Karel Van Miert

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Karel Van Miert
Karel Van Miert in 1986
Karel Van Miert in 1986
Volledige naam Karel Van Miert
Geboren 17 januari 1942
Overleden 22 juni 2009
Regio Flag of Flanders.svg Vlaanderen
Land Vlag van België België
Functie Politicus
Partij BSP / SP
Functies
 ? -1976 Nationaal politiek secretaris
Jong-Socialisten
1976-1978 Adjunct-nationaal secretaris BSP
1978-1989 Partijvoorzitter SP
1985-1989 Volksvertegenwoordiger
1989-1993 Europees Commissaris van Transport, Consumentenbeleid, Kredieten en Investeringen
(commissie-Delors II)
1993-1995 Europees Commissaris van Mededingingsbeleid
(commissie-Delors III)
1995-1999 Europees Commissaris van Mededingingsbeleid
(commissie-Santer)
Portaal  Portaalicoon   Politiek

Karel A.L.H. Van Miert (Oud-Turnhout, 17 januari 1942 - Beersel, 22 juni 2009) was een sociaaldemocratisch Vlaamse politicus.

Levensloop[bewerken]

Jeugd[bewerken]

Van Miert kwam uit een kroostrijk landbouwersgezin en behaalde het diploma lager middelbaar onderwijs bij de Centrale Examencommissie. Hij beëindigde zijn middelbare studies, richting Wetenschappelijke A, aan het Sint-Victorinstituut te Turnhout in 1962 als tweede van zijn klas.

Hij studeerde verder aan de Rijksuniversiteit Gent (1962-1966), waar hij het diploma van licentiaat in de diplomatieke wetenschappen behaalde. In zijn eindverhandeling bestudeerde hij het supranationaal karakter van de Europese Commissie. In 1967-68 liep hij stage bij de Europese Commissie en volgde zomercursussen in Oxford aan het Worchester College. Toen de Praagse Lente in 1968 door Sovjettroepen uiteengeslagen werd, bevond Van Miert zich in Praag. Hij slaagde er ternauwernood in per trein via West-Berlijn naar België terug te keren.

Binnenlandse politiek[bewerken]

In 1971 werd hij aspirant bij het NFWO als medewerker van Sicco Mansholt, destijds Europees commissaris voor het landbouwbeleid. In hetzelfde jaar huwde hij met Annegret Sinner, een Duitse secretaresse die in Brussel werkte bij de Europese Commissie. Minder dan twee jaar later werd hun zoon geboren. In 1976 werd hij kabinetschef van Willy Claes, destijds minister van Economische Zaken.

In 1976 werd hij op vraag van Willy Claes, adjunct-nationaal secretaris van de toenmalige unitaire Belgische Socialistische Partij. Twee jaar later, na de splitsing van deze partij werd hij voorzitter van de Vlaamse SP (huidige sp.a). Hij speelde een belangrijke rol in deze partij, die hij onafhankelijk maakte van de vakbonden. Van 1979 tot 1985 was hij Europarlementariër. Daarnaast zette hij zich actief in voor de vredesbeweging en verzette zich in de jaren tachtig van de 20e eeuw tegen de plaatsing van Amerikaanse kernraketten op Europese bodem.[1]

Begin 1989 verliet hij de echtelijke woning in Everberg omwille van een romance met partijsecretaresse Carla Galle. De twee vestigden zich in een gerestaureerde boerderij in Beersel, in het Pajottenland. Van Miert zou echter nooit officieel scheiden van Annegret Sinner.

Eurocommissaris[bewerken]

Wat later in 1989 werd Van Miert voor de eerste keer Eurocommissaris voor Transport, Consumentenbeleid, Kredieten en Investeringen. Hij dwong respect af door zijn gedegen dossierkennis. In 1993 verlengde hij zijn mandaat en kreeg hij de vrij belangrijke post van Personeel, Algemeen Beheer en Mededingingsbeleid, waarvan hij het profiel aanzienlijk versterkte. In deze laatste functie ging hij in tegen belangrijke ondernemingen en politieke lobbygroepen en drukte zo zijn stempel op het mededingingsbeleid van de Europese Unie. Men verwijst hierin naar de omstreden redding van Crédit Lyonnais, de aanvaring met Bernie Ecclestone over de televisierechten van de Formule 1, de omstreden afspraken tussen de mediabedrijven Kirch en Bertelsmann en de aanvaring met Boeing over de geplande fusie met McDonnell Douglas. In dit laatste dossier dwong hij de actoren zich te schikken naar de Europese concurrentieregels en ontstond een conflict met het Pentagon. Deze consequente houding gaf hem de naam van machtigste man van Europa.

In 1999 nam hij ontslag samen met de gehele commissie na de affaire rond commissaris Edith Cresson. In 1992 werd Karel Van Miert benoemd tot minister van Staat. In 2006 werd Van Miert lid van de in 1996 door Jacques Delors gestichte denktank Notre Europe. Van Miert was eveneens gedurende een tijd vrijmetselaar.[2]

Ondanks zijn groot politiek curriculum was hij aan het eind van zijn leven geen belangrijke speler meer binnen de sp.a. Ongetwijfeld speelde zijn onvoorwaardelijke steun aan zijn inwonende partner Carla Galle — verstoten door de partij na de Agusta-affaire — een belangrijke rol.

Overstap naar de economische wereld[bewerken]

Nadien werd hij voorzitter van de zakenuniversiteit Nyenrode en bestuurder van grote bedrijven zoals Agfa-Gevaert, Solvay, Carrefour Belgium, De Persgroep en andere. Daarnaast was hij eigenaar van een Brabantse hoogstamboomgaard ter grootte van 1,5 ha met ruim 200 fruitbomen, met oude vergeten fruitsoorten.

Op 22 juni 2009 overleed Van Miert onverwacht, toen hij op een ladder in zijn tuin tegen de kerselaar stond en een hartstilstand kreeg.[3] Omdat hij niet kwam opdagen voor een interview op Kanaal Z werd alarm geslagen, diezelfde nacht werd hij aan de bewuste kerselaar gevonden. Hij werd op zaterdag 27 juni te Ukkel gecremeerd, de familie had afgezien van een staatsbegrafenis voor een minister van Staat.

Karel Van Miert-Prijs[bewerken]

Deze prijs, uitgereikt door de naamgever, is een initiatief van de Belgische sectie van de Vereniging van Europese Journalisten en van de Vertegenwoordiging van de Europese Commissie in België. Deze prijs beloont een jonge Vlaamse journalist die een reportage schreef over het Europees beleid.
De prijs werd in 2009 voor het eerst toegekend aan de journaliste Annelien De Greef. Zij schreef een reportage over Servische vluchtelingen. In 2011 ging de prijs naar Hannes Cattebeke voor zijn artikel over het Europese landbouwbeleid. De Karel van Miert-prijs voor toekomstige journalisten ging naar Frederik Eraly. Hij maakte een televisiereportage over het ontstaan en de gevolgen van de eurocrisis.

Trivia[bewerken]

Politiek curriculum[bewerken]

Bibliografie[bewerken]

  • Tussen Droom en Werkelijkheid: Bouwstenen voor een ander Europa, met Willy Claes, Standaard Wetenschappelijke Uitgeverij, Antwerpen 1979
  • Mijn jaren in Europa, Lannoo, 2000
Bronnen, noten en/of referenties
  1. Karel Van Miert overleden, De Standaard, 23 juni 2009
  2. Anton Van de Sande, Vrijmetselarij in de lage landen, Walburg Pers, Zutphen (NL), 2002, ISBN 90-5730-159-8
  3. Karel Van Miert (67) overleden, De Morgen, 23 juni 2009
  4. Karel Van Miert gebouw brengt internationalisering van VUB in stroomversnelling. vub.ac.be (27 mei 2011) Geraadpleegd op 30 juni 2014
  5. Van Miert krijgt een monument in Beersel. deredactie.be (6 december 2012) Geraadpleegd op 23 maart 2013
  6. Van Rompuy onthult kunstwerk over Van Miert (22 maart 2013) Geraadpleegd op 23 maart 2013
Voorganger:
Willy Claes
Partijvoorzitter van de SP
1978-1989
Opvolger:
Frank Vandenbroucke
Voorganger:
Willy De Clercq
Europees Commissaris voor België
1989-1999
Opvolger:
Philippe Busquin