Sint-Adelbertabdij

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Sint Adelbertabdij
Abdij van Egmond - binnen.JPG
Land Nederland
Plaats Egmond-Binnen
Religie katholicisme
Kloosterorde benedictijnen
Gebouwd in begin 10e eeuw, 1933
Gesloopt in 1573 (later herbouwd)
Gewijd aan Sint Adelbert
Architectuur
Architect(en)  B.J. Koldewey (uitbreiding 1948-1953)
Portaal  Portaalicoon   Religie
Deel van de serie over
kloosters

en het christelijke monastieke leven

Monnik

De Sint Adelbertabdij is een benedictijnerabdij in Egmond-Binnen. De overblijfselen van de heilige Adelbert van Egmond rusten onder het altaar van de abdijkerk. Ook de Hollandse graven Dirk II, Aarnout, Dirk III, Dirk V, Floris I en Floris II werden er begraven.

Geschiedenis[bewerken]

De Sint Adelbertabdij is de oudste abdij van Holland, gesticht aan het begin van de tiende eeuw door graaf Dirk I van Holland. De abdij ontwikkelde zich in de Middeleeuwen tot een belangrijk religieus en cultureel centrum in Holland, met een omvangrijke bibliotheek. Het adellijk geslacht Egmont is voortgekomen uit de advocati (voogden) van de abdij.

In 1573 werd de abdij op bevel van Willem van Oranje verwoest door de watergeuzen onder leiding van Diederik Sonoy. Met de bezittingen van de abdij werd de oprichting van de universiteit van Leiden gefinancierd. De ruïnes, in de 1660er jaren geschilderd door Jacob van Ruisdael, bleven liggen tot rond 1800. Toen werden de laatste resten opgeruimd. Het twaalfde-eeuwse Timpaan van Egmond, dat zich boven de poort in de westfaçade had bevonden, bleef bewaard en bevindt zich sinds 1842 in de collectie van het Rijksmuseum.

Joodse begraafplaats en ruïnes van de Sint Adelbertabdij door Jacob van Ruisdael ~1655

De moderne abdij[bewerken]

Na de Eerste Wereldoorlog heeft de katholieke politicus Jhr. Charles Ruijs de Beerenbrouck zich ingezet voor de heroprichting van de abdij. Hij kreeg de bijnaam "edelman-bedelman" omdat hij overal geld vroeg voor de aanschaf van de grond en de kosten van de nieuwbouw. Zijn acties waren succesvol, want in 1933 ging de bouw van start en op 23 augustus 1935 betrokken de eerste monniken het nieuwe gebouw. Voor de nieuwbouw had de architect A.J. Kropholler een ambitieus plan opgesteld, dat slechts gedeeltelijk werd uitgevoerd.

Op 12 maart 1936 kreeg het nieuwe klooster de status van prioratus simplex ("eenvoudige priorij"). In 1950 volgde de verheffing tot abdij.

Sinds 1945 beschikt de abdij over een ambachtelijke kaarsenmakerij. Deze werd aanvankelijk door de monniken gedreven, maar later namen leken het werk over.

In de periode 1948-1953 werd het gebouw door B.J. Koldewey uitgebreid met een woongedeelte en een kerk.

De huidige abt is Gerard Mathijsen.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]