)
  • Hunzerug (4)
  • Rob Slotemaker bocht (5)
  • Scheivlak (6)
  • Mastersbocht (voorheen Marlboro bocht) (7)
  • Bocht zonder naam (8)
  • Vodafone bocht (9)
  • Audi S bocht (10 + 11)
  • Kumho bocht (12)
  • Arie Luyendyk bocht (13)

De scherpste bocht is de Tarzanbocht en de snelste bocht de Arie Luyendijkbocht. Het Scheivlak is een lange bocht naar rechts die snel kan worden genomen. Hij ligt in het noordoostelijk deel van het circuit, na het rechte stuk dat volgt op de Slotemakerbocht. De naam is historisch en stamt van een terreintje in de duinen.

Het Scheivlak ligt achter een duin zodat een coureur de bocht 'blind' moet insturen. Vervolgens daalt de baan sterk. Dit is daarom de snelste maar tevens moeilijkste bocht van het circuit. Na het Scheivlak volgt de Mastersbocht. Tot 1980 lagen na het Scheivlak twee korte knikken in de baan, maar vervolgens is er een chicane aangelegd om de snelheid af te remmen.

Ben Pon vloog hier tijdens de Grote Prijs van Nederland op 20 mei 1962 uit de bocht. Zijn Porsche sloeg over de kop en Pon werd uit de auto geslingerd, maar kwam er met een paar schrammen vanaf.

Winnaars Formule 1 in Zandvoort[bewerken]

Datum Lengte Naam
25 augustus 1985 297,640 km Vlag van Oostenrijk Niki Lauda
27 augustus 1984 301,892 km Vlag van Frankrijk Alain Prost
28 augustus 1983 306,144 km Vlag van Frankrijk René Arnoux
3 juli 1982 306,144 km Vlag van Frankrijk Didier Pironi
30 augustus 1981 306,144 km Vlag van Frankrijk Alain Prost
31 augustus 1980 306,144 km Vlag van Brazilië Nelson Piquet sr.
26 augustus 1979 316,950 km Vlag van Australië Alan Jones
27 augustus 1978 316,950 km Vlag van Verenigde Staten Mario Andretti
28 augustus 1977 316,950 km Vlag van Oostenrijk Niki Lauda
29 augustus 1976 316,950 km Vlag van Verenigd Koninkrijk James Hunt
22 juni 1975 316,950 km Vlag van Verenigd Koninkrijk James Hunt
23 juni 1974 316,950 km Vlag van Oostenrijk Niki Lauda
29 juli 1973 304,272 km Vlag van Verenigd Koninkrijk Jackie Stewart
20 juni 1971 293,150 km Vlag van België Jacky Ickx
21 juni 1970 335,440 km Vlag van Oostenrijk Jochen Rindt
21 juni 1969 377,370 km Vlag van Verenigd Koninkrijk Jackie Stewart
23 juni 1968 377,370 km Vlag van Verenigd Koninkrijk Jackie Stewart
4 juni 1967 377,370 km Vlag van Verenigd Koninkrijk Jim Clark
24 juli 1966 377,370 km Vlag van Australië Jack Brabham
18 juli 1965 335,440 km Vlag van Verenigd Koninkrijk Jim Clark
24 mei 1964 335,440 km Vlag van Verenigd Koninkrijk Jim Clark
23 juni 1963 335,440 km Vlag van Verenigd Koninkrijk Jim Clark
20 mei 1962 335,440 km Vlag van Verenigd Koninkrijk Graham Hill
22 mei 1961 314,475 km Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland Wolfgang von Trips
6 juni 1960 314,475 km Vlag van Australië Jack Brabham
31 mei 1959 314,475 km Vlag van Zweden Jo Bonnier
26 mei 1958 314,475 km Vlag van Verenigd Koninkrijk Stirling Moss
19 juni 1955 419,300 km Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio
7 juni 1953 377,370 km Vlag van Italië Alberto Ascari
17 augustus 1952 377,370 km Vlag van Italië Alberto Ascari

Dodelijke slachtoffers[bewerken]

Slachtoffer Jaar Omschrijving
Wim Gerlach 10 juni 1957 Verongelukte in de bocht die later naar hem genoemd is. Dit was het eerste dodelijke slachtoffer op het circuit van Zandvoort.
Piers Courage 21 juni 1970 Zijn wagen ging over de kop en vloog in brand terwijl de coureur bekneld zat in het wrak van de De Tomaso. Hij overleed ter plekke.
Roger Williamson 29 juli 1973 Tijdens de Grand Prix Formule 1 van Nederland. Hij kwam om het leven omdat het circuit niet was voorbereid op de felle brandstofbrand. De coureur verloor de macht over het stuur, sloeg over de kop en kwam met zijn wagen na een paar honderd meter brandend en ondersteboven in de berm terecht. Een collega-coureur, David Purley, stopte zijn auto en probeerde zijn teamgenoot uit het wrak te redden. Tevergeefs, want er waren niet voldoende (gevulde) brandblussers in de buurt en de aanwezige marshalls droegen geen brandwerende kleding.
Rob Slotemaker 16 september 1979 Overleed aan nekletsel, nadat hij met zijn Chevrolet Camaro zijwaarts op een doktersauto botste.
Roeland Lokker, "Lokkie" 13 juni 2008 Overleed nadat hij door een technisch mankement de macht over het stuur van zijn motor (Suzuki GSXR 1000 K6) verloor in de Kumho bocht. "Lokkie" was en is nog steeds een bekende op o.a. het Nederlandse "Motor Forum". Hij was de zoon van de Burgemeester van Bodegraven. Hij werd slechts 24 jaar.

Gebruik in simulaties / games[bewerken]

De Zandvoort circuit lay-out uit 1967 is gedetailleerd nagemaakt en kan gereden worden in de "Grand Prix Legends" racesimulatie voor pc's met x86-processoren. De lay-out van 1973 tot 1980 kan gereden worden in het spel "Rfactor", in de "Grand Prix 1979" modus. De huidige lay-out wordt gebruikt in het "DTM Race Driver 3" spel voor PC, PlayStation 2 en Xbox, online op "iRacing", "Simraceway" voor PC en in "Race Pro" op de Xbox 360.

Het rechte stuk van Circuit Park Zandvoort ter hoogte van de pitboxen, tijdens de A1GP
Het rechte stuk van Circuit Park Zandvoort ter hoogte van de pitboxen, tijdens de A1GP

Trivia[bewerken]

Bij het circuit is al jarenlang de anti-slipschool van autocoureur Rob Slotemaker gevestigd. Hij spotte vele talenten onder wie Jan Lammers die bij hem in de slipschool werkte. Lammers maakte op 16-jarige leeftijd zijn racedebuut op het circuit en boekte gelijk een reeks van overwinningen. Hij werd de jongste autocoureur van Nederland.

Externe links[bewerken]