Psychedelische rock

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Psychedelische rock
Stilistische oorsprong Rock, bluesrock, folkrock, jazz, raga, garage rock
Culturele oorsprong Midden jaren 60
Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Vaak toegepaste instrumenten Basgitaar, drumstel, elektrische gitaar, elektronisch orgel, mellotron, percussie, sitar
Afgeleide varianten Hardrock, glamrock, heavy metal, krautrock, New Age, progressive rock, stonerrock, neo-psychedelia, psychedelic trance
Subgenres
Acid rock, raga rock, space rock
Fusiongenres
Psychedelische pop, psychedelische soul
Verwante onderwerpen
Psychedelische muziek, Hippiecultuur
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Psychedelische rock, ook wel acid rock is een stijl binnen de rockmuziek die beïnvloed wordt door de psychedelische cultuur, waar men de ervaring van psychedelische drugs probeert te versterken of imiteren. Het gebruikt vaak nieuwe opnametechnieken en effecten en put uit niet-Westerse bronnen, zoals raga en drones uit de indiase muziek. Psychedelische rock had twee belangrijke centra in het midden van de jaren 1960: de westkust van de Verenigde Staten, en Londen. Psychedelische rock beïnvloedde in sterke mate de verdere ontwikkeling van andere genres, vooral alternative rock, art rock, heavy metal en progressieve rock. Eigentijdse invloed is duidelijk in sommige exponenten van Britpop en sommige stijlen van dans-muziek.

Psychedelische rock werd gepioneerd door muzikanten waaronder The Beatles, The Byrds en The Yardbirds en ontstond als genre in de jaren 60 onder folkrock- en bluesrockbands als The Jimi Hendrix Experience, Pink Floyd, Grateful Dead, Jefferson Airplane en Cream. De stijl bereikte een hoogtepunt tussen 1967 en 1969 met de Summer of Love en Woodstock en werd een internationale muzikale beweging, geassocieerd met een wijdverspreide tegencultuur. Daarna begon een achteruitgang toen onder meer veranderende houdingen en het verlies van sleutelfiguren ertoe leidden dat overgebleven muzikanten doorgingen met nieuwe muzikale stijlen.

Psychedelische rock beïnvloedde het ontstaan van psychedelische pop en psychedelische soul en overbrugde de overgang van op blues en folk gebaseerde rock naar progressieve rock, glamrock, hardrock en beïnvloedde daardoor ook de ontwikkeling van subgenres als heavy metal. Sinds het begin van de jaren 90 herleeft de stijl in verschillende vormen van neo-psychedelia.

Kenmerken[bewerken]

Een sitar, een veelgebruikt instrument op vroege opnames.

Als muziekstijl probeert psychedelische rock de effecten van van hallucinogene drugs te repliceren en de geestverruimende ervaringen ervan te verhogen. De stijl integreert hierin nieuwe elektronische- en opname-effecten, uitgebreide solo's en improvisatie en is beïnvloed door oosterse mystiek. Dit blijkt uit het gebruik van exotische instrumenten, vooral van Indiase muziek, en het integreren van elementen uit de oosterse muziek. Belangrijke kenmerken zijn:

Artiesten[bewerken]

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. P. Prown, H. P. Newquist and J. F. Eiche, Legends of Rock Guitar: the Essential Reference of Rock's Greatest Guitarists (London: Hal Leonard Corporation, 1997), ISBN 0-7935-4042-9, p. 48.
  2. S. Borthwick and R. Moy, Popular Music Genres: an Introduction (Edinburgh: Edinburgh University Press, 2004), ISBN 0-7486-1745-0, pp. 52-4.
  3. R. Rubin and J. P. Melnick, Immigration and American Popular Culture: an Introduction (New York, NY: New York University Press, 2007), ISBN 0-8147-7552-7, pp. 162-4.
  4. D. W. Marshall, Mass Market Medieval: Essays on the Middle Ages in Popular Culture (Jefferson NC: McFarland, 2007), ISBN 0-7864-2922-4, p. 32.
  5. a b M. Hicks, Sixties Rock: Garage, Psychedelic, and Other Satisfactions Music in American Life (Chicago, IL: University of Illinois Press, 2000), ISBN 0-252-06915-3, pp. 64-6.
  6. J. DeRogatis, Turn On Your Mind: Four Decades of Great Psychedelic Rock (Milwaukie, Michigan: Hal Leonard, 2003), ISBN 0-634-05548-8, p. 230.
  7. R. Unterberger, Samb Hicks, Jennifer Dempsey, "Music USA: the Rough Guide", (Rough Guides, 1999), ISBN 1-85828-421-X, p. 391.
  8. R. B. Browne and P. Browne, The Guide to United States Popular Culture (Popular Press, 2001), ISBN 0-87972-821-3, p. 8.
  9. G. Thompson, Please Please Me: Sixties British Pop, Inside Out (Oxford: Oxford University Press, 2008), ISBN 0-19-533318-7, p. 197.
  10. V. Bogdanov, C. Woodstra and S. T. Erlewine, All Music Guide to Rock: the Definitive Guide to Rock, Pop, and Soul (Milwaukee, WI: Backbeat Books, 3rd edn., 2002), ISBN 0-87930-653-X, pp. 1322-3.