Gerard ter Borch (II)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Gerard ter Borch II
Zelfportret (circa 1668)
Zelfportret (circa 1668)
Persoonsgegevens
Geboren Zwolle, december 1617
Overleden Deventer, 8 december 1681
Beroep(en) Kunstschilder
Oriënterende gegevens
Stijl(en) Barokke genreschilder
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

Gerard ter Borch, genoemd de Jonge (Zwolle, december 1617 - Deventer, 8 december 1681), ook bekend onder de naam Gerard Terborch, was een Nederlands kunstschilder. Hij is vooral bekend door zijn kleine en galante genrestukken, maar schilderde ook portretten. Over zijn leven is meer bekend dan van menig ander schilder uit de 17e eeuw.

Biografie[bewerken]

Gerard ter Borch leerde het schildersvak van zijn vader, Gerard ter Borch de Oude, een hoge ambtenaar, maar ook een amateur-kunstschilder. Drie van zijn kinderen leerde hij schilderen en tekenen. Zijn dochter Gesina ter Borch legde in haar albums talrijke familiegebeurtenissen vast; zijn zoon Moses was eveneens een getalenteerd schilder, maar nam in 1667 dienst op de vloot en stierf bij de tocht naar Chatham.

Gerard ging in 1633 in Haarlem werken in het atelier van Pieter de Molijn. Zijn landschappen werden door Ter Borch van figuren voorzien. In 1635 trok hij naar Engeland en bracht een bezoek aan zijn oom. Nadat deze gestorven was aan de pest, keerde Gerard terug naar Zwolle. Hij reisde naar Italië, maar bezocht mogelijk ook Frankrijk en de Zuidelijke Nederlanden. In 1640 woonde hij in Rome.

In 1645 kwam hij terug in Holland en vestigde zich in Amsterdam. In 1646 vergezelde hij de Amsterdamse diplomaat Pauw naar Münster en schilderde een van zijn beroemdste stukken: "De vredesconferentie tussen Holland en Spanje". Voor dat werk vroeg hij zoveel geld, dat het hem niet lukte het te verkopen. Een van de Spaanse diplomaten, genaamd Peñeranda nam hem mee naar Spanje, waar hij onder andere Philips IV van Spanje schilderde. In 1654 was hij terug in de Republiek.

In de jaren vijftig richtte Ter Borch zich op de genreschilderkunst. Op deze genrestukken zijn met mensen (soldaten) in hun dagelijkse omgeving te zien, die in onderlinge, soms in een mysterieuze of amoureuze onderlinge verhouding tot elkaar staan. Het genre is ontwikkeld door de Amsterdamse schilders Pieter Codde en Willem Duyster.

Caspar Netscher was zijn leerling. Samen met hem vervaardigde hij negen van de tien portretten van de familie Craeyvanger. Ook Gabriël Metsu, Frans van Mieris, Pieter van Anraedt en Eglon van der Neer zijn door het werk van Ter Borch beïnvloed. Ter Borch ligt begraven in de Grote of Sint-Michaëlskerk in Zwolle.[1]

Werken[bewerken]

Datering Titel Verblijfplaats Afbeelding
Ca. 1634 Markt in Haarlem Rijksmuseum Amsterdam Ter Borch Markt in Haarlem.jpg
Ca. 1640 Het triktrakspel Kunsthalle Bremen Ter Borch Triktrak.jpg
1644 Dubbelportret van Gerard Abrahamsz. van der Schalcke en Johanna Bardoel Rijksmuseum Amsterdam Ter Borch Gerard Abrahamsz van der Schalcke (1609-67). Lakenkoopman te Haarlem.JPGGerard ter Borch (II) 009.jpg
1646 of later Aankomst van Adriaen Pauw te Münster Westfälisches Landesmuseum für Kunst und Kulturgeschichte, Münster EinzugdesGesandten AdriaenPauw.jpg
1648 De eedaflegging van de Vrede van Munster in 1648 Rijksmuseum Amsterdam Westfaelischer Friede in Muenster (Gerard Terborch 1648).jpg
Ca. 1648 Portret van Don Caspar de Bracamonte y Guzmán Museum Boijmans Van Beuningen, Rotterdam Gerard ter Borch d. J. 013.jpg
Ca. 1648 Portret van Helena van der Schalcke Rijksmuseum Amsterdam Helena van der Schalcke as a Child 1648 Gerard ter Borch II.jpg
Ca. 1650 Zittende jonge vrouw in het kostuum van een boerenmeisje Rijksmuseum Amsterdam Gerard ter Borch.Zittende jonge vrouw.jpg
Na 1656 Familieportret Hallwyl Museum, Stockholm Målning. Familjebild. Gerard ter Borch - Hallwylska museet - 86722.tif

Zie ook[bewerken]

Literatuur[bewerken]

  • Arthur K. Wheelock Jr. (e.a.), Gerard ter Borch, Zwolle 2004.
  • Alison McNeil Kettering, Gerard ter Borch en de Vrede van Munster, Den Haag en Zwolle 1998.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Doorn van, F. (2007). 1000 plekken die je echt gezien moet hebben. Arnhem: Terra Lannoo B.V. ISBN 9789058977410