Occultisme
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Occultisme is een verzamelbegrip van verschillende praktijken en rituelen die zijn gebaseerd op esoterische kennis, gericht op de werking en beïnvloeding van transcendente (buitenzinnelijke, bovennatuurlijke) krachten. Het woord occultisme komt van het Latijn occultus, dat verborgen betekent. Hoewel occulte kennis in oude tijden inderdaad verborgen (geheim) werd gehouden, heeft deze verborgenheid tegenwoordig vooral betrekking op de diepe geestelijke veronderstelde werkelijkheid die niet kan worden begrepen met het materialistisch ingestelde verstandelijke denken, dat ten grondslag ligt aan de moderne natuurwetenschappen.
Het woord occultisme wordt vaak in een bredere context gebruikt. In de theosofie en antroposofie wordt onder occultisme de esoterische wijsbegeerte verstaan. In het dagelijks spraakgebruik wordt occultisme ook wel als synoniem van esoterie gebruikt.
Inhoud |
[bewerk] Occulte of esoterische groepen en scholen
Occulte kennis treft men onder andere aan in:
- alchemie zoals de Rozenkruizers en de vrijmetselaars
- gnosticisme zoals de Rozenkruizers, antroposofie, theosofie en de katharen
- kabbalistiek
- Neo-Heidendom zoals wicca, Asatru en Druïdisme
- New Age zoals auralezen en geneeskrachtige edelstenen
- Parapsychologie: studie van en experimenten rond paranormale fenomenen.
- spiritisme zoals mediums, geesten en spoken oproepen en bandstemmen
- satanisme
- Thelema
- waarzeggerij zoals tarot, runen en astrologie
- ariosofie
- soefisme tijdens de opleiding bij het bekend worden met de "staten".
[bewerk] Inhoud
Magie is de toepassing van occulte kennis om de objectieve of subjectieve omstandigheden door het aanspreken van bovennatuurlijke krachten te manipuleren.
In de 16e eeuw introduceerden de astroloog John Dee en alchemist Edward Kelly een boek over magie, dat van de bijbelse figuur Henoch zou zijn. Tijdens de 18e eeuw ontstonden er verschillende bewegingen, die open stonden voor het occulte. Het "Boek van Enoch" werd populair en er ontstonden nieuwe legenden, zoals die van de tempeliers. In de 20e en 21e eeuw zijn esoterie en occultisme ook te vinden in de nieuwe syncretistische New Age-beweging.
De wereld van het occulte is niet strikt gescheiden van de wereld van de wereldreligies. Ook binnen wereldreligies komen soms occulte leerstellingen als begeleidend, cultureel bepaald, verschijnsel voor. In het christendom zijn bijvoorbeeld de occulte middeleeuwse beoefening van de astrologie en de legende van de Heilige Graal bekend. Omdat het christendom wetenschappelijke ontwikkelingen in haar wereldbeschouwing betrekt, komen de inmiddels door de wetenschap weerlegde occultismen zoals astrologie er niet meer in voor. Occultisme krijgt soms een plaats in de - vooral individuele - christelijke geloofspraktijk als gevolg van inculturatie (zoals de invloed van voodoopraktijken in het katholieke volksgeloof in de Caraïben).
[bewerk] Visie in de wetenschap
De leerstellingen, claims en praktijken van occultisten zijn niet rationeel en wetenschappelijk te funderen. De wetenschap hangt dan ook meer plausibele verklaringen aan voor die beweringen of fenomenen die bij de bevolking (doorgaans) als buitenzintuiglijk of buitennatuurlijk worden beschouwd of geïnterpreteerd. Men verklaart deze uit illusies, drogredeneringen, en autosuggestie. Soms gaat het ook om bewust bedrog. De James Randi Educational Foundation heeft 1 miljoen dollar uitgeloofd voor hij of zij die een bewijs van een paranormaal verschijnsel of kracht kan leveren [1]. Tot op heden werden alle geteste beweringen steeds ontkracht onder streng gecontroleerde experimenten.
[bewerk] Begrip van natuurwetten
In het occultisme gaat men er van uit dat er zich processen buiten de tot nog toe bekende natuurwetten afspelen.
