SJ Rc

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
SJ Rc
SJ Rc4 1290 bij het Spoorwegmuseum te Gävle
SJ Rc4 1290 bij het Spoorwegmuseum te Gävle
SJ Rc6 1400 in Luleå met nachttrein naar Stockholm
SJ Rc6 1400 in Luleå met nachttrein naar Stockholm
Aantal 360
Nummering 1007 … 1422
zie tekst
Fabrikant Nydqvist & Holm AB (NOHAB)
Hägglund & Söner (HS)
Motala Verksta AB (MV)
Vagn Maskinfabriken Falun (VM)
(ASEA)
In dienst 1967 - 1988
Asindeling Bo’ Bo’
Spoorwijdte (normaalspoor) 1.435 mm
Massa 80 ton (Rc1)
76,8 t (Rc2, 3)
78 t (Rc4,6,7)
Aslast 20 ton
Lengte over buffers 15,40 m
Maximumsnelheid * 135 km/h (Rc 1, Rc2 en Rc4)
* 160 km/h (Rc 3, Rc4-P, Rc 5, Rc 6)
* 180 km/h (Rc 7)
Dienstsnelheid * 135 km/h (Rc 1, Rc2 en Rc4)
* 160 km/h (Rc 3, Rc4-P, Rc 5, Rc 6)
* 180 km/h (Rc 7)
Stroomsysteem ~ 15.000 volt 16 2/3 Hz
Aandrijving elektrisch, mechanisch
Vermogen 4 x 900 = 3600 kW
Trekkracht * 275 kN (Rc1,2)
* 235 kN (Rc3, 6)
* 290 kN (Rc4, Rc 5)
Tractiemotoren 4, type LJH 108
Motorfabrikant ASEA
Treinbeïnvloeding Integra-Signum
Treinradio Zugbahnfunk
Remsysteem mechanisch, elektrisch (recuperatie)
Portaal  Portaalicoon   Verkeer & Vervoer

De Rc is een elektrisch locomotief bestemd voor het personenvervoer en het goederenvervoer van de Zweedse nationale spoorwegmaatschappij Statens Järnvägar (SJ).

Geschiedenis[bewerken]

De locomotieven werden ontwikkeld en gebouwd door Nydqvist & Holm AB (NOHAB), Motala Verksta AB (MV), gebouwd door Hägglund & Söner (HS) Örnsköldsvik en Falun, gebouwd door Vagn Maskinfabriken Falun (VM) en de elektrische installatie gebouwd door Allmänna Svenska Elektriska Aktiebolaget (ASEA).

Rc 1[bewerken]

Na de bouw van een aantal proeflocomotieven als serie Rb werd in 1967 een nieuw serie van 20 locomotieven als Rc voorgesteld. Deze locomotieven werden door Motala en Nohab gebouwd. De elektrische installatie werd door Allmänna Svenska Elektriska Aktiebolaget (ASEA) gebouwd. Het kleurenschema van de serie Rb locomotieven werd ook bij deze locomotieven voortgezet.

Rc 2[bewerken]

De 100 locomotieven van de serie Rc 2 werden tussen 1969 en 1975 gebouwd.

Green Cargo besloot in 2007 tot de modernisering van locomotieven van het type Rc 2. Voor de modernisering van 42 locomotieven werd Bombardier uit Västerås ingeschakeld. In het najaar van 2009 werd de eerste locomotief gepresenteerd. Deze locomotief kreeg de aanduiding Rd.

Rd[bewerken]

Deze locomotieven van de serie Rc 2 kunnen in treinschakeling rijden met de door Bombardier gemoderniseerde locomotieven van de serie Rd en of de locomotieven van de serie Td (verbouwde locomotieven van de serie T 44) en of de Bombardier TRAXX locomotieven van de serie Re / 241 / BR 185.

