Willy De Clercq

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Willy De Clercq
Ministers Belgische Kabinet. Vice Eerste Minister W. De Clercq (PVV).jpg
Naam Willy Clarisse Elvire Hector De Clercq
Geboren Gent, 8 juli 1927
Overleden Gent, 28 oktober 2011
Land België
Functie Minister van Staat
Sinds 6 januari 1985
Partij PVV-VLD-Open VLD
Portaal  Portaalicoon   Politiek

Willy Clarisse Elvire Hector burggraaf De Clercq (Gent, 8 juli 1927 – aldaar, 28 oktober 2011) was een Belgisch liberaal politicus, en edelman.

Biografie[bewerken]

Na zijn studies in de rechten werd hij advocaat te Gent en docent aan de Universiteit Gent, later ook aan de VUB. Hoewel een succesvolle carrière in de advocatuur in het vooruitzicht lag, wenkte de politiek. De Clercq was onder andere actief bij het Liberaal Vlaams Studentenverbond, en was gemeenteraadslid, parlementslid, minister, vicepremier, voorzitter van verscheidene internationale monetaire instanties, partijvoorzitter, Europees commissaris. Hij was onder meer staatssecretaris voor begroting in 1960-1961, vice-eersteminister en minister van begroting in 1966-1968, vice-eersteminister en minister van financiën in 1973-1974, minister van financiën in 1974-1977 en vice-eersteminister in 1980. De Clercq werd eveneens tot Minister van Staat benoemd in 1985. Tussen 1989 en 2004 was hij lid van het Europees Parlement.

De Clercq was tevens voorzitter van de Statutaire Commissie van de VLD. In die hoedanigheid nam hij deel aan de beslissing om partijleden zoals Hugo Coveliers, die tegen het "cordon sanitaire" pleitten, uit de partij te zetten. Toch heeft De Clercq zichzelf als een tegenstander van het "cordon sanitaire" geprofileerd en zou hij volgens sommige journalisten zelf uit de partij moeten gezet worden.

De Clercq wordt min of meer beschouwd als de politieke peetoom van Guy Verhofstadt.

In 2006 werden De Clercq en zijn vrouw Fernande Fazzi burggraaf en burggravin.

In januari 2007 viel De Clercq in zijn woning van de trap, waarbij hij ernstig gewond raakte aan zijn hoofd. Hij leed hierna aan geheugenverlies en was daardoor niet langer in staat om voor zichzelf te zorgen, zodat hij werd opgenomen in een verpleegtehuis. Na een slepende ziekte overleed hij op 84-jarige leeftijd.

Op 5 november 2011 kreeg Willy De Clercq een staatsbegrafenis met militair eerbetoon in het crematorium Westlede in Lochristi. Honderden politici, Gentenaars, familieleden en vrienden namen er afscheid van de staatsman. Koning Albert liet zich op de dienst vertegenwoordigen door zijn vleugeladjudant. Zijn dochter Marian en kleinzonen Mathias en Louis hingen er een beeld op van Willy De Clercq als échte familieman. Een geëmotioneerde Guy Verhofstadt eerde zijn politieke vader en Willy Claes, socialist en tijdgenoot, beschouwde Willy De Clercq er als een politiek monument. Will Tura kwam de dienst opluisteren.

In populaire cultuur[bewerken]

Net als andere Belgische politici komt De Clercq een aantal keren voor in de stripreeks Nero van Marc Sleen:

  • De Clercq is te zien als psychiater in "De Blauwe Blommebloem" (1973) (strook 60).
  • In "Ottoman de Veertiende" (1974) is hij in stroken 21-23 te zien als lid van de Mesopotamische regering.
  • In "De Paardekop" (1976) speelde De Clercq zonder het te weten een grote rol. Enkele ministers willen de politicus ontvoeren om zelf Minister van Financiën te worden. Ze hebben vernomen dat hij zich die dag in een vermomming (een paardenkop) op straat zal begeven. Uiteindelijk wordt per ongeluk Nero ontvoerd die om onverklaarbare redenen met een paardenhoofd uit bed is gestapt. Later in het album bekvechten de politici over wie van hen nu De Clercq zal mogen opvolgen? Omdat ze zoveel lawaai maken steekt De Clercq zijn hoofd uit het venster en verklaart dat hij "de minister van Financiën is en het nog vele jaren zal blijven!" Vervolgens druipen de politici verschrikt af.
  • In "De Nerobloemen" (1978) wordt Nero een pot zalf aangeboden die je een "haardos kan bezorgen waar zelfs Willy De Clercq jaloers op zou zijn" (strook 13).
  • De Clercq schuift in "De Planeet Egmont" (1978) samen met andere beroemde politici aan om Nero's levenselixir te kopen (strook 12).
  • De Clercq schuift aan bij Jan Spiers frietkraam in "De Batavieren" (1982) (strook 89). Als Jan Spier even zijn kraam sluit om Nero te helpen protesteert hij dat hij nog honger heeft.
  • In strook 32-34 van "De Bom van Boema" (1983) zit De Clercq op een Gents terras een krant te lezen. Als enkele ogenblikken later een bom ontploft kijkt hij op en zegt: "Een beetje stilte graag: de tijden zijn te ernstig!"
  • Hij verschijnt als dokter in strook 53 van het album "Het Gouden Hart" (1987-1988).

In de satirische strip Pest in 't Paleis (1983) door Guido van Meir en Jan Bosschaert werd De Clercq gekarikaturiseerd als "Willem de Vlerk", een inhalig politicus gespecialiseerd in aflatenhandel.

Zie ook[bewerken]

Staatssecretaris voor Begroting
1960-1961
Voorganger:
Antoon Spinoy
Vice-eersteminister
1966-1968
Opvolger:
Joseph-Jean Merlot
Minister van Begroting
1966-1968
Opvolger:
André Cools
Voorganger:
André Cools
Vice-eersteminister
1973-1977
Voorganger:
Pierre Descamps
Partijvoorzitter van de PVV
1972-1973
Opvolger:
Frans Grootjans
Voorganger:
André Vlerick
Minister van Financiën
1973-1977
Opvolger:
Gaston Geens
Voorganger:
Frans Grootjans
Partijvoorzitter van de PVV
1977-1982
Opvolger:
Guy Verhofstadt
Voorganger:
Willy Claes
Vice-eersteminister
1981-1985
Opvolger:
Frans Grootjans
Voorganger:
Robert Vandeputte
Minister van Financiën
1981-1985
Opvolger:
Frans Grootjans
Voorganger:
Robert Urbain
Minister van Buitenlandse Handel
1981-1985
Opvolger:
Jean Gol
Voorganger:
Étienne Davignon
Europees Commissaris voor België
1985-1989
Opvolger:
Karel Van Miert