Sint-Andriesabdij (Brugge)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Deel van de serie over
kloosters

en het christelijke monastieke leven

Monnik

De Sint-Andriesabdij was een benedictijnenabdij in Sint-Andries (Brugge). De oude abdij stond op de plaats van de huidige parochiekerk. De nieuwe Sint-Andriesabdij van Zevenkerken werd vlakbij gebouwd.

De oude abdij[bewerken]

De stichting van de abdij vond plaats in de vroege middeleeuwen; het charter werd getekend op 22 februari 1100 en bekrachtigd door de graaf van Vlaanderen in juni datzelfde jaar. Er werd besloten te bouwen op de plaats van de huidige parochiekerk van Sint-Andries en Sint-Anna. De eerste monniken kwamen er 17 augustus 1117 wonen. In 1188 werd de abdij onafhankelijk van de moederabdij In de 14e eeuw brak een periode van grote bloei aan voor de abdij, die heel wat grond en inkomsten verwierf. In 1240 werd het kerkgebouw, na aanhoudende ruzie tussen parochiepriester en de abdij door een muur in twee verdeeld. In 1350 werd een stuk grond verkocht waarop het latere Sint-Anna-ter-Woestijne kartuizerinnenklooster zou komen.

In de tweede helft van de 15e eeuw leed de abdij grote schade op na de bezetting door Duitse landsknechten.

In de 1521 brachten keizer Karel V en zijn broer, de latere keizer Ferdinand I, een bezoek aan de abdij en woonden de vespers bij, een recente muurschildering herinnert aan deze gebeurtenis.

In de 16e eeuw bereikte de abdij een dieptepunt. Na aanhoudende verwoestingen en plunderingen door Geuzen vluchtten vele monniken binnen de stadswallen en bleven er uiteindelijk nog 4 monniken over.

In de 17e eeuw werd de abdij weer wat hersteld, maar de aanhoudende oorlogen, en de ligging van de abdij buiten de muren van Brugge lieten opnieuw z'n sporen na, en de abdij werd zwaar beschadigd.

De abdij werd echter, zoals zovele abdijen, verwoest ten tijde van de Franse Revolutie; enkel de 16e-eeuwse toren bleef over. Deze staat er, na een grondige restauratiebeurt, nog steeds en is geïntegreerd in de huidige parochiekerk.

Sint-Andriesabdij Zevenkerken
Abdijkerk

De nieuwe abdij (Zevenkerken)[bewerken]

Een eeuw later (1898) startte een benedictijn uit Maredsous echter een nieuwe gemeenschap dicht bij de oude abdij. De neoromaans-Byzantijnse abdijkerk uit 1899-1900 heeft zeven kapellen in verschillende stijlen, die herinneren aan de zeven grote basilieken van Rome.

Sinds 1910 is er een abdijschool verbonden aan de abdij.

Abten[bewerken]

  • Gerard van Caloen o.s.b. (1898-1912)
  • Theodore Neve o.s.b. (1912-1963)
  • Michel Coune o.s.b. (1976-1984)
  • Paul Standaert o.s.b. (1984-2005)
  • René Fobe o.s.b. (2005- )

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]

Literatuur[bewerken]

  • Christian PAPEIANS DE MORCHOVEN, o.s.b. De Sint-Andriesabdij Zevenkerken. Met dom Gerard van Caloen de geschiedenis in, Tielt, 1998
  • Christian PAPEIANS DE MORCHOVEN, o.s.b. De Sint-Andriesabdij Zevenkerken. Met dom Théodore Nève van uitdaging tot uitdaging, Tielt, 2002
  • L. STORME e.a., 900 jaar Sint-Andriesparochie, De Windroos, Beernem.