Rc 3[bewerken]

De 10 locomotieven van de serie Rc 3 werden tussen 1970 en 1971 gebouwd. In de 1990er jaren verbouwd en de snelheid van 135 km/h verhoogd tot 160 km/h.

Rc 4[bewerken]

De 130 locomotieven van de serie Rc 4 werden tussen 1975 en 1982 gebouwd.

De Rc4 - 1166 werd tussen 1976 en 1977 uitgeleend aan Amtrak in de Verenigde Staten. Deze testritten hebben geleid tot de levering van een aantal locomotieven.

De Norges Statsbaner (NSB) testen ook een locomotief van het type Rc 4. Dit resulteerde in een order van 17 locomotieven als El. 16.

In 2005 werden enkele locomotieven verbouwd en werd onder meer de snelheid verhoogd van 135 km/h tot 160 km/h en het type veranderd in Rc 4-P.

Rc 5[bewerken]

De 60 locomotieven van de serie Rc 5 werden tussen 1982 en 1986 gebouwd. Deze locomotieven werden tussen 1992 en 1995 verbouwd. Hierbij werd onder meer de snelheid verhoogd van 135 km/h tot 160 km/h en het type veranderd in Rc 6.

Rc 6[bewerken]

De 40 locomotieven van de serie Rc 6 werden tussen 1985 en 1988 gebouwd. De serie werden tussen 1992 en 1995 aangevuld met 60 locomotieven van de serie Rc 5.

Rc 7[bewerken]

De locomotieven van de serie Rc 7 ontstond in 2001 door ombouw van twee locomotieven van de serie Rc6, de 1421 - 1422. Hierbij werd onder meer de snelheid van 160 km/h verhoogd tot 180 km/h. Doordat uit deze snelheidsverhoging in de praktijk geen effect had werden deze locomotieven in 2002 en 2004 als gekenmerkt Rc 6.

Rm[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie SJ Rm voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Rz[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie SJ Rz voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Constructie en techniek[bewerken]

De locomotief heeft een stalen frame. De locomotief staat op twee draaistellen met twee assen met op iedere as een motor.

Nummers[bewerken]

De locomotieven werden door de Statens Järnvägar (SJ) als volgt genummerd:

Lijst van de Rc / Rd
Nummer Type Eigenaar UIC nummer Opmerkingen
1007 - 1026 Rc 1 SJ
1027 - 1056
1067 - 1136
Rc 2 SJ 43 gemoderniseerd en vernummerd in Rd
1027 … 1056
1067 … 1136
Rd SJ door Bombardier te Västerås gemoderniceerd
1057 - 1066 Rc 3 SJ in de 1990er jaren verbouwd en snelheid verhoogd tot 160 km/h
1137 - 1200
1251 - 1256
1263 - 1322
Rc 4
Rc 4-P
SJ een aantal locomotieven verbouwd tot Rc 4-P en snelheid verhoogd tot 160 km/h
1323 - 1382 Rc 5 SJ omgebouwd tot Rc 6 en snelheid verhoogd tot 160 km/h
1383 - 1422 Rc 6 SJ locomotieven 1421 - 1422 verbouwd tot Rc 7
1421 - 1422 Rc 7 SJ verbouwd en snelheid verhoogd tot 180 km/h, tegenwoordig als Rc 6 gekenmerkt

Treindiensten[bewerken]

De locomotieven werden door de Statens Järnvägar (SJ) ingezet voor onder meer het personenvervoer van uit de diverse steunpunten:

De locomotieven werden door de Green Cargo (GC) ingezet voor onder meer het goederenvervoer van uit de diverse steunpunten:

Literatuur[bewerken]

  • Svenska lok och motorvagnar 1982. Ulf Diehl en Lennart Nilsson. Uitgeverij Frank Stenvalls Förlag, Malmö. ISBN 91 - 85098 - 34 - 5
  • Spoorwegen; diverse jaargangen. Gerrit Nieuwenhuis, Richard Latten. Uitgeverij de Alk BV, Alkmaar.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties