Willy De Clercq
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Willy Clarisse Elvire Hector burggraaf De Clercq (Gent, 8 juli 1927) is een Belgisch liberaal politicus.
[bewerken] Biografie
Na zijn studies in de rechten wordt hij advocaat bij het Hof van Beroep te Gent en docent aan de RUG, later ook aan de VUB. Hoewel een succesvolle carrière in de advocatuur in het vooruitzicht ligt, wenkt de politiek. Een volledig overzicht geven van de rijkgevulde politieke loopbaan van Willy De Clercq is echter een schier onmogelijke taak: actief bij de liberale jongeren, gemeenteraadslid, parlementslid, minister, vicepremier, voorzitter van verscheidene internationale monetaire instanties, partijvoorzitter, Europees commissaris,... Hij was o.m. staatssecretaris voor begroting in 1960-1961, vice-eersteminister en minister van begroting in 1966-1968, vice-eersteminister en minister van financiën in 1973-1974, minister van financiën in 1974-1977en vice-eersteminister in 1980. De Clercq werd eveneens tot Minister van Staat benoemd in 1985. Sinds 1989 zetelt hij in het Europees Parlement.
De Clercq is tevens voorzitter van de Statutaire Commissie van de VLD. In die hoedanigheid nam hij deel aan de beslissing om partijleden zoals Hugo Coveliers, die tegen het "cordon sanitaire" pleitten, uit de partij te zetten. Nochtans heeft De Clercq zich zelf als een tegenstander van het "cordon sanitaire" geprofileerd en zou hij volgens sommige journalisten zelf uit de partij moeten gezet worden.
De Clercq wordt min of meer beschouwd als de politieke peetoom van Guy Verhofstadt.
In 2006 werden De Clercq en zijn vrouw Fernande Fazzi burggraaf en burggravin.
De Clercq maakte in januari 2007 een lelijke val van de trap in zijn woning en raakte daarbij ernstig gewond aan het hoofd. Hij is daar nog niet van hersteld en lijdt aan geheugenverlies. De Clercq is daardoor niet langer in staat om voor zichzelf te zorgen en werd opgenomen in een verpleegtehuis.
[bewerken] Trivia
- Willy De Clercq dook net als zoveel andere Belgische politici een aantal maal op in Marc Sleen's stripreeks Nero (strip):
-De Clercq is te zien als psychiater in "De Blauwe Blommebloem" (1973) (strook 60)
-In "Ottoman de Veertiende" (1974) is hij in stroken 21-23 te zien als lid van de Mesopotamische regering.
- In "De Paardekop" (1976) speelde De Clercq zonder het te weten een grote rol. Enkele ministers willen de politicus ontvoeren om zelf Minister van Financiën te worden. Ze hebben vernomen dat hij die dag in een vermomming (een paardenkop) zich op straat zal begeven. Uiteindelijk wordt per ongeluk Nero ontvoerd die om onverklaarbare redenen met een paardenhoofd uit bed is gestapt. Later in het album bekvechten de politici over wie van hen nu De Clercq zal mogen opvolgen? Omdat ze zoveel lawaai maken steekt De Clercq zijn hoofd uit het venster en verklaart dat hij "de minister van Financiën is en het nog vele jaren zal blijven!" Vervolgens druipen de politici verschrikt af.
- In "De Nerobloemen" (1978) wordt Nero een pot zalf aangeboden die je een "haardos kan bezorgen waar zelfs Willy De Clercq jaloers op zou zijn" (strook 13).
- De Clercq schuift in "De Planeet Egmont" (1978) samen met andere beroemde politici aan om Nero's levenselixir te kopen (strook 12)
- De Clercq schuift aan bij Jan Spiers frietkraam in "De Batavieren" (1982) (strook 89). Als Jan Spier even zijn kraam sluit om Nero te helpen protesteert hij dat hij nog honger heeft.
- In strook 32-34 van "De Bom van Boema" (1983) zit De Clercq op een Gents terras een krant te lezen. Als enkele ogenblikken later een bom ontploft kijkt hij op en zegt: "Een beetje stilte graag: de tijden zijn te ernstig!"
- Hij verschijnt als dokter in strook 53 van het album "Het Gouden Hart" (1987-1988)
- In de satirische strip Pest in 't Paleis (1983) door Guido van Meir en Jan Bosschaert werd De Clercq gekarikaturiseerd als "Willem de Vlerk", een inhalig politicus gespecialiseerd in aflatenhandel.
| Staatssecretaris voor Begroting 1960-1961 |
||
| Voorganger: Antoon Spinoy |
Vice-eersteminister 1966-1968 |
Opvolger: Jean-Joseph Merlot |
| Minister van Begroting 1966-1968 |
Opvolger: André Cools |
|
| Voorganger: André Cools |
Vice-eersteminister 1973-1977 |
|
| Voorganger: Pierre Descamps |
Partijvoorzitter van de PVV 1972-1973 |
Opvolger: Frans Grootjans |
| Voorganger: André Vlerick |
Minister van Financiën 1973-1977 |
Opvolger: Gaston Geens |
| Voorganger: Frans Grootjans |
Partijvoorzitter van de PVV 1977-1982 |
Opvolger: Guy Verhofstadt |
| Voorganger: Willy Claes |
Vice-eersteminister 1981-1985 |
Opvolger: Frans Grootjans |
| Voorganger: Robert Vandeputte |
Minister van Financiën 1981-1985 |
Opvolger: Frans Grootjans |
| Voorganger: Robert Urbain |
Minister van Buitenlandse Handel 1981-1985 |
Opvolger: Jean Gol |
| Voorganger: Étienne Davignon |
Europees Commissaris voor België 1985-1989 |
Opvolger: Karel Van Miert |

