Kham

Kham
oud-provincie Kham van Republiek China
Tibetaans	ཁམས་
Wylie	khams
Traditioneel Chinees	西康
Vereenvoudigd Chinees	西康
Hanyu pinyin	Xīkāng
Andere benamingen	Vert. het gezonde westen
Portaal    Tibet

Kham (spreek uit als: [k'am]) is een van de drie oorspronkelijke provincies van het Tibet (de anderen zijn Amdo en U-Tsang). Tijdens de overheersing door Republiek China (1911-1949) werd de provincie Xikang Province (西康省 Xīkāng Shěng) genoemd.

Beschrijving

Vele rivieren stromen door het gebied, zoals de Mekong, Jangtsekiang, Yalong en de Salween.

Kham bestaat uit 50 gemeentes en is tegenwoordig verdeeld over de provincies Sichuan (16 gemeentes), Yunnan (3 gemeentes), and Qinghai (6 gemeentes) en het oostelijk gedeelte van de Tibetaanse Autonome Regio (25 gemeentes).

Kham heeft een ruig terrein en wordt gekenmerkt door bergen en kloven die van het noordwesten naar het zuidoosten lopen. Kham is een voornamelijk boeddhistisch gebied en de karma kagyü is hier de meest gebruikelijke school. Ook nyingmapa, gelugpa en bön werden door velen beoefend.

Veel inwoners van Kham zijn nomaden en de bevolking staat bekend als een krijgersvolk, en werden om die reden vaak simpelweg "krijger" genoemd in Tibet. Dit betekende niet dat het een oorlogslustig volk was, maar eerder een volk waarmee je geen ruzie moest zoeken.

Geschiedenis

Vlag van Kham

Kaart van de oorspronkelijke provincies van Tibet

Vanaf het instorten van het Tibetaanse imperium in de 10e eeuw tot 1950 was Kham grotendeels onafhankelijk van zowel Lhasa als China, voornamelijk omdat het een ruig en ontoegankelijk terrein was. Het gebied werd door vele krijgsheren en stamhoofden geregeerd en is nooit een eenheid geweest. Er waren koninkrijken (Derge en Nangchen), lamarijken (Dragyab, Riwoche, Muli), gebieden die door Lhasa bestuurd werden zoals (Pash�) en ook gebieden die door China bestuurd werden. Om het nog moeilijker te maken, waren er nooit gedetailleerde kaarten gemaakt van verschillende gebieden.

In 1932 werd een akkoord getekend tussen de Chinese krijgsheer Liu Wenhui en de Tibetaanse regering, waarbij het gebied in tweeën werd verdeeld: Oostelijk Kham, dat bij China werd gevoegd en Westelijk Kham, dat bij Tibet werd gevoegd. De grens tussen de gebieden werd de Jangtsekiang. In 1950 viel het Chinese leger Kham binnen en werd het Qamdo Territory opgericht en in 1960 opgenomen in het Tibetaanse Autonome Regio. Het westelijk gebied, de provincie Xikang, werd in 1955 bij de provincie Sichuan gevoegd.

Na de inval van China in 1950 is heftig verzet gepleegd door de bevolking en in 1956 vond een guerrillaoorlog tegen de bezetting plaats. De daaropvolgende vernietiging is enorm geweest. Er wordt gezegd dat geen dorp, geen stad, geen klooster gespaard is. Er zijn berichten dat het verzet nog altijd actief is in Kham. Er is weinig bekend van de huidige situatie, want Kham behoort niet tot de opengestelde gebieden en is alleen met specifieke toestemming te bezoeken.

Galerij

Minya Konka in Oost-Kham  Huizen in Kham  Vader met kinderen in Kham  Tibetaan tijdens paardenfestival in Kham

Bronnen, noten en/of referenties

Bronnen, noten en/of referenties:

• (en) Shakya, Tsering (1999) The Dragon in the Land of Snows. A History of Modern Tibet Since 1947, Londen, ISBN 0140196153
• (en) Gruschke, Andreas (2004 e.v.) The Cultural Monuments of Tibet’s Outer Provinces: Kham, 3 delen, White Lotus Press, Bangkok, ISBN 9744800496

Mediabestanden

Zie de categorie Kham van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden.

Voeg coördinaten toe aan dit artikel