Morrissey

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Morrissey op de première van de film Alexander in Dublin

Morrissey (Manchester, 22 mei 1959) is de artiestennaam van Steven Patrick Morrissey, een Brits zanger/tekstschrijver/componist. Van 1982 tot 1987 was hij zanger van de popgroep The Smiths; na het uiteenvallen van die groep is hij een solocarrière begonnen.

Biografie/carrière-overzicht[bewerken]

Voorgeschiedenis (1959-1982)[bewerken]

Morrissey werd op 22 mei 1959 geboren in Davyhulme Hospital, Manchester, als tweede kind van Peter Morrissey en Betty Dwyer. Hij maakte een problematische en geïsoleerde jeugd door, met name na de echtscheiding van zijn ouders; op de middelbare school voelde hij zich alleen en onbegrepen, en het onderwijssysteem hielp daarbij niet echt. Na de middelbare school had hij een aantal saaie baantjes, maar merendeels leefde hij van de bijstand en smeedde hij in zijn kamertje thuis plannen om een beroemd popster te worden. In de naweeën van de punk-tijd was hij even zanger van de lokale band The Nosebleeds, maar al snel was het weer terug naar huis. Daarvandaan schreef hij geestige brieven naar popblad NME om zijn helden te verdedigen, was hij een tijdje voorzitter van de New York Dolls-fanclub, en wist hij een paar van zijn schrijfsels over James Dean en de New York Dolls gepubliceerd te krijgen. John Maher, de latere Johnny Marr, kreeg lucht van Morrisseys reputatie en besloot hem te benaderen voor een muzikale samenwerking.

The Smiths (1982-1987)[bewerken]

Die samenwerking kwam tot stand in The Smiths, een van de invloedrijkste Britse bands tussen The Beatles en Oasis.[bron?] Morrissey (die zijn voornaam liet vallen) en Marr hielden er een moordend werktempo op na (meer dan 90 songs in vijf jaar, waarvan 17 Britse Top-50 hits), maar in 1987 was de koek op voor Marr en verliet hij de band.

Vroege solocarrière (1987-1992)[bewerken]

Morrissey begon noodgedwongen aan een solocarrière, en dat deed hij voortvarend: met producer Stephen Street leverde hij binnen een half jaar na het eind van The Smiths zijn eerste solo-LP af, Viva Hate, die moeiteloos de toppositie in de Engelse hitlijst haalde, vergezeld door twee top-10 singles. De eerste twee jaar veranderde alles wat Morrissey aanraakte in goud, maar op zeker moment liep de samenwerking met Street spaak over achterstallige royalty's en stokte de hitmachine. Morrissey ging op zoek naar een nieuwe muzikale partner, maar vond die niet snel. De opnames met gitarist Kevin Armstrong voor het geplande album Bona Drag liepen niet soepel en werden medio 1990 afgebroken. Al wat resteerde van het project waren een paar singles, die uiteindelijk datzelfde jaar werden gebundeld met wat B-kanten en eerdere singles tot de gelijknamige compilatie Bona Drag. Uiteindelijk vond Morrissey in gitarist Mark Nevin, voorheen van de popband Fairground Attraction, en de van Madness bekende producers Langer & Winstanley, een nieuw begeleidingsteam. Met hen nam hij Kill Uncle op, dat door velen als zijn minste LP wordt beschouwd. Morrissey ontbond dit team weer, en zijn carrière leek in het slop te zijn geraakt, totdat hij eind 1991 in Londen de steunpilaren van zijn huidige begeleidingsband, gitaristen Martin "Boz" Boorer en Alain Whyte, tegen het lijf liep.

Na het debacle van Kill Uncle wilde Morrissey graag een rauwe, directe LP maken, wat resulteerde in Your Arsenal. De band stond in volle rockabilly/glamrock-modus en de productie van Mick Ronson was eenvoudig en direct. Er ontstond controverse over één van de composities: The National Front Disco, waarin hij het verhaal vertelt van een jongen die zich aansluit bij een extreemrechtse partij. Toen hij als speciale gast op een concert van Madness optrad met de Union Jack om zijn schouders gedrapeerd reageerde de Britse muziekpers furieus. Morrissey werd van racisme beschuldigd en het feit dat hij verontwaardigd weigerde verantwoording af te leggen maakte de rel niet minder. Morrisseys relatie met en vertrouwen in de Britse muziekpers was flink gedeukt. Hij verhuisde naar de Verenigde Staten. Daar bleef hij onverminderd populair: hij verkoopt The Hollywood Bowl sneller dan The Beatles destijds deden.

Middenperiode (1993-1997)[bewerken]

Na het live-tussendoortje Beethoven Was Deaf, opgenomen in Parijs en Londen, verscheen in 1994 Vauxhall and I. Morrissey overwoog rond deze tijd serieus het artiestenleven eraan te geven, en de hele plaat is met deze sfeer doortrokken. De compilatie World of Morrissey vervulde het platencontract dat hij had met EMI, en hij verhuisde naar RCA, waarvoor hij Southpaw Grammar maakte. Morrissey begon hier een kleine trend in zijn platenlabelkeuze. RCA haalde voor Morrissey het label RCA Victor weer uit de kast, waaraan Morrissey goede herinneringen heeft. Zo kwamen platen van T. Rex uit op RCA Victor. Omdat hij nog een kleine verplichting aan EMI had, kwamen er vrijwel tegelijkertijd twee singles uit: Sunny voor EMI en Boy Racer, de tweede single voor RCA.

Southpaw Grammar, die veel rauwer van toon is dan zowel Vauxhall als Arsenal, verdeelde zijn fans in twee kampen, en was zijn definitieve afscheid van de poplijsten. Waar Vauxhall nog een pophit bevatte in de vorm van The More You Ignore Me, the Closer I Get, bereikte Southpaw alleen maar de trouwste fans.

RCA nam de optie voor een tweede LP niet op en Morrissey en band zaten weer zonder platenmaatschappij. In 1995 en 1996 was Morrissey vaak in de rechtszaal te vinden, waar hij en Marr als ex-bandleiders van The Smiths werden aangeklaagd door drummer Mike Joyce en verantwoording moesten afleggen over de verdeling van royalty's. Joyce won de rechtszaak en £ 1,5 miljoen pond toegewezen. Marr schikte zich in de uitspraak en betaalde, maar Morrissey weigerde en heeft later de zaak zelfs bij het Europese Hof aangekaart. De hele gang van zaken verbitterde hem, en toen hij uiteindelijk een deal bij Island vond, liet hij niet na een lied hierover te schrijven, het controversiële Sorrow Will Come in the End, dat door Island in Groot-Brittannië van de plaat wordt gelaten.

Recente periode (1997-2009)[bewerken]

Ook Island nam de optie voor een tweede album niet op, en Morrissey verdween voor langere tijd uit de schijnwerpers. Naar verluidt kreeg hij hier en daar wel een contract aangeboden, maar niet op de voorwaarden die hij wilde. Wel bleef hij optreden, met name in de Verenigde Staten, waar stukje bij beetje nieuw werk live werd geïntroduceerd.

Uiteindelijk vonden Morrissey en begeleidingsband in 2003 een onderkomen bij Sanctuary (band), dat (à la EMI met His Master´s Voice) voor hem speciaal het oude reggae-label Attack nieuw leven inblies. Morrissey ging de studio in met producer Jerry Finn en leverde een toegankelijk comeback-album af, You Are the Quarry (2004), waarmee hij meteen weer terug was in de spotlights. De singles worden Top-10-hits en het album verkocht het best sinds Viva Hate.

In het daaropvolgende jaar (2005) bracht Morrissey een live-DVD en CD uit met daarop registraties van zijn succesvolle tournee uit 2004. Op de DVD "Who Put the M in Manchester" kan genoten worden van een concert dat Morrissey gaf in zijn geboortestad. De CD "Live in Earls Court" is een registratie van zijn concert voor 17.183 mensen op 18 december 2004 in Londen. De belangrijkste gebeurtenis in het leven van Morrissey in 2005 is zijn verhuizing vanuit Los Angeles naar Rome.

Ringleader of the Tormentors is de naam van het album dat Morrissey volledig in Rome opnam en uitbracht in 2006. De productie van het album was in handen van Tony Visconti die in het verleden al samenwerkte met artiesten als David Bowie, T. Rex en Moody Blues. Voor het arrangement van het nummer Dear God please help me werd de hulp ingeroepen van Ennio Morricone. Dit album was, net als zijn vorige studioplaat, een schot in de roos qua verkoopcijfers.

In 2009 bracht hij het album Years of Refusal uit, hetzelfde jaar gevolgd door Swords, een verzameling van B-kantjes.

Latere periode (2014-heden)[bewerken]

Op 7 oktober 2014 maakte de Britse krant The Guardian bekend dat Morrissey wordt behandeld tegen kanker.[1]

Discografie[bewerken]

Morrissey op South by Southwest in maart 2006

Voor de discografie van The Smiths, zie aldaar. The Nosebleeds hebben geen opnames gemaakt.

UK Singles (met hoogste notering)[bewerken]

  • Suedehead (His Master's Voice, 1988: 5)
  • Everyday Is Like Sunday (His Master's Voice, 1988: 9)
  • The Last of the Famous International Playboys (His Master's Voice, 1989: 6)
  • Interesting Drug (His Master's Voice, 1989: 9)
  • Ouija Board, Ouija Board (His Master's Voice, 1989: 18)
  • November Spawned a Monster (His Master's Voice, 1990: 12)
  • Piccadilly Palare (His Master's Voice, 1990: 18)
  • Our Frank (His Master's Voice, 1991: 26)
  • Sing Your Life (His Master's Voice, 1991: 33)
  • Pregnant for the Last Time (His Master's Voice, 1991: 25)
  • My Love Life (His Master's Voice, 1991: 29)
  • We Hate It When Our Friends Become Successful (His Master's Voice, 1992: 17)
  • You're the One for Me, Fatty (His Master's Voice, 1992: 19)
  • Certain People I Know (His Master's Voice, 1992: 35)
  • The More You Ignore Me, the Closer I Get (Parlophone, 1994: 8)
  • Hold On to Your Friends (Parlophone, 1994: 47)
  • Interlude (duet met Siouxsie) (Parlophone, 1994: 25)
  • Boxers (Parlophone, 1995: 23)
  • Dagenham Dave (RCA, 1995: 26)
  • The Boy Racer (RCA, 1995: 36)
  • Sunny (Parlophone, 1995: 42)
  • Alma Matters (Island, 1997: 16)
  • Roy's Keen (Island, 1997: 47)
  • Satan Rejected My Soul (Island, 1997: 39)
  • Irish Blood, English Heart (Attack, 2004: 3)
  • The First of the Gang to Die (Attack, 2004: 6)
  • Let Me Kiss You (Attack, 2004: 8)
  • I Have Forgiven Jesus (Attack, 2004: 10)
  • There Is A Light That Never Goes Out / Redondo Beach (Attack, 2005: 11)
  • You Have Killed Me (Attack, 2006: 3)
  • The Youngest Was The Most Loved (Attack, 2006: 14)
  • In The Future When All's Well (Attack, 2006)
  • I Just Want To See The Boy Happy (Attack, 2006)

Lp’s (met hoogste UK-notering)[bewerken]

  • Viva Hate (His Master's Voice, 1988: 1)
  • Bona Drag (His Master's Voice, verzamel, 1990: 9)
  • Kill Uncle (His Master's Voice, 1991: 8)
  • Your Arsenal (His Master's Voice, 1992: 4)
  • Beethoven Was Deaf (His Master's Voice, live, 1993: 13)
  • Vauxhall and I (Parlophone, 1994: 1)
  • World of Morrissey (Parlophone, verzamel, 1995: 15)
  • Southpaw Grammar (RCA, 1995: 4)
  • Maladjusted (Island, 1997: 8)
  • Suedehead - the Best of Morrissey (EMI, verzamel, 1997: 25)
  • You Are the Quarry (Attack, 2004: 2)
  • Live at Earls Court (Attack, 2005: 18)
  • Ringleader of the Tormentors (Attack, 2006: 1)
  • Years of Refusal (Polydor, 2009: 3)
  • Swords (Polydor, 2009: 55)

Dvd's[bewerken]

  • Hulmerist
  • Live in Dallas
  • The Malady Lingers On
  • Oye Esteban
  • Who Put the M in Manchester

Hitlijsten[bewerken]

Albums[bewerken]

Album met eventuele hitnotering(en)
in de Nederlandse Album Top 100
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Viva Hate 1988 26-03-1988 19 10
Kill uncle 1991 16-03-1991 53 4
Your Arsenal 1992 15-08-1992 66 8
Vauxhall and I 1994 16-04-1994 66 4
Southpaw grammar 1995 23-09-1995 56 4
Maladjusted 1997
You are the quarry 2004 22-05-2004 30 7
Ringleader of the tormentors 2006 08-04-2006 22 4
Years of refusal 2009 21-02-2009 52 3
World Peace is None of Your Business 2014


Album met hitnotering(en)
in de Vlaamse Ultratop 200 albums
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
You are the quarry 2004 22-05-2004 14 14
Live at earls court 2005 16-04-2005 21 8
Ringleader of the tormentors 2006 08-04-2006 9 11
Greatest hits 2008 23-02-2008 64 2
Years of refusal 2009 21-02-2009 8 4*

Singles[bewerken]

Single met eventuele hitnotering(en)
in de Nederlandse Top 40
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Suedehead 1988 12-03-1988 tip2 -
Dagenham Dave 1995 30-09-1995 tip19 -
Single met hitnotering(en)
in de Vlaamse Ultratop 50
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Irish blood, English heart 2004 29-05-2004 tip17 -

Dvd's[bewerken]

Dvd's met hitnoteringen in
de Nederlandse DVD Top 30
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
 Hoogste 
positie
 Aantal 
weken
 Opmerkingen 
Nuits de fourvière - Live in Lyon 2013 26-10-2013 25 2

Bibliografie en autobiografie[bewerken]

Voordat hij bekend werd met The Smiths, heeft Morrissey (toen nog inclusief voornaam) een aantal boekjes over zijn favoriete cultuuronderwerpen, muziek en film, geschreven.

In 2013 verscheen zijn autobiografie:

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties