Ferdinand I van Roemenië

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Ferdinand I
1865-1927
Ferdinand I of Romania.jpg
Koning van Roemenië
Periode 1914-1927
Voorganger Carol I
Opvolger Michael
Vader Leopold van Hohenzollern-Sigmaringen
Moeder Antonia Maria van Portugal
Dynastie Hohenzollern

Ferdinand Victor Albert Meinrad van Hohenzollern-Sigmaringen (Sigmaringen, 24 augustus 1865 - Boekarest, 20 juli 1927) was van 10 oktober 1914 tot zijn dood koning van Roemenië. Hij was de tweede zoon van Leopold van Hohenzollern-Sigmaringen en Antonia Maria van Portugal, dochter van Maria II van Portugal.

Hij was een verlegen man, maar cultureel zeer onderlegd. Hij sprak vloeiend verschillende vreemde talen en hield erg van botanie. Informeel werd hij "Nando" genoemd.

Koningin Marie

Ferdinand bezocht Roemenië voor het eerst in 1884, maar keerde korte tijd later terug naar Duitsland om zijn studie af te ronden. Nadat zijn vader Leopold en zijn broer Willem hadden afgezien van hun recht op de troon werd hij in november 1888 troonopvolger van zijn oom Carol I. Hij ging weer naar Roemenië om zijn plichten als troonopvolger te vervullen. De koning had weinig sympathie voor zijn neef en liet dit duidelijk blijken door hem openlijk te vernederen en te beledigen.

In 1893 trad hij in het huwelijk met prinses Marie van Edinburgh, dochter van hertog Alfred van Saksen-Coburg en Gotha en dus een kleindochter van koningin Victoria en tsaar Alexander. Marie ("Missy") was knap, verwaand en melodramatisch en koos de zijde van haar schoonvader.

Ferdinand volgde op 10 oktober 1914 zijn oom op als koning. Op 14 september 1916 besloot hij onder invloed van zijn gemalin mee te doen aan de Eerste Wereldoorlog en tegen Duitsland en Oostenrijk-Hongarije te strijden, hoewel hij familie was van de Duitse keizer Wilhelm II. Zijn familie verstootte hem en hees de zwarte vlag op Slot Hohenzollern. Door samenwerking met Engeland en Frankrijk wilde Ferdinand de drie miljoen etnische Roemenen van het Hongaarse Transsylvanië en Boekovina toevoegen aan zijn 7,5 miljoen onderdanen.

Roemenië werd eind 1916 verpletterend verslagen en de regering moest uitwijken naar Iasi. In 1918 ging het de Roemeense troepen echter weer goed en Ferdinand keerde terug naar Boekarest. Dankzij de geboekte overwinningen en de territoriale verliezen van Hongarije en Rusland werd Roemenië flink uitgebreid. Op 15 oktober 1922 werd Ferdinand in Alba Iulia, in het hart van Transsylvanië, in een spectaculaire ceremonie tot koning Ferdinand Intregitorul (degene die iets compleet maakt) van Groot-Roemenië gekroond.

De binnenlandse politiek werd onder Ferdinand beheerst door de conservatieve liberale partij geleid door de gebroeders Ion en Vintilă Brătianu. Wrang genoeg zorgde het toevoegen van Transsylvanië aan het land juist voor meer steun voor de oppositie. De belangrijkste oppositiepartijen verenigden zich in 1924 tot de Nationale Boerenpartij.

Ferdinands zoon Karel deserteerde uit het leger en ging er met zijn minnares vandoor naar Parijs. Hij gaf zijn recht op de troon op. Michael, kleinzoon van de koning, volgde hem na diens dood in 1927 op. Overigens zou Karel als Carol II ook nog tien jaar (1930-1940) op de troon zitten.

Ter ere van de overleden vorst werd in 1929 een ridderorde, de Orde van Ferdinand I ingesteld.

Kinderen[bewerken]

Ferdinand en Marie hadden de volgende kinderen: