Pachomius (monnik)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Deel van de serie over
kloosters

en het christelijke monastieke leven

Monnik

Pachomius (Arabisch: الأنبا باخوميوس, Pakhom) (c. 292 -c. 348) was een Egyptische monnik. Hij stelde als eerste een leefregel voor in gemeenschap levende asceten op en is daarmee de grondlegger van het Cenobietisme.

Pachomius was van heidense afkomst, maar werd als soldaat getroffen door de liefde waarmee christenen elkaar bejegenden. Hij bekeerde zich tot het christelijk geloof en ging in de leer bij een kluizenaar. Rond 320 stichtte hij aan de oevers van de Nijl een groot klooster, waarvan hij de eerste abt werd. Dit klooster werd naar hem vernoemd en heet het Sint Pachomiusklooster. Het is recent gerestaureerd en is open voor toeristen. Voor de regeling van het broederlijk en zusterlijk samenleven, de gemeenschappelijke gebedstijden, de handenarbeid en de maaltijden stelde hij een kloosterregel op.

Hij wordt herdacht op 9 mei in de Koptische Kerk, op 14 mei in de Rooms-katholieke Kerk en op 15 mei in de Oosterse kerken en bij de benedictijnen.