Ignatius van Loyola
| deel van de serie over Kloosters |
|
|
en het christelijke |
|
 |
|
Iñigo Lopez de Loyola (kasteel Loyola bij Azpeitia, 24 december 1491 - Rome, 31 juli 1556), beter bekend onder zijn Latijnse naam Ignatius van Loyola, werd bekend door zijn aandeel in de oprichting van de Sociëteit van Jezus, als de eerste "generaal" daarvan en door zijn Geestelijke Oefeningen. Hij werd in 1622 heilig verklaard door paus Gregorius XV. Zijn feestdag valt op 31 juli.
Hij was de zoon van een Spaanse edelman. In zijn jonge jaren schijnt hij een losbandig leven te hebben geleid, maar tijdens zijn diensttijd in het Spaanse leger kwam er in 1521 een ommekeer tijdens de Franse belegering van Pamplona, toen een kanonskogel tussen zijn benen schoot, die zijn beide benen verwondde. Na zijn herstel ondernam hij in 1534 met zes anderen vanuit Parijs een pelgrimsreis naar Palestina. Loyola werd in 1537 te Venetië tot priester gewijd. In 1539 kwam het te Rome tot de oprichting van de jezuïeten. Hij ligt in Rome begraven in de Jezuïetenkerk Gesù.
In Loyola, in Spaans Baskenland, zijn geboorteplek, werd een klooster en een kerk gebouwd, gewijd aan Ignatius, waarnaar bedevaarten worden ondernomen.
Onder meer het Ignatiusgymnasium in Amsterdam is vernoemd naar deze heilige. In het Sint-Barbaracollege te Gent heet de collegekapel 'de Ignatiuskapel'.
[bewerken] Zie ook
 |
Meer mediabestanden die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden op de pagina Íñigo López de Loyola op Wikimedia Commons. |
