Veldkrekel
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| Veldkrekel | |||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 Nimf |
|||||||||||||||||||
| Taxonomische indeling | |||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||
| Soort | |||||||||||||||||||
| Gryllus campestris Geer, 1773 |
|||||||||||||||||||
 Afbeeldingen Veldkrekel |
|||||||||||||||||||
Veldkrekel op  Wikispecies |
De veldkrekel (Gryllus campestris) is een insect uit de familie krekels (Gryllidae).
Inhoud |
[bewerken] Beschrijving
De mannetjes worden 18 tot 26 millimeter lang, vrouwtjes worden 19 tot 27 mm [1]. De krekel heeft een zeer rond lichaam en een gedrongen bouw. De veldkrekel is geheel zwart van kleur, alleen de vleugelbasis is lichter tot geel. Ook na een vervelling is de kleur lichter; bruin tot rood. De veldkrekel heeft vleugels maar leeft op de bodem, vooral als het warm is kan de krekel met de korte stevige poten razendsnel rennen. De kop en halsschild zijn zeer stevig en glanzend, de voorzijde lijkt enigszins op een helm. De mannetjes zijn van de vrouwtjes te onderscheiden doordat deze laatsten een duidelijk zichtbare legbuis hebben waarmee de eitjes in de bodem worden afgezet. De legbuis heeft bij deze soort een verdikking aan het uiteinde. De cerci zijn zowel bij de mannetjes als bij de vrouwtjes relatief lang en draadvormig.
[bewerken] Onderscheid met andere soorten
De veldkrekel is door het zwarte lichaam en plompe voorkomen alleen met de zuidelijke veldkrekel (Gryllus bimaculatus) te verwarren. Deze laatste soort heeft een halsschild dat even breed is als de kop, bij de veldkrekel is het halsschild smaller dan de kop.
[bewerken] Algemeen
De habitat bestaat uit droge en schralere, lichtbegroeide plaatsen zoals heide, met hier en daar graspollen waar de krekel onder leeft. Het is een warmteminnende en bodembewonende soort die niet veel klimt en holletjes graaft onder graspollen of plantenwortels. Hierin wordt geschuild bij slecht weer of bij verstoring. Tegen het begin van de winter wordt het holletje afgesloten om te overwinteren. Vlak voor het hol wordt een soort podium gemaakt door planten weg te knagen, hier zit de krekel te zonnen en ook om vrouwtjes te lokken wordt er gebruik van gemaakt. De krekel gaat er dan zitten tjirpen maar bij het minste of geringste schiet hij in zijn hol. In Nederland gaat de soort al lange tijd achteruit en is niet meer overal algemeen. Verder komt de veldkrekel voor in centraal- en zuidelijk Europa, noordelijk Afrika en westelijk Azië.
De volwassen veldkrekel is te zien van mei tot juli, de mannetje zingen van elf uur in de ochtend tot één uur 's nachts [1]. Het geluid van de mannetjes ontstaat door stridulatie en is typisch krekelachtig; kri..kri..kri. Het voedsel van de veldkrekel bestaat uit plantendelen zoals wortels van grassen, maar ook kleine dieren worden gegeten.
[bewerken] Afbeeldingen
 Mannetje |
 Vrouwtje met verdikte legbuis aan het eind. |
 Mannetje bij zijn hol. |
 Vrouwtje |
Bronnen, noten en referentiesReferenties
Bronnen
|